Hier loop ik warm van

The Hotstepper goes Dutch

Verlies

leave a comment »

Een dag na de blamage van Oranje tegen Bulgarije spelen we een spelletje Uno. De bedoeling is om als eerste al je kaarten te leggen, terwijl je de ander dwars zit met kaarten als ‘twee-kopen’ en de kleur-verander-kaart. Omdat meneertje nog niet zo goed tegen zijn verlies kan, probeer ik soms heel hard te verliezen.
Soms win ik. Ik heb de verplichting om mijn nageslacht voor te bereiden op de maatschappij. Hij heeft een voorsprong op kinderen die niet zo gelukkig waren in dit deel van de wereld te worden geboren, maar je kunt eenvoudigweg niet altijd winnen…
‘Gefeliciteerd, dat was een spannend, hè?’, zeg ik nadat hij mij op eigen kracht heeft geklopt. Hij knikt en orakelt: ‘Ja, zo gaat dat. Soms wint Feyenoord, soms Ajax. Maar dat geeft niets hoor, papa!’ Dat besef is volgens mij pure winst.

Written by thehotstepper

maart 26, 2017 at 10:14 am

Leedvermaak

leave a comment »

Het werd druk in het portaaltje van school. Eigenlijk waren we met te veel mensen. Maar de bel was nog niet gegaan, dus moesten we nog even wachten. ‘Papa, ik wil naar binnen!’ Ik knikte, maar maakte geen aanstalten en begon bewust niet over regels. Dat is zo niet cool.
Een achtstegroeper leunde opstandig maar nonchalant tegen de deuren. Ze gaven mee. Hij stond al met een been binnen, keek stoer om zich heen, zocht bevestiging. Een bebrilde klasgenoot hield hem tegen, zei dat het tegen de regels was. Zo niet cool.
Een meisje van een jaar of negen rolde met haar ogen en diende het brave joch met een ondeugende blik van repliek. Ze verkneukelde zich onverholen: ‘Laat hem. Laat hem gaan.  Dan krijgt hij problemen en dan is het voor ons bioscoop!’ Ook niet cool, maar wel grappig.

Written by thehotstepper

maart 24, 2017 at 9:29 am

Verwachting

with one comment

We hebben een vakantiehuisje gekocht! Het ligt op een kindvriendelijk park en zodra het lekker weer wordt, wil ik er zoveel mogelijk heen. Meneertje hoeft dan niet langer op de stoep voor onze bovenwoning te spelen. Het is weliswaar een breed trottoir, maar vergeleken met het autoluwe park slechts een kleine wereld.
Ik kon niet wachten om hem zijn nieuwe kleuterkosmos te laten zien. Hij rende voor mij uit en bij elk huisje dat we tegenkwamen stopte hij, wees en vroeg of die van ons was. Toen ik knikte, aarzelde hij geen moment, opende het hekje en verkende enthousiast alle hoeken van de tuin. Ondertussen opende ik de voordeur en riep hem.
‘Bob, kom je ook binnen kijken?’ Hij stoof langs me heen naar binnen en keek om zich heen. Teleurgesteld keek hij me aan: ‘Er is geen tv…’

Written by thehotstepper

maart 22, 2017 at 9:09 am

Stemmen

leave a comment »

15 maart 2017. Het is zover. We mogen weer. Ik ben er licht van in mijn hoofd. Het voelt alsof ik zweef. Maar ik weet al lang op wie ik ga stemmen. Natuurlijk heb ik even getwijfeld, maar dat was in het kader van mezelf informeren. Lang heeft het niet geduurd. Uiteindelijk geloof ik meer in stemmen met je hart dan rationeel of financieel. De kleur van dat potlood is niet voor niets rood, hè? Denk niet wit, denk niet zwart, maar stem in de kleur van je hart. Zoiets.

Goed. Ik heb er zin in dus. Enthousiast stap ik bij het stemlokaal naar binnen, waarbij ik struikel over de dorpel. ‘Au, godverdomme!’ Ik heb mijn teen gestoten. Dat ik geen christelijke partij stem heb ik waarschijnlijk inmiddels verklapt. Dat mag vast niet, want ik word fel aangekeken door de leden van het stembureau. ‘Sssst!’, klinkt het. Een beveiliger pakt mij bij mijn elleboog en kijkt mij indringend aan. Zonder iets te zeggen wijst hij op een poster met gedragsregels. Een van de pictogrammen geeft aan dat stemverheffing verboden is.  Om de spanning te doorbreken wijs ik achterom naar de deur en zeg: ‘Jullie kiesdrempel is te hoog.’

Even lijkt het erop of ik word eruit gezet, maar dan wenkt de voorzitter van het stemlokaal mij. Na de formaliteiten, die wij op gedempte toon afhandelen mag ik mij naar het stemhokje begeven. Het lijkt wel of iedereen hier zijn stem wil sparen, denk ik geamuseerd. Ik vouw het stembiljet helemaal open en bekijk de achterkant. Er staan een soort wolkjes op. Zeker voor de zwevende kiezers. Maar dat ben ik niet, dus ik draai het papier om en staar naar de vele kolommen. Ik glimlach bij sommige namen. De Haas en Van Leeuwen zitten natuurlijk goed bij de Partij voor de Dieren. Kuiken (PvdA) en Kip (CDA) hebben hun naam dan weer niet per se mee. Hé, Wim Kok bij de SGP!?

Genoeg! Ik spreek mijzelf in gedachten vermanend toe. Stemmen nu. Ik pak het rode potlood en check de punt. Ik zet een stip in het bolletje voor de naam van de kandidaat van mijn keuze en begin langzaam te kleuren. Bedachtzaam, versier ik mijn Tweede Kamerlid. Het potlood fluistert roze, roept dan rood en schreeuwt me uiteindelijk fel toe. Tevreden bestudeer ik het resultaat. Ik heb mijn stem weer volledig gebruikt.

Written by thehotstepper

maart 15, 2017 at 12:19 pm

Stom

leave a comment »

Afgelopen week kreeg ik last van mijn keel. Eerst werd ik schor, toen hees en langzaam verloor ik mijn stem. Het is niet zo dat ik niet meer kan praten maar ik merk dat ik het liefst fluister. Dan doet het gewoon minder pijn.
Toevallig las ik vandaag Meeuwen uit. Begin deze week, voordat ik verkouden werd, besloot ik de roman van Bernlef te herlezen. Hoofdpersoon Arend Wijtman lijdt aan keelkanker en hoewel hij nog kan praten, doet hij dit niet.
In de supermarkt merkte ik dat ik ook geen zin had om te spreken. Op vragen van mijn vriendin reageerde ik door met mijn hoofd te knikken of te schudden. Zij reageerde door steeds zachter te praten. Het geroezemoes om ons heen leek te verstommen en de wereld werd kleiner terwijl we naar elkaar mimeden. Intiemer, best fijn eigenlijk.

Written by thehotstepper

maart 5, 2017 at 5:31 pm

De aap uit de fles

leave a comment »

Vragend keek hij me aan
De fles al in de hand

‘Nog een Monkey 47?’

Ik had me laten gaan
Maar nu hield ik stand

Ik schudde van nee
Beter van niet

‘Hey,
Zoals je ziet

This monkey’s gone to heaven’

Written by thehotstepper

februari 24, 2017 at 10:35 am

Spotify

leave a comment »

Er wordt een smerig spelletje gespeeld op Spotify. De streamingdienst weet op basis van mijn zoekgedrag precies van welke muziek ik hou. Toch krijg ik aanbiedingen voor bijvoorbeeld verzamelalbums die slaan als kut op dirk. Op YouTube kan je de reclames vaak na een paar seconden  wegklikken. Ook irritant maar à la, even diep ademhalen en een mens kan verder.
Wiens doel dient het? Hierop is maar een antwoord mogelijk: Spotify zelf. De spotjes zijn voor mij irrelevant en irritant. De advertentiekosten zijn aan mij slecht besteed, dienen noch  opdrachtgever, noch  consument.
Alleen de reclame voor Spotify Premium snijdt hout, want die belooft reclamevrij streamen. Het brengt mij bij mijn eerdere bewering dat er een smerig spelletje wordt gespeeld. Alsof je net lekker zit te schijten en erachter komt dat het pleepapier op is. Maar wacht… verkrijgbaar bij de toiletjuffrouw.

Written by thehotstepper

februari 15, 2017 at 9:17 am