Hier loop ik warm van

The Hotstepper goes Dutch

Archive for juli 2011

Bockbierblues

with one comment

Kijk, wie wat bewaard, die heeft wat. Zo gaat dat nu eenmaal. Toevallig heb ik van afgelopen najaar een paar flesjes bockbier van Hertog Jan bewaard. Dat dat bewaren niet al te bewust is blijven hangen, maakte de vreugde des te groter, toen ik ze zojuist in het halfduister onder mijn trap ontdekte.

Op het etiket aan de achterzijde van het flesje staat te lezen Ten minste houdbaar tot einde MEI11. Haha, het zal wat! Kwaliteit gaat langer mee en wordt alleen maar beter op de duur. Als het er buiten niet zo herfstachtig uitzag, zou ik er niet eens over piekeren er nu al één open te trekken. Maar  zachtjes tikt de regen tegen het raam en ik kan de verleiding niet weerstaan.

Terwijl ik oude overleden soul knakkers laat herleven op mijn mp3 speler (met dank aan Amy, die gisteren overleed aan een OD)  geniet ik dus,  terwijl ik dit zit te schrijven, van de geur en smaak van de herfst. Zwaar, zoet en  een beetje bitter.  Proost Otis, Solomon, Sam en al die anderen, die naarmate de jaren verstrijken alleen maar fijner lijken te  klinken en mij blijvend laten warmlopen voor hun mooie muziek, die nooit over de houdbaarheidsdatum heen zal gaan.

Advertenties

Written by thehotstepper

juli 24, 2011 at 4:08 pm

Pijn

with one comment

Kutput!, dacht ik net nadat mijn voorwiel weg glipte over het gladde oppervlak van het deksel van zojuist genoemde  afvoer. Het kan ook mijn gedachte zijn geweest nadat de vlammende pijn, die werd veroorzaakt door de klap van mijn knie op het asfalt, tot mij doordrong. Daar wil ik vanaf zijn. Het ging allemaal zo snel. Terwijl ik overeind krabbelde dacht ik in ieder geval, wat een pakkende samenvatting…

Eén blik achterom leerde mij dat het putdeksel, dat glimmend afstak tegen het rode asfalt, de oorzaak moest zijn van mijn valpartij. Ineens was mijn voorwiel, waarop ik zojuist nog vol overgave leunde tijdens mijn afdaling van de Willemsbrug, onder mij verdwenen. Het maakte een scherpere bocht naar links dan mijn bedoeling was en nam mij aldus ongewild mee, waarna een pijnlijke confrontatie met het asfalt onvermijdelijk was. Om kort te gaan: ik ging op mijn muil.

Gelukkig is die laatste uitspraak ongenuanceerd en in letterlijke zin niet waar. Ik stootte wel hard mijn knie. Inmiddels is de discussie met mijn eega, of de bloeduitstorting en daarmee gepaard gaande zwelling lijkt op een duiven- of kwartelei geëindigd in een patstelling (kwartel, volgens haar, duif volgens mij). Het doet er ook niet toe, maar ik vraag me wel af wat ik heb misdaan om zo gestraft te worden door het Universum, God, Allah, Hij-die-niet-genoemd-mag-worden of Welke-God-Zich-Hier-Hoe-dan-ook-Aangesproken-Mag-Voelen?

Ik vertrok nota bene vanmorgen op de fiets richting het station bij mij om de hoek. Ik was helemaal niet van plan om naar de andere kant, naar Centraal Station te fietsen. Kortom, ik had nooit over de brug gehoeven… Toch was er iets wat mij die kant op lokte, ik wilde het zelf, geloof ik.

Ik kwam net bij de kraker vandaan, die mijn nek en schouders die zijn beschadigd bij een eerdere valpartij onderhanden had genomen. Hij bevestigde dat ik er goed aan deed hem weer te bezoeken. Zijn vingers vonden feilloos de weg naar mijn zwakke plekken en hoewel ik met aan migraine grenzende hoofdpijn bij hem wegreed na zijn genezende behandeling, voelde ik me beter dan ooit. De zon op mijn gezicht. WTF?, dacht ik en ik besloot naar Centraal te fietsen. Wat kon mij vandaag gebeuren? Na dagen van klotenweer, was het eindelijk weer eens droog. Een flard van zomer geurde in de smog.

Dat het regende toen ik weer in Rotterdam aankwam had ik als een slecht teken kunnen opvatten, maar ik stapte desalniettemin niet op mijn fiets om er onder aan de Willems af te lazeren. Er zijn verschillende soorten van pijn, maar de pijn nadat je je belazerd voelt is het ergste. Dit had ik niet verwacht.

Written by thehotstepper

juli 21, 2011 at 10:48 pm

Geplaatst in column, rotterdam

Tagged with , ,

Dubbel feest in Vroesenpark

leave a comment »

Vandaag ontving ik een mededeling via Facebook:

tinyMusic presenteert zaterdag 6 en zondag 7 augstus op Duizel in het Park 2011 de volgende acts: Mathijs Leeuwis, Ivo, Oscar and the Wolf (B), Pien Feith, Flux, Gerhardt Heusinkveld, Onno Smit, Rina Mushonga, Fabian Schrama, Jaimi Faulkner (AUS), The Epstein (UK), Eefje de Visser en Yevgueni (B).’

Sinds ik inmiddels ruim een jaar geleden kennis heb gemaakt met het concept, de organisatoren en het publiek van tinyMusic, moeten er zwaarwegende redenen zijn om er één over te slaan. De Barnum-achtige uitroep ‘Komt dat zien!’ is voor mij daarom een overbodige aansporing. Ik loop al warm als ik het gerucht hoor dat er een nieuwe tinyMusic in de maak is. Kijkend naar de lijst met geprogrammeerde namen, loop ik echter nog warmer… Wanneer is het ook al weer, hoeveel nachtjes slapen, voordat ik mag genieten van de heerlijke muziek van Pien Feith, de gouden strot en sterke live performance van Rina Mushonga, het rauwe, blanke bolster/ruwe pit geluid van Ivo? Warm!

En dan staan ze ook nog op een alleraardigst kleinschalig festival, Duizel in het Park, wat op Facebook ook al zo heerlijk wordt  omschreven als ‘een sprankelend, gratis toegankelijk festival waar de verbeelding centraal staat. Er zijn schrijvers die verhalen vertellen, installaties waarin je kunt verdwijnen en optredens om bij weg te dromen.‘ Ik loop nu wel heel warm!

Ook warm aan het lopen en op zoek naar meer informatie? Bezoek de sites van Duizel en tinyMusic.

Van treinen die niet en toch wel kunnen rijden

leave a comment »

Er zijn van die ochtenden dat niet alles van een leien dakje gaat. Maandagochtenden lijken hierop patent te hebben en vanochtend was geen uitzondering. Ik schudde mijn hoofd, toen mijn meisje met de koffiepot in haar handen mij vragend aankeek. Een blik op de klok in onze oven, leerde mij dat als ik me haastte, ik nog net de trein van .24 kon halen. Normaal neem ik nooit de trein van .24, maar aangezien het zomer is en er dan minder mensen met de trein reizen, zijn de treinen van .41 en .11 uit de dienstregeling geschrapt en blijven die van .24 en .54 over. De laatste vind ik te laat, omdat ik best een eind moet reizen.

Ik haastte me dus de trap af, trok mijn regenjas aan en sprong even later op het natte zadel van mijn fiets. Om .21 liep ik het perron op. Op de bak met reisinformatie stond in kapitalen een verwarrende boodschap. De eerstvolgende trein die zou rijden was de trein van .41 en eronder stond in kleine letters dat de trein van .41 niet rijdt. Navraag bij een NS medewerker leerde mij dat vanwege werkzaamheden de aangepaste zomerdienstregeling tijdelijk is aangepast en dat ze de treinen van .24 en .54 om .11 en .41 rijden. Misschien had ik nog meer uitleg gekregen als de NS medewerker de verbazing in mijn ogen had kunnen zien, maar aangezien ik contact had middels een informatiezuil, en ik haar bedankte voor de informatie, verbrak zij zonder verdere toelichting de verbinding.

Het is natuurlijk mogelijk, overwoog ik, dat je je dienstregeling tijdelijk zo aanpast, dat dit niet past met geplande werkzaamheden in diezelfde periode en je daarom je dienstregeling opnieuw aanpast en daarmee eigenlijk precies die keuze maakt, die je eerder niet maakte. Terwijl ik hierover nadacht, zag ik nieuwe informatie op het bord. De trein van .41, die eigenlijk de trein van .24 was, werd verwacht met 10 minuten vertraging. Toen wij even later rond .52 vertrokken, leek het er erg op dat de trein van .54 die niet kon rijden vanwege werkzaamheden toch reed…

Written by thehotstepper

juli 18, 2011 at 9:18 am

Kloten regen

leave a comment »

 

Written by thehotstepper

juli 17, 2011 at 9:32 am

Geplaatst in gedicht, rotterdam

Tagged with , , , , ,