Hier loop ik warm van

The Hotstepper goes Dutch

Archive for the ‘column’ Category

Vegan

leave a comment »

Een verhaal uit de serie Ultrakort – Een ultrakort verhaal bevat maximaal 99 woorden (exclusief titel). Minder mag, meer niet.

Het was supergezellig op het vegan foodfestival.  De DJ draaide ambient muziek. Er stond een zacht briesje zodat het ook in de zon prima toeven was. Ik vond het heerlijk om te zien dat zoveel volk geïnteresseerd is in dier- en omgevingsvriendelijk voedsel.
Toen bleef de plaat hangen. Een wolk schoof voor de zon en het briesje werd een gure wind. Een meisje met vlechtjes sloeg een vlieg dood. Haar vriendin keek haar verontwaardigd aan en gebaarde kijk-waar-je-bent, terwijl ze met haar ogen rolde.
‘Ja hallo, die vlieg prikte mij: da’s ook niet erg vegan!’ 

Advertenties

Written by thehotstepper

juni 5, 2018 at 10:19 am

Puber

leave a comment »

Een verhaal uit de serie Ultrakort – Een ultrakort verhaal bevat maximaal 99 woorden (exclusief titel). Minder mag, meer niet.

Nirvanahoodie, gerafelde spijkerbroek en skateschoenen
Blonde haren zo lang als zijn ouders toestaan
De grens van tolerantie onlangs gepasseerd
Rebel in de dop
Scheert zich hooguit één keer in de maand
Vandaag plusminus drie weken geleden

Een loner
Mist weinig optredens
Staat overal net afzijdig van ‘t tumult
Een kijker
Verzamelt herinneringen in de kleine pukkel aan zijn schouder
Riem dwars over zijn borst

Neemt het festival serieus als het leven
Beschouwt het met zijn introverte jongensblik
Moet nog leren dat Leven ook een feest is
Zorgen zijn voor later
Daarvoor is zo’n pukkel toch te klein

 

Written by thehotstepper

juni 4, 2018 at 8:31 am

Retour

leave a comment »

Een verhaal uit de serie Ultrakort – Een ultrakort verhaal bevat maximaal 99 woorden (exclusief titel). Minder mag, meer niet.

De vuilcontainer was vol. Vervelend, maar ik wist er verderop nog een te staan. Probleem opgelost. Het kostte nauwelijks extra moeite.
Later die dag stond een grijszwarte zak naast de vuilcontainer. Niet zo netjes, maar niet mijn probleem, redeneerde ik. Tot ik een grote rat zag wegschieten. Door het gat dat het dier had geknaagd stak een briefje met het adres van een buurman.
Terwijl ik wachtte tot de deurbel werd beantwoord, schudde ik de vuilniszak leeg op zijn deurmat. Een man deed open. ‘What the fuck!’ Ik duwde het briefje tegen zijn borst: ‘Retour afzender, klootzak.’

Written by thehotstepper

juni 1, 2018 at 9:30 am

Koningsdagspelen

leave a comment »

Onlangs waren de Koningsdagspelen. Men gaat ervan uit dat het goed is voor kinderen om te bewegen. Wat dat met onze koning te maken heeft? Toegegeven, hij kijkt wel graag sport.  Waarom het niet op Koningsdag was?
Waarschijnlijk is dat omdat wij dan vrij willen zijn. Wij zijn dan druk met ons laten vollopen en volstoppen. Van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat een vette bek. Omdat het feest is. Lekker voorbeeld voor onze kinderen.
Omdat ik Spelen had vertaald naar Sporten had ik mijn kleuter sportief gekleed. Ik was stomverbaasd dat hij een van de weinigen was die geen oranje pruik droeg. Het maakte hem niet uit. Gelukkig, had ik in mijn naïveteit toch niet tekortgeschoten. Bovendien was hij zo in de oranje eenheidsworst goed te herkennen. Kon ik hem goed aanmoedigen. Het blijft een sportdag, hè? 

Written by thehotstepper

mei 8, 2018 at 8:02 am

Hank D.

leave a comment »

Op school had ik een klasgenoot die ik bijzonder graag mocht. Hij was het type flierefluiter dat ik zelf niet durfde zijn. In het woordenboek van flierefluiters komt durven niet eens voor. Het houdt onder de D op bij doen.
Ik moest aan hem denken toen ik onderweg was naar Antwerpen, net voor Breda bij afrit 21. Grote witte letters op een hemelsblauwe achtergrond. Onschuldig als een wolkje op een zomerse dag.
Grinnikend herinnerde ik mij een keer in het natuurkundelokaal. Het was prachtig weer en zeker geen straf om uit de les te worden gestuurd. De flierefluiter greep zijn kans. Hij haalde het bloed onder de nagels vandaan van onze natuurkundeleraar, die rood aanliep en siste:
‘Jij! Hoe heet jij?’ Met trillende wijsvinger wees hij naar de deur. ‘Eruit, Hank Dussen, je bent er gloeiend bij!’

Written by thehotstepper

mei 7, 2018 at 11:58 am

Iets met een bal en een klepel

leave a comment »

Een verhaal uit de serie Ultrakort – Een ultrakort verhaal bevat maximaal 99 woorden (exclusief titel). Minder mag, meer niet.

Na het avondeten gaan we voetballen op de brede stoep voor ons huis. Dat duurt zolang het leuk is. Hoelang dat precies is, verschilt per keer.
Ik moet in elk geval niet te vaak scoren of overdreven juichen. Ook moet ik zeker geen ‘Panna!’ roepen, wanneer ik hem door de benen speel.
‘Laten we iets anders doen, papa.’ Mijn zoontje raapt de bal op. Ik maak een uitnodigend gebaar. Zonder woorden moedig ik hem aan. Hij kijkt mij uitdagend aan en zegt dan opgewekt: ‘We gaan haasje over gooien.’

Written by thehotstepper

mei 3, 2018 at 6:03 am

Feijenoordkade

leave a comment »

Vandaag is het precies negen jaar geleden dat Martin Bril overleed. Ik sta daar elk jaar bij stil. Columns waren echt zijn ding. In 2002 schreef hij er een over een straat bij mij om de hoek. Het was getiteld Feijenoordkade. Inmiddels is er wel wat veranderd en ik wil hier graag over vertellen in een eigen column. Verder ga ik vandaag alleen maar Bril lezen, Franse muziek draaien en genieten dat de zon schijnt.

Van een versleten filmlocatie is geen sprake meer. Noch afgedankt, noch filmlocatie dekt de lading. In plaats van een blinde vlek in het gezicht van Rotterdam, is het nu eerder een tache de beauté. Ze dringt zich ongevraagd op wanneer je een blik over de Maas werpt. De pracht van de kaai is opnieuw tot leven gebracht en de schoonheid is niet langer die van vervallen verlatenheid. Het uitzicht is een visitekaartje voor wie Rotterdam komt binnenrijden over de brede, karakterloze Maasboulevard. Een ansicht als souvenir voor wie op deze manier Rotterdam verlaat en naar rechts kijkt, over de rivier naar Zuid.

Zoals Martin het beschreef was het wijkje op de Kop van Feijenoord op sterven na dood. Het blok op de Punt zou van schaamte willen dat het werd neergehaald. Stadsbestuurders wilden jaren niets liever. Na veel vijven en zessen zijn ze tot inkeer gekomen en zijn de voormalige volkspakhuizen verbouwd tot fraaie stadswoningen en -appartementen.

De gevels zijn bewaard gebleven als vormen ze een decor, wat echter niet dient als achtergrond voor een film, maar als maskering van de nieuwerwetse woningen van de moderne gezinnen die er hun intrek hebben genomen. Want achter de façade, die in dit geval twee betekenissen heeft,  gaat een andere wereld schuil, dan die ze ruim een eeuw herbergde.

Ook de omgeving is veranderd. De verrotte dukdalven zijn hersteld. De kade is gerenoveerd en doet weer dienst als aanlegplaats voor binnenvaartschepen. Het is weliswaar nog steeds een pleisterplaats voor jongens die even willen snacken, een jointje roken, of gewoon van het uitzicht genieten. Ik geef ze geen ongelijk.

Het parkje is er ook nog, maar de kolossale Cup a Soup kop is verdwenen. Vervangen door twee enorme pindakaaspotten. Ze dienen als opslag voor de aardnotenolie, die dagelijks met een binnenvaartschip wordt aangevoerd. De Nijverheidstraat, die langs de Nassauhaven loopt, doet haar naam weer eer aan sinds de productie van pindakaas van Delft naar Rotterdam is verhuisd.

Op de hoek is een Trattoria gevestigd. Martin zou het er naar zijn zin hebben gehad. Gezeten op het terras waar Feijenoordkade en Nijverheidstraat elkaar tegenkomen is het goed toeven. Onder het genot van een geurige espresso is het een prachtige plek om het leven te beschouwen. In de zomer komen er veel meisjes met rokjes een roseetje drinken en als de zon onder gaat boven het centrum van de stad verandert de Maas in een gouden glitterstroom, die qua schittering niet onderdoet voor de Kilimanjaro, wat in het Swahili heel toepasselijk ‘glinsterende heuvel’ betekent.

Written by thehotstepper

april 22, 2018 at 8:00 am