Hier loop ik warm van

The Hotstepper goes Dutch

(Wan)bof

leave a comment »

Er zijn ochtenden, dan weet ik het wel. Het is weer zo’n dag. Het is donkerder en grauwer dan nodig. Laaghangende bewolking, mist in dikke druppels. Zowel buiten als in mijn hoofd.
Gelaten accepteer ik dat alles tegenzit. Tegengas geven is vragen om moeilijkheden. Werkt averechts en onderstreept het toch al overheersende gevoel dat de wereld niet mijn kant op draait.
Bij de voordeur controleer ik mijn sleutels en smoor een vloek. Mijn fietssleutel! Geforceerd rustig beklim ik de steile trappen naar mijn woonkamer. Niet op het kastje, niet op het bureau… Ik had mijn fiets toch wel op slot gezet?
In no-time naar beneden. Gelukkig woon ik op Zuid. Mijn fiets staat er dus nog gewoon en ik heb mijn sleutel ook weer gevonden. Zit er nog iets mee, denk ik, als ik op het kletsnatte zadel ga zitten.

Advertenties

Written by thehotstepper

november 17, 2017 at 10:40 am

Zwemles

with one comment

Ik was verzonken in een boek. Toen ik opkeek telde ik zeker vijf mensen die verdiept waren in hun mobiele telefoon. Eén keek zelfs een serie op haar iPad.
We waren met ons tienen. De helft was druk met draagbare apparaten. Een vrouw zat echter op het puntje van haar stoel en keek oplettend naar de verrichtingen van de jonge kinderen in het zwembad. Ik stond op, liep naar het raam en zocht meneertje. Zou hij nog huilen?
Hij dreef in een hoek die vanuit de lobby van het zwembad slecht te zien is. Ik vouwde mijn handen om mijn hoofd, dat ik tegen de ruit duwde. Hij was in goeie handen bij de badjuffrouw, zag ik. Was weer vrolijk, zag ik. Enigszins beschaamd, mezelf voorhoudend dat het noodzakelijk is dat hij leert zwemmen, dook ik weer in mijn boek.

Written by thehotstepper

november 5, 2017 at 8:12 am

Geplaatst in 140, column, meneertje

Tagged with , , , , , ,

Gevangen

with one comment

Een verhaal uit de serie Ultrakort – Een ultrakort verhaal bevat maximaal 99 woorden (exclusief titel). Minder mag, meer niet.

De ingang van het gebouw waar ik werk is beveiligd met een hoog ijzeren tourniquet. De spijlen van de draaitrommel lijken op horizontale tralies.
Mijn kantoor, mijn gevangenis. Mijn salaris, mijn gouden handboeien.
Ik mag eigenlijk niet klagen, maar ben toch elke dag weer blij als mijn werkdag erop zit.

Written by thehotstepper

oktober 31, 2017 at 7:49 am

Wereldplaatjes

leave a comment »

Een verhaal uit de serie Ultrakort – Een ultrakort verhaal bevat maximaal 99 woorden (exclusief titel). Minder mag, meer niet.

Het was spannend, maar we hebben het gehaald. Meneertje heeft zijn verzamelalbum Ontdek de wonderlijke wereld met Freek Vonk vol. Zonder de hulp van vrienden, kennissen en collega’s was dit waarschijnlijk niet gelukt.
Gisteren moest hij nog twee plaatjes. Gelukkig kregen wij van een vriendin weer een stapel. Omdat meneertje al lag te slapen begonnen we de mapjes open te scheuren. Wat een mazzel! Al gauw troffen we de twee ontbrekende exemplaren aan.
Meneertje was vanmorgen dolgelukkig, plakte de stickers in en begon met onverminderd enthousiasme de overgebleven mapjes te openen: ‘Oh, weer een dubbele! Ja, dubbel. Dubbele, dubbele…’

Written by thehotstepper

oktober 27, 2017 at 9:30 am

Hunger Strike

leave a comment »

Een verhaal uit de serie Ultrakort – Een ultrakort verhaal bevat maximaal 99 woorden (exclusief titel). Minder mag, meer niet.

Jaren luisterde ik nauwelijks radio. Programmering te slecht. DJ-show, in plaats van muziekpodium. Maar er waait een nieuwe wind in Hilversum. De bezem is door 3FM gehaald. En dat is te merken.
Zo kwam vanmorgen aan de ontbijttafel ineens Hunger Strike van Temple of the Dog voorbij. Dikke duim omhoog naar Lieke de Kok die een nummer van 25 jaar oud programmeerde, dat nog niets aan zeggingskracht heeft ingeboet.
Zelfs meneertje van vier was onder de indruk, stond op van tafel en begon spontaan te dansen. Na afloop stortte hij zich op zijn pap. I’m going hungry. (Going hungry)

Written by thehotstepper

oktober 22, 2017 at 9:59 am

Metromannen

leave a comment »

De metroman hangt in groepen of alleen bij ingangen van metrostations. Hangen. Het klinkt niet erg actief. Toch dragen de meesten sportschoenen. Sommigen zelfs een trainingspak. Spotten is hun sport. Ze checken wie langsloopt. In de schaduw van petkleppen en achter spiegelende zonnebrillen lichten hun ogen op wanneer zij een mooi exemplaar zien.
De metroman is namelijk geïnteresseerd in persoonlijke verzorging, mode en trends. Hij heeft veel aandacht voor kleding en uiterlijk. Wie op die punten goed scoort kan van metromannen op veel waardering rekenen: sissen, fluiten, lachen. Een enkeling probeert het met urban poetry. Rauw, maar recht uit het hart.
De metroman krijgt zelden waardering voor zijn feedback. Een grote bek kan hij krijgen. De vreselijkste beledigingen krijgt hij te verduren. Niet zelden seksueel getint. Gelukkig is er nu #metoo. Want genoeg is genoeg. De metroman heeft ook gevoel.

Written by thehotstepper

oktober 17, 2017 at 10:00 am

Medeleven

leave a comment »

Juf heeft ook kindjes. Naast de bijna dertig kleutertjes in haar klas heeft ze er zelf drie. De jongsten – net een jaar – zijn tweeling en hebben allebei een ernstige allergie, waardoor zij regelmatig specialistische medische hulp nodig hebben. Ze liggen best vaak in het ziekenhuis.

Juf doet wat ze kan, maar loopt op haar tandvlees. Ze weet dat het belangrijk is voor kleuters dat zij zich veilig en geborgen voelen op school en in de klas. Een bekend gezicht hoort daarbij. Telkens wanneer zij wordt weggeroepen, voelt zij zich schuldig.

Veel kindjes maken zich minder druk. Laatst, toen juf vertelde dat zij weer eens over andere klassen zouden worden verdeeld, reageerden alle kinderen met een schouderophalend ‘Ok, prima.’ Alle kinderen? Nee, één kindje zei: ‘Juf, dat is helemaal niet erg hoor. Dat kan gewoon gebeuren.’

Het raakte juf enorm en een weinig opgelucht droeg ze haar kleuters over aan haar collega’s voordat ze zich naar het ziekenhuis haastte. Twee dagen later meldde juf zich ziek. Dertien ziekenhuisopnames in negen maanden hadden de emmer tot aan de rand gevuld, één empathische opmerking was de spreekwoordelijke druppel.

Die opmerking was van mijn zoontje. Ik ben trots op hem.

Written by thehotstepper

september 28, 2017 at 7:02 am