Hier loop ik warm van

The Hotstepper goes Dutch

Archive for november 2017

Lux

leave a comment »

Sinds kort lezen we NRC. Dat is wennen, want ik ben eigenlijk meer fan van de Volkskrant. Maar goed, inmiddels kijk ik toch uit naar bepaalde bijlagen en columnisten. Die bewaar ik voor zondag. Favoriet is Lux. In het bijzonder vanwege Georgina.

Opgetogen sloeg ik net Lux open, maar het bleek een special: 147 cadeaus om te geven of te vragen. Maar cadeautips zijn belachelijk. Wie geen presentje kan verzinnen, verdient er geen. Wie niet weet wat te geven, geeft beter niets. Zo wordt beide partijen een teleurstelling bespaard.

Misschien was de special bedoelt als cadeautje aan de lezer? Ik vond het in elk geval ronduit sneu. Doe mij Georgina! Haar columns zijn altijd verrassend. Bepaald essentieel voor een cadeau. Ze lezen is ze uitpakken, mezelf verkneukelend tot de laatste alinea. Lux voelt vandaag als een surprise die verkeerd uitpakt.

Advertenties

Written by thehotstepper

november 26, 2017 at 5:03 pm

(Wan)bof

leave a comment »

Er zijn ochtenden, dan weet ik het wel. Het is weer zo’n dag. Het is donkerder en grauwer dan nodig. Laaghangende bewolking, mist in dikke druppels. Zowel buiten als in mijn hoofd.
Gelaten accepteer ik dat alles tegenzit. Tegengas geven is vragen om moeilijkheden. Werkt averechts en onderstreept het toch al overheersende gevoel dat de wereld niet mijn kant op draait.
Bij de voordeur controleer ik mijn sleutels en smoor een vloek. Mijn fietssleutel! Geforceerd rustig beklim ik de steile trappen naar mijn woonkamer. Niet op het kastje, niet op het bureau… Ik had mijn fiets toch wel op slot gezet?
In no-time naar beneden. Gelukkig woon ik op Zuid. Mijn fiets staat er dus nog gewoon en ik heb mijn sleutel ook weer gevonden. Zit er nog iets mee, denk ik, als ik op het kletsnatte zadel ga zitten.

Written by thehotstepper

november 17, 2017 at 10:40 am

Zwemles

with one comment

Ik was verzonken in een boek. Toen ik opkeek telde ik zeker vijf mensen die verdiept waren in hun mobiele telefoon. Eén keek zelfs een serie op haar iPad.
We waren met ons tienen. De helft was druk met draagbare apparaten. Een vrouw zat echter op het puntje van haar stoel en keek oplettend naar de verrichtingen van de jonge kinderen in het zwembad. Ik stond op, liep naar het raam en zocht meneertje. Zou hij nog huilen?
Hij dreef in een hoek die vanuit de lobby van het zwembad slecht te zien is. Ik vouwde mijn handen om mijn hoofd, dat ik tegen de ruit duwde. Hij was in goeie handen bij de badjuffrouw, zag ik. Was weer vrolijk, zag ik. Enigszins beschaamd, mezelf voorhoudend dat het noodzakelijk is dat hij leert zwemmen, dook ik weer in mijn boek.

Written by thehotstepper

november 5, 2017 at 8:12 am

Geplaatst in 140, column, meneertje

Tagged with , , , , , ,