Hier loop ik warm van

The Hotstepper goes Dutch

Turken in Rotterdam 1975 – 1985

leave a comment »

“Op kousenvoeten waren ze binnengekomen, de gastarbeiders uit Turkije. Ze deden hun werk geruisloos en ongezien tot ze met een denderende klap ons land echt binnenkwamen: tijdens de rellen van 1972.

Op een warme augustusdag liep een burenruzie, hier om de hoek, totaal uit de hand. Enkele Rotterdammers begonnen de ramen in te gooien van pensions waar Turkse gastarbeiders onderdak hadden gevonden. Na de stenen volgden de flessen met brandende benzine. De Turken waren ingesloten en konden geen kant op. En Nederland? Nederland keek dagenlang verbijsterd toe en zag dat achter die ramen een wereld schuil ging waar ze totaal geen weet van had.

Robert de Hartogh was erbij. Hij luisterde naar de verhalen van die verre nieuwkomers, zag hun vernielde kamers, voelde hun ontreddering en wilde daarna dat iedereen wist wie ze waren en wat ze hier deden.

Sinds de gebeurtenissen in de Afrikaanderwijk besloot Robert de Hartogh alles te registreren wat de Turkse gemeenschap aanging. Hij fotografeerde de mannen in hun nieuwe land. De mannen aan het werk. De mannen in hun vrije tijd. De binnenkomst van hun vrouwen en kinderen na de gezinshereniging. En voor hij het wist was hij van beeldend kunstenaar veranderd in een documentaire fotograaf.

De foto’s die hier hangen zijn gemaakt door een onbevangen oog dat nooit eerder door een camera keek. En wat dat oog zag waren moedige mensen die juist over de drempel van een nieuw leven waren gestapt.”


Bovenstaande tekst is overgenomen  van het bord bij de ingang van de tentoonstelling Turken in Rotterdam 1975 – 1985. Ik nam pas vorig jaar kennis van de rellen in de jaren 70 in de Afrikaanderwijk toen ik het boek De tafel van Spruit van Jurrien Dekker en Bas Senstius kocht op een rommelmarkt, mee naar huis nam en las. Toen ik Het Gemaal binnenstapte en opnieuw met deze zwarte bladzijde uit de Rotterdamse geschiedenis werd geconfronteerd gingen de haren op mijn armen overeind staan. Het politieke en maatschappelijke klimaat in Nederland lijkt tegenwoordig een stuk minder open en tolerant dan in de jaren 70. De geschiedenis zal zich toch niet herhalen?

Wat dat betreft is de tentoonstelling eigenlijk verplichte kost voor iedereen in dit land. Door mooie foto’s wordt een menselijk beeld geschetst van migranten. Verder roept de tentoonstelling een nostalgisch beeld in de herinnering van de jaren ’70 en ’80 bij iedereen die die jaren heeft meegemaakt.

Ik ben blij dat ik op de valreep de tentoonstelling, die werd gehouden van 6 februari tot en met 27 maart nog heb bezocht. Als het aan mij ligt wordt de tentoonstelling verlengd, want zowel de prachtige foto’s van De Hartogh als de educatieve bijdrage aan verdraagzaamheid en solidariteit verdienen dit!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: