Hier loop ik warm van

The Hotstepper goes Dutch

Archive for september 2017

Medeleven

leave a comment »

Juf heeft ook kindjes. Naast de bijna dertig kleutertjes in haar klas heeft ze er zelf drie. De jongsten – net een jaar – zijn tweeling en hebben allebei een ernstige allergie, waardoor zij regelmatig specialistische medische hulp nodig hebben. Ze liggen best vaak in het ziekenhuis.

Juf doet wat ze kan, maar loopt op haar tandvlees. Ze weet dat het belangrijk is voor kleuters dat zij zich veilig en geborgen voelen op school en in de klas. Een bekend gezicht hoort daarbij. Telkens wanneer zij wordt weggeroepen, voelt zij zich schuldig.

Veel kindjes maken zich minder druk. Laatst, toen juf vertelde dat zij weer eens over andere klassen zouden worden verdeeld, reageerden alle kinderen met een schouderophalend ‘Ok, prima.’ Alle kinderen? Nee, één kindje zei: ‘Juf, dat is helemaal niet erg hoor. Dat kan gewoon gebeuren.’

Het raakte juf enorm en een weinig opgelucht droeg ze haar kleuters over aan haar collega’s voordat ze zich naar het ziekenhuis haastte. Twee dagen later meldde juf zich ziek. Dertien ziekenhuisopnames in negen maanden hadden de emmer tot aan de rand gevuld, één empathische opmerking was de spreekwoordelijke druppel.

Die opmerking was van mijn zoontje. Ik ben trots op hem.

Advertenties

Written by thehotstepper

september 28, 2017 at 7:02 am

Rotterdam Proeft

leave a comment »

De tramrails vormen automatisch een gebaand pad. De weg wijst zichzelf. Rotterdam Proeft loopt op rolletjes. Links drinken. Rechts eten. Tenzij je van de andere kant komt natuurlijk.

Over de andere kant gesproken… De roze vlaggen van de Rotterdam Pride sieren de Van Oldenbarneveltstraat nog van gisteren. Dat feestje heb ik overgeslagen. Aapjes kijken doen we wel in Blijdorp. Hoewel dat vandaag eigenlijk ook wel aardig lukt. Het verschil is een kwestie van nuance.

Ik kijk nu eenmaal graag mensen. Het weer leent zich er uitstekend voor. De zon schijnt uitbundig en de mensen hebben zich ernaar gekleed. Toch valt het bloot mee. De meeste voeten zijn bijvoorbeeld in schoenen gestoken.

Veel enkels en knieën worden wel in de etalage gezet. Hoewel de trend voor mannen van opgerolde broeksuiteinden – mankle –en al dan niet bewust kapotgescheurde of geknipte broekspijpen – kniedecolleté? – bij zowel mannen als vrouwen niet nieuw is, kan ik er nog moeilijk aan wennen. Ik kijk mijn ogen uit.

Vandaag hindert het geenszins. De DJ verhoogt de sfeer met Caribische muziek en zonder Irma of Maria is het goed toeven op de verschillende terrassen op de Van Oldenbarnevelt. Rotterdam Proeft zet zichzelf dus heerlijk in het zonnetje. Zo wordt en passant voor de nodige vitamines gezorgd. Met de Vitamine D zit het in ieder geval wel goed.

Written by thehotstepper

september 24, 2017 at 8:04 pm

Laat (vroeg)

leave a comment »

Er was een tijd dat ik halfnegen best vroeg vond. Dat gold zowel de ochtenden als de avonden. Tegenwoordig denk ik daar anders over. Goed, het gaat mij dan vooral om de ochtenden, terwijl ik halfnegen ’s avonds voor meneertje best laat vind.
In het weekend zet ik de wekker – tegen beter weten in – om 08.30, maar je wil niet weten wat ik tegen die tijd al heb gedaan. Tijd zou iets objectiefs moeten zijn, voor iedereen gelijk, maar ik geloof dat mijn kleutertje en ik categorisch verschillen als het gaat om vroeg en laat…

Written by thehotstepper

september 23, 2017 at 8:12 am

Aan de mensen ligt het niet

leave a comment »

Aan de mensen ligt het niet. Toch is het ironisch dat door heel goed je best te doen, je het tegenovergestelde bereikt. Of tenminste, dat je met minder inspanning juist meer bereikt. Niet alles wat blinkt is goud. En je hebt plastic en plastic.
In Nederland scheiden steeds meer huishoudens afval. Dat doen ze fanatiek en zo ontstaat er naast het huisvuil ook een mix van plastic afval. Tussen recycleerbaar afval, ziet veel plastic van inferieure kwaliteit. Dit leidt ertoe dat de marktprijs van het ingezamelde kunststof zeer laag of zelfs negatief is. Veel plastic wordt daarom alsnog verbrand. Daar sta je dan met je goeie gedrag…
Ondertussen gaat het CPB uitzoeken of uitbreiden van het statiegeldsysteem een goede oplossing kan zijn. Ondertussen denken veel mensen – jij misschien ook – het zal mijn tijd wel duren. Maar kom op, mensen! Met wat we nu al scheiden besparen we al 0,1 tot 0,15 procent op CO2 uitstoot. Door ons afval efficiënter te scheiden kan dit zelfs mogelijk omhoog. Het enige wat we hoeven te doen is het waardevolle plastic niet vervuilen door het waardeloze erbij te gooien.
Aan ons ligt het niet. Het ligt niet aan de mensen. De overheid is nu aan zet. Mijn advies aan de overheid: breng in kaart welk plastic wel en welk niet geschikt is voor recycling. Zorg dat burgers niet afhaken. Het onderzoek is al gedaan, dus nu alleen even doorpakken. Is dat te veel gevraagd? Nederland heeft toch het verdrag naar aanleiding van de klimaatconferentie in Parijs ondertekend? Doe aan voorlichting: Wilt u scheiden? Scheid dan dit. Ik heb wel gekkere folders en posters van ministeries ontvangen…
Nee, de overheid is aan zet. Burgers willen wel, maar blijkbaar vervuilen we ons afval. Voed ons op. Maar beter nog, zorg dat we geen oneigenlijke keuzes hoeven maken. Sinds er geen tasjes meer mogen worden weggeven aan de kassa’s, denk ik twee keer na voor ik boodschappen ga doen of ga winkelen. Zodra ik extra moet betalen voor een komkommer met condoom, hoef ik niet eens twee keer na te denken, ik geloof dat ik het antwoord nu al ken. En met mij velen.
Nogmaals, aan de mensen ligt het niet. Ik zou zelfs willen zeggen: Mensen ga zo door. Naar eer en geweten! Overheid, doe je werk en licht voor, opdat eer en geweten effect hebben. Op naar een schoner Nederland, op naar een schonere wereld!

Written by thehotstepper

september 22, 2017 at 9:33 am

Heerlijk weer

leave a comment »

Een verhaal uit de serie Ultrakort – Een ultrakort verhaal bevat maximaal 99 woorden (exclusief titel). Minder mag, meer niet.

Code oranje: weggebruikers moeten rekening houden met ernstige vertraging vanwege hevige regen en zware windstoten. Op de fiets valt het wel mee. Het meeste valt ernaast.
Wat wel opvalt is dat het passeren van een bepaalde kruising even lang lijkt te duren als 500 meter fietsen.
Code oranje wordt vertaald naar code rood, als in het bovenste lampje van de verkeerslichten. Voor mij, fietser, althans, want automobilisten hebben volop groen.

Written by thehotstepper

september 13, 2017 at 8:16 am

Met de billen bloot

leave a comment »

Gisteren was ik getuige van de samenwerking tussen twee bevriende Rotterdamse chef koks. De reden? ‘Omdat het ons gewoon een tof idee leek om onze krachten te bundelen en dit te delen met de mensen die wij leuk vinden’, aldus Remco van de Lagemaat van Bistrot Du Bac en Bas Fraterman van Verward. ‘Het is eten wat de pot schaft, dus vind je iets niet lekker, schuif het dan door naar je buurman of buurvrouw.’ Mooie gedachte, daar hou ik van. Maar ik heb niets doorgeschoven… Hieronder mijn verslag van een heerlijk avondje uit eten.

Iedereen moet natuurlijk zelf weten waar ze heen gaan, maar ik zou het wel weten. Aan de andere kant, als ze het je dan vragen… Wat zeg je dan? Het liefst wil je ze naar de fijnste plekken in Rotterdam sturen, maar die plekjes houd je natuurlijk ook graag voor jezelf. Moet wel een beetje authentiek blijven! Maar goed, soms is het gewoon flauw om niet te delen. Soms kom je op plekken, in restaurants, bistrots, cafeetjes, die schreeuwen om gedeeld te worden. Niet in de laatste plaats komt dat door de mensen die ze runnen en die er werken. Ik zal verder geen namen noemen, want naast je schoenen lopen is voor niemand leuk en met een veer in je reet zit niet lekker, maar wanneer blijkt dat het klikt tussen de chefs van twee tenten waar je graag komt en zij organiseren een avondje voor mensen die zij graag mogen, dan wil je er natuurlijk wel graag bij zijn en in dit geval moeten de verantwoordelijken dan maar even moeilijk zitten.

Op 5 september was het zo ver. Chefs Remco van de Lagemaat en Bas Fraterman van respectievelijk Bistrot Du Bac en Verward besloten om met de billen bloot te gaan door voor graag geziene gasten een bijzonder menu te koken. Bijgestaan door hun compagnons Magdalena van de Lagemaat en Ward de Zeeuw zorgden zij voor een onvergetelijke avond, die naast een aantal extra’s bestond uit vijf gangen in combinatie met vier wijnen en een goddelijke, nog nauwelijks te verkrijgen Imperial IPA.

Weinig kon een mooie avond in het water laten vallen. Een half uur voor de opening van de happening stond op de Facebookpagina van het evenement een foto van een lange, strak gedekte tafel op het terras van Verward aan de Hoogstraat. Bij aankomst bleek de tafel in delen naar binnen gebonjourd, vanwege een dreigende regenbui, die uiteindelijk niet doorzette, maar dit mocht de pret niet drukken. We werden ontvangen met een rosé Crémant de Bourgogne en ook binnen aan de tafels en aan de lange bar bleek het retegezellig. Al gauw werd de amuse aangekondigd: een gedroogd plakje worst, dat op een schoteltje op een borrelglaasje met een doorzichtig drankje lag. Het bleek een worst van geitenhart en het drankje was een Poolse wodka, die smaakte als een grappa en die zich qua smaak symbiotisch verbond met de geitenworst.

De amuse deed haar werk, want intrigeerde en smaakte naar meer. De toon was gezet en we zouden niet worden teleurgesteld. Want wat volgde, was een entrée van octopus op een plakje van huisgemaakte bloedworst met een rabarbermousse en petit pois, die verre van klein, maar wel al dente knapperig en zeer smaakvol waren. Het charmante gerechtje werd begeleid door een witte wijn van grillodruiven uit Sicilië. Als tweede voorgerecht volgde een handgesneden steak tartare van rundervink met een plakje geroosterd brood van de Rotterdamse bakker Das Brot. A match made in heaven, om nog maar te zwijgen over de oranjekleurige wijn met rijping door wilde gist uit de Jura, Arbois om precies te zijn: Orange Was The Color Of Her Dress. De druif Savagnin, ook wel Naturé genoemd, heeft een bijzonder zuurtje, waardoor de wijn wel wat weg heeft van een cider. Het wijntje hield daarom gemakkelijk stand naast het kappertje in de steak tartare. Wederom bleek deze keuze spot on.

De zeebaars met beurre noissette en gebrande bloemkool die volgde werd vergezeld door een in een krokant jasje gestoken tête de veau. De Spaanse rosé van sumolldruiven bleek wederom goed te paren en de ah’s, oh’s en mmmmmmmmmh’s vormden een meditatief achtergrondgeluid, terwijl met de muziek van Joy Division, Deep Purple of The Doors eigenlijk ook niets mis was. Het kan dus wel: eten op niveau met fatsoenlijke muziek op de achtergrond. Chapeau!

Na de vis kwam nog vlees, al klinkt dat eigenlijk te kort door de bocht, want het volgende gerecht is meesterlijk. Nadat een kwartel is uitgebeend houdt men een vlinder van vlees over – Jan Wolkers eat your heart out – die men kan bestrooien met pistachenoten en trompette de la mort, oprollen en zachtjes garen. Lekker met een sausje van ingedikte kwartelbouillon, gestoofde andijvie en girolles. En natuurlijk niet te vergeten, de wijn. Een rode deze keer, licht gekoeld en uit Vacqueyras, Frankrijk. De naam van het wijntje: L’Oisette. En daarmee is dit gerechtje af, want als ik vertel dat girolles (hanekammen) in het Pools als ‘vogeltjes’ bekend staan, dan is onder verwijzing naar de kwartel de cirkel rond.

Het dessert was klassiek. Crêpes Suzette, die werden geserveerd met een bakje zelf gedraaid ijs van witte chocolade met quatre épices – dat ook wordt gebruikt voor bloedworst, waardoor een mooie bruggetje naar het voorgerecht werd gemaakt. Er werd een Jaipur X van Thornbridge bij geschonken, een prachtige Imperial IPA, die qua smaak mooi in het verlengde ligt van de sierlijke repen sinaasappelschil die de pannenkoekjes sierden. De espresso (die eigenlijk een ristretto is, want zo klein en zo sterk) waarmee werd afgerond, verdient het om nog te worden vermeld. Het zuurtje in de koffie trok de smaak van de Crêpes Suzette en de Jaipur X door, waardoor van een majestueuze afronding sprake was. Niets dan lof dus. Bistrot Du Bac en Verward bleken een goed team en we kijken al uit naar de volgende samenwerking, die ongetwijfeld op Katendrecht zal worden gepresenteerd.

Waddenweemoed

leave a comment »

intothegreatwideopen

‘Je bent zo stil. Zeg eens wat…’
(…)
‘Wad…’

Written by thehotstepper

september 5, 2017 at 11:03 am