Hier loop ik warm van

The Hotstepper goes Dutch

Vlaggen

leave a comment »

Mijn zoontje is opgetogen wanneer we naar buiten stappen. Het is koud voor de tijd van het jaar en er staat een briesje. Het is Koningsdag. Aan de gevel een paar deuren verderop wappert vrolijk de Nederlandse driekleur. Aan het einde van de stok een oranje wimpel.
‘Kijk papa, een vlag! Wat mooi! Ik wil ook een vlag. Waarom hebben wij geen vlag, papa?’ Ik grimlach om zijn enthousiasme en knijp mijn ogen samen vanwege het bleke zonnetje, dat om de hoek van een wolk piept. Ik haal mijn schouders op. ‘Dat doen mensen die positief staan tegenover het koningshuis. Ik ben niet voor of tegen.’ Alsof hij dat begrijpt…
‘Maar ik ben voor, papa. Want ik heb meegedaan aan de Koningsspelen!’ Hij kijkt serieus; hij meent het. Ik denk aan Noord-Korea, maar zeg schijnheilig: ‘Kom, we gaan tompoucen eten.’

Written by thehotstepper

april 27, 2017 at 3:41 pm

Ratten

leave a comment »

In het lage struikgewas langs de sloot scharrelde een eend met drie pluizenbollen kroost. De bolletjes waren vers, misschien net een dag uit het ei. ‘Aaaaaaaaah’, zuchtte mijn vriendin verrukt en hoog. Over het pad dat naar het bruggetje voerde kwamen net twee bejaarde stellen aan lopen. De dames versnelden hun pas en gingen in hun bebloemde jurken naast ons aan de reling staan.

Nog een kuikentje toverde zichzelf achter een groot blad vandaan en stommelde op veel te grote pootjes naar zijn moeder. ‘Het zijn er drie’, zei de ene bejaarde dame. ‘Nee, vier’, zei de andere. Haar vriendin knikte, maar wou blijkbaar het laatste woord. ‘Ze zijn geel, behalve die ene. Die is allochtoon.’ Ik keek opzij. Naar mens, dacht ik.

Haar vriendin zei: ‘Ach, ze worden toch allemaal door de ratten opgevroten.’ Een van de mannen knikte. ‘Ja, ratten, je ziet ze niet, maar ze zijn overal in de stad.’ Toen haakten ze hun armen in elkaar. Het andere stel volgde hun voorbeeld en twee aan twee schuifelden ze langs de helling het bruggetje af, waar ze een slingerpaadje namen en tussen het groen verdwenen.

Wij keken elkaar aan maar zeiden niets. De zon brak door de wolken en het was op slag een paar graden warmer. Elkaar omarmend keken we toe hoe de kuikentjes speelden en toen een voor een achter hun moeder aan in de sloot sprongen. In een sliert zwommen ze achter elkaar aan van ons vandaan. Er gebeurde niets. Er is nog hoop.

Written by thehotstepper

april 16, 2017 at 9:58 am

Geplaatst in column, maatschappij, nederland

Tagged with , , , , ,

(F)actie

leave a comment »

Stakende medewerkers in actie, las ik laatst ergens. Mooi vind ik dat, zo’n contradictio in terminis. Glimlachend staarde ik voor mij uit en stelde mij een staker voor. ‘Het is tijd voor actie!’, riep hij. Tussen de regels door spoorde hij daarmee aan om de staking te onderbreken of zelfs te beëindigen. Actievoeren impliceert toch een handeling, terwijl staken per definitie passief is. Hoewel…
In passief zit passie, wat nodig is voor actie.  Het staat voor vurigheid en ijver. Maar door de f eraan te plakken, ontdoe je het woord van zijn inhoud als een leeglopende ballon: fffffff! Zet dit dan weer voor actie, dan krijgt je een woord dat wordt gebruikt om een groep (radicale) dissidenten aan te duiden. Dat moeten de stakers zijn! Hoezo tegenspraak in termen? Eigenlijk is het heel logisch allemaal.

Written by thehotstepper

april 13, 2017 at 9:13 am

Opluchting

leave a comment »

Dit jaar pakte ik het anders aan. Normaal sta ik rond de 30 km en stiknerveus dat ik dan ben! Er kan natuurlijk van alles misgaan als je zo’n eind moet lopen te zitten te rennen. Topsport noemen ze dat. Volgens mij moet je er een beetje gek voor zijn, maar dat terzijde…
Dit jaar stond ik even voorbij de tien. Ik dacht dat de zenuwen dan misschien zouden meevallen. Maar het maakte dus helemaal niets uit. Veel te vroeg stond ik weer reikhalzend uit te kijken naar die markante kop van m’n maatje. Banaan in mijn ene hand, de andere aan mijn voorhoofd, boven mijn ogen tegen de zon.
Vermoeiend hoor, zo’n marathon. ‘Ronald!’, brulde ik bijna uitgeput toen hij al half voorbij was. Hij zwaaide nog net naar me. Opgelucht heb ik zijn banaan toen zelf maar opgegeten.

Written by thehotstepper

april 9, 2017 at 3:09 pm

Klassieker

leave a comment »

Ik moest achteraf wel lachen om de grootsteedse vanzelfsprekendheid waarmee ik mezelf bediende. U bent een yup geworden, die denkt dat overal en nergens lekker eten verkrijgbaar is: wat is daarop uw antwoord? Schuldig, edelachtbare!
Ik bevond mij op zondagmiddag ergens midden op het eiland van IJsselmonde en ik had honger. Nou ja, het was in elk geval stevige trek en ik wist toevallig een kinderboerderij in de buurt die zelfgemaakte schapenkaas, jam en honing verkocht. In gedachten zag ik mijzelf al achter een ambachtelijk broodje met kaas, honing, rucola, en geroosterde pijnboompitjes zitten. Een klassieker.
Niet veel later at ik er een smakeloze, droge fabriekstosti zonder saus en ik dacht, gemiste kans! Gelukkig zat ik uit de wind, in de zon en was ik nog onwetend van de stand in de ArenA. Over gemiste kansen, deceptie en Klassiekers gesproken…

 

Written by thehotstepper

april 2, 2017 at 5:10 pm

De egoïst

leave a comment »

IK
ZIJ ZIJ
ZIJ ZIJ ZIJ
ZIJ ZIJ ZIJ ZIJ
ZIJ ZIJ ZIJ ZIJ ZIJ
ZIJ ZIJ ZIJ ZIJ ZIJ ZIJ
ZIJ ZIJ ZIJ ZIJ ZIJ ZIJ ZIJ
ZIJ ZIJ ZIJ ZIJ ZIJ ZIJ ZIJ ZIJ
ZIJ ZIJ ZIJ ZIJ ZIJ ZIJ ZIJ ZIJ ZIJ
ZIJ ZIJ ZIJ ZIJ ZIJ ZIJ ZIJ ZIJ ZIJ ZIJ
ZIJ ZIJ ZIJ ZIJ ZIJ ZIJ ZIJ ZIJ ZIJ ZIJ ZIJ
ZIJ ZIJ ZIJ ZIJ ZIJ ZIJ ZIJ ZIJ ZIJ ZIJ ZIJ ZIJ

Written by thehotstepper

maart 31, 2017 at 12:23 pm

Geplaatst in beeld, ergernis, maatschappij

Tagged with , , , ,

Dilemma

leave a comment »

Het is Boekenweek! Hoewel dat natuurlijk zoals Valentijnsdag gewoon een retecommercieel feest is, doe ik er elk jaar wel graag aan mee.  Zijn rode rozen op Valentijnsdag minstens twee keer zo duur, in Nederland geldt een vaste boekenprijs. Sterker nog, wie in de feestweek een boek koopt, krijgt er een cadeau.
Het boekenweekgeschenk is een leuke bijkomstigheid. Inmiddels heb ik een hele rij ‘aangeboden door uw boekverkoper’ in mijn kast staan. Dat je een gegeven paard niet in de bek mag kijken is een waarheid als een koe. Ik lees het dan ook altijd met belangstelling en doorgaans met veel plezier.
Dit jaar kocht ik het debuut van Marijn Sikken en kreeg Herman Koch erbij. Gebruikelijk dilemma: welke zal ik eerst lezen. Ga ik veiligheidshalve en gemakzuchtig voor Makkelijk Leven, hoor ik de stem van Marijn: Probeer om te keren.

Written by thehotstepper

maart 29, 2017 at 7:34 am