Hier loop ik warm van

The Hotstepper goes Dutch

Archive for maart 2012

Lopen langs de lijn van Rotterdam naar Utrecht – Etappe 4

with 4 comments

Lopen langs de lijn van Rt naar Ut > Etappe 4 Woerden-Utrecht (17,3 km)

De vierde en laatste etappe voert ons van Woerden via Harmelen naar Utrecht. We pakken het laatste stukje van het Groene Hart mee zodra we Woerden uit zijn. Opvallend zijn de lange rechte stukken weg door het polderlandschap.We hoeven de kaart er niet veel bij te pakken.

5 november 2011 – 10.00 uur aankomst in Woerden. We verlaten het stationnetje door de hoofdingang en slaan rechtsaf. We lopen even evenwijdig aan het spoor richting Harmelen en gaan dan linksaf verder in de Johan van Oldenbarneveltlaan.

Het is een graad of veertien; prima wandelweer.

Iets verderop slaan we rechtsaf de Johan de Wittlaan in, die overgaat in de Vossenschanslaan. We lopen door een Vinexwijk met jaren 70 doorzonwoningen. De route voert hier weer evenwijdig aan de spoorlijn.

Na ongeveer 1 kilometer lopen, slaan we echter rechtsaf en komen we loodrecht op het spoor te lopen.

We gaan er dan ook onderdoor en vervolgen onze weg aan de andere kant weer evenwijdig, door bij de kunstgebitten links af te slaan.

Aan de rand van Woerden ligt het Veluwemeer.

Hier aangekomen, lopen we Woerden uit, de Breeveld op. Terwijl we de fietsroute naar Utrecht volgen, lopen we weer langs het spoor. Aan de linkerkant zien we bovenleiding, aan de rechterkant het Veluwe meer, dat er glad als een spiegel bijligt en dus mooi de wolken reflecteert.

Even verderop passeren we Tuinpark Breeveld.

We lopen hier letterlijk langs de lijn. De spoorlijn is hier slechts vijftig meter van ons verwijderd.

Kijken we naar de andere kant, dan zien we ook lijnen, maar dan hoog in de lucht. Het zijn de elektriciteitskabels, die de huishoudens in Woerden van stroom voorzien.

Aan het einde van de lange polderweg ,die hier zeer toepasselijk Veldwijk wordt genoemd, slaan we rechtsaf en keren daarmee onze rug naar de spoorlijn.

Toen ik van het voorjaar langs boomgaarden liep, stonden ze nog volop in de bloesem.

Inmiddels hebben ze hun vruchten voldragen, zijn ze geplukt en hebben ze zich gehuld in een gouden gloed, badend in de najaarszon.

Overigens geldt dat niet alleen voor de fruitbomen. De bladerkruinen van alle bomen zien er prachtig uit in kleuren variërend van goudgeel tot roestbruin. De kleur van Bokbier. Lekker! Maar eerst moet er nog gewandeld worden.

We hebben er een kilometer of vijf op zitten als we even een links-rechtsbeweging moeten maken. Links over het water, rechts aan de andere kant om onze weg te vervolgen.

Klinkt triviaal, maar lijkt toch redelijk noodzakelijk, willen we in Utrecht aankomen.

De beweging over het water voert ons naar de bebouwde kom van Harmelen, waar we rechtsaf slaan, de Leidsestraatweg op.

De bedoeling was om direct weer onderlangs, over het Jaagpad langs de oever van het watertje te lopen, maar ik heb een afslag gemist. Ik loop enigszins balend langs de vrij drukke N-weg, maar moet glimlachen om een tafel met pompoenen.

Het is dat ik geen zin heb om nog vijftien kilometer met zo’n bolvormig stuk groente te sjouwen… Fijn om te zien dat mensen hier nog vertrouwen hebben in de medemens. Het is zelfbediening. Het geld kan in een oude collectebus, die met een dun kettinkje is vastgemaakt aan de tafel.

Even verderop is er een pad tussen de huizen door. Het zijn markante huizen, met dakpannen tot aan de grond. Of ze mooi zijn is een kwestie van smaak, dus dat mag je zelf weten. We komen in ieder geval op het Jaagpad.

Bij het witte, stijle bruggetje (niet op de foto, want in mijn rug) steken we over. Harmelen ligt er vredig bij. In de verte klinkt muziek.

Het is hoempa en ik merk dat mijn pas lichter wordt. Speel maar verder jongens, en mocht je mijn kant opgaan, zet jezelf dan vooral in beweging!

Helaas blijft het dweilorkest staan en even verder sla ik bij de Plus linksaf, de Kastanjelaan op. Achter de Ford Mondeo aan.

Terwijl de muziek wegsterft, beweeg ik mij minder lichtvoetig. De omgeving is ook niet echt stimulerend. Ik loop door een saaie woonwijk met straten die zijn genoemd naar bomen. Even verderop slaan we linksaf de Acacialaan in. Gelukkig leidt deze laan me uit Harmelen richting de polders die me nog van Utrecht scheiden.

Opnieuw steken we een water over en we gaan rechtsaf de Harmelerwaard op die we een kleine twee kilometer volgen. Er is hier van alles te beleven. Zo kan je er een biertje drinken, zes dagen in de week kaas kopen en knotwilgen tellen.

Waar de Harmelerwaard over gaat in de Zandweg staat een zuil die laat zien tot waar de grens van het Romeinse rijk liep.

Nadat ik onder het viaduct ben doorgelopen, bevind ik mij technisch gezien in De Meern, dat een gemeente is van Utrecht. In theorie ben ik dus aangekomen op mijn eindbestemming, maar ik heb pas 10 kilometer gelopen, dus ik moet nog wel even voordat ik dat ook echt kan stellen.

Eén ding is me duidelijk geworden. Het Groene Hart is groen, maar niet zo groot dat je van Rotterdam naar Utrecht echt door het groen kan lopen. Er is veel groen, maar ook zeer veel bebouwing en verkeer.

Met name deze laatste wandeling van Woerden naar Utrecht, heb ik nauwelijks het gevoel gehad dat ik ‘buiten’ ben geweest. Hoewel het heerlijk weer is om te lopen en een wandeling langs een kanaal best rustgevend is, merk je goed hoe druk het is in de Randstad.

Dit weerhoudt bouwlustig Nederland er niet van om nog meer huizen te bouwen. En dan krijg je van dit soort situaties…

Ruimte voor auto, fiets en bus, maar verboden voor voetgangers.

En als je dan een rustig stukje hebt ontdekt, waar het fijn kuieren is, dan wel op eigen risico graag.

Hoewel aan deze kant van wandelen fotogeniek is, dacht ik even verder: Had ik maar nooit de Zandweg verruild voor de drukkere Rijksstraatweg met zijn gevaarlijk walkant.

Aan de overkant van het water loopt de Zandweg parallel en aan het eind is in de vorm van de Stadsdambrug een prima gelegenheid om over te steken naar de juiste kant van het water.

Links Park Voorn met mooie oude bomen. Recht vooruit de A2, waar we onder het Rhijnoordviaduct door moeten.

Het contrast tussen de natuur in het park en het beton onder de snelweg is groot. Nog drie kilometer te gaan.

Ik plas in het water onder de snelweg. Het klatert dat het een lieve lust is, versterkt door de echo die de geluiden hier vervormd. Lekker!

Fietsers naar Utrecht wordt geadviseerd om rechtsaf te slaan, maar wij gaan rechtdoor de Groenewoudsedijk op langs het Amsterdam-Rijnkanaal.

Na een bocht in de dijk doemt in de verte de Meernbrug op.

Even voor de brug beklimmen we het steile talud.

Bovengekomen blijkt dat er ook een trap is om het hoogteverschil te overbruggen.

Eenmaal boven echter is het uitzicht er niet minder om. Er vaart net een kloeke duwboot uit Rotterdam langs. Mooi.

Aan de overkant aangekomen, nemen we de trap naar beneden.

Hoewel de weg wordt versperd, is dat niet erg.

We passeren wederom een zuil die de grens van het Romeinse Rijk markeert en slaan  linksaf.

Langs De Wartburg lopen we naar de Bizetlaan.

De hobbitwoningen aan de Bizetlaan, zijn ook verkrijgbaar als geschakeld rijtjeshuis.

Bij de Texaco slaan we linksaf, lopen om het tankstation heen, steken over en vervolgen onze weg linksaf over de de Weg der Verenigde Naties. We zijn nu echt in Utrecht!

Bij de Sowetobrug slaan we aan de overzijde rechtsaf.

Wederom langs een water met woonboten.

Schuin voor ons zien we de achterzijde van de Jaarbeurs. Het eindpunt is in zicht.

De traverse van de Jaarbeurs is openbaar, dus een ideale doorsteek.

Aan de andere kant wacht een erehaag van kleurige vlaggen.Dat hadden ze nou niet hoeven doen, maar het doet me goed. Ik recht mijn rug en marcheer met mijn borst vooruit nog net niet in paradepas.

Even verderop is mijn eindbestemming. Hoog Catharijne, Utrecht Centraal station. Ik glimlach bij de afscheidsgroet bij het verlaten van het Jaarbeursterrein.

Zou iedereen dit gebaar zo kunnen waarderen als ik, of moet je daarvoor de zestig kilometers van Rotterdam naar Utrecht in je benen hebben?

Zie ook Lopen langs de lijn van Rotterdam naar Utrecht – Aanleiding

En Lopen langs de lijn van Rotterdam naar Utrecht – Etappe 1

En Lopen langs de lijn van Rotterdam naar Utrecht – Etappe 2

En Lopen langs de lijn van Rotterdam naar Utrecht – Etappe 3

 

Advertenties

Hit or Shit?

leave a comment »

Ons leven is door social media als Facebook en Twitter ingrijpend veranderd. Vijftien jaar geleden maakte ik nog de afweging tussen beltegoed kopen of een bosje bloemen voor mijn vriendin. Een paar jaar later was beltegoed de automatische keuze. Ik moest haar tenslotte kunnen bellen en sms’en om te laten weten hoe leuk ik haar vond. Onbereikbaar werd een slechte smoes.

Wat vroeger per sms ging, een paar tekstjes per dag, gaat tegenwoordig continue, de gehele dag door. Terwijl dit nog steeds één op één kan via WhatsApp of direct messaging, gebeurt het vaak ook publiekelijk door berichten via Twitter en statusupdates via Facebook die de hele wereld kan lezen.

Voor iedereen die zich realiseert wat een shit we met ons allen eigenlijk het wereld wijde web op sturen, is er nu dit schitterende product. Omdat ik niet zo’n computertelefoon heb, heb ik niet kunnen controleren of het werkt, maar van het idee alleen al heb ik genoten. Hoe verzin je het!?

 

Written by thehotstepper

maart 31, 2012 at 9:16 am

99 dagen z.L. – dag 90

leave a comment »

Het experiment 99 dagen zonder Facebook was zo leuk, dat ik naadloos doorging met 99 dagen zonder Like. Het idee is om, eenmaal terug op Facebook, meer bewust om te gaan met wat ik er lees en hoe ik daar op reageer. Nog 10 dagen.

Zojuist heb ik hartelijk moeten lachen om een post van de Holland Evenementen Groep. Omdat ik de boel niet vertrouwde heb ik eerst het commentaar doorgelezen. “Slimmeriken”, schrijft ene Judith Ploegman. Gelijk heeft ze. Net als HEG, want die gasten hebben in no-time toch maar mooi ruim 1300 volgers van hun pagina. Voor iedereen die dit leuk vindt, zoek de post en druk op L.

Even verderop is ook een grappige anekdote opgetekend. Of het toeval is, weet ik niet, maar ik vond hem prachtig. Ene Marinus de Beer vraagt “Ronald op een Mac?” Waarop ene Tristan post “iLike”. Toeval? Ik zeg ROFL. Grappig dit.

 

 

 

Written by thehotstepper

maart 30, 2012 at 5:44 pm

Blij met een dode muis

with one comment

Goeiemorgen! Ik werd in de trein wakkergeshuffeld door Deadmau5. Wat een verrassing, wat een energie. Ik ben niet zo van de Dance, maar Sofi Needs A Ladder is een fijn plaatje dat ik iedereen kan aanraden in de ochtend. Ik stuiterde van vigerende vitaliteit over het perron naar de uitgang van het station. De weg naar mijn werk ging over rozen en pas na de eerste slok automatenkoffie plofte mijn roze wolkje en loste op in het grijze kantoorinterieur.

Written by thehotstepper

maart 29, 2012 at 11:58 am

Geplaatst in Anekdote

Tagged with , ,

Boekenboom wordt mogelijk Geldboom

leave a comment »

Gisteren schreef ik een artikel over de eerste Nederlandse Boekenboom. In mijn achterhoofd roerden zich wel wat bezwaren, maar ik had geen zin om hier echt op in te gaan. Ik besloot het het stuk daarom met de zin:  “Laten we tot die tijd hopen dat de Nederlandse Boekenbomen een succes worden en dat er geen Buma/Stemra-achtige organisatie opstaat om dit en soortgelijke initiatieven te reguleren.” Eigenlijk was die zin meer ironisch, dan serieus bedoeld, maar niets blijkt minder waar, want via Facebook ontving ik een voorbeeld dat het slechts een kwestie van tijd is, dat dit gaat worden ingevuld.

Twee weken geleden stond er in de Belgische krant De Stem een artikel waar ik niet alleen figuurlijk, maar ook letterlijk warm van loop. Tot het kookpunt! Om niet oververhit te raken, vraag ik geïnteresseerden om het verhaal zelf te lezen. Ik ga even stoom afblazen. (hoewel ik na het lezen van de laatste zin wel moest glimlachen… Helemaal lezen dus!)

Written by thehotstepper

maart 28, 2012 at 12:56 pm

De Boekenboom

with one comment

Ontlezing is een spook dat al jaren door Nederland waart. Vijftien jaar geleden werd er door Sjoerd de Jong in het NRC Handelsblad al een artikel over geschreven, waarin hij op zoek ging naar de oorzaken. Inmiddels wordt Selexyz met sluiting bedreigt en wordt de ene na de andere openbare bibliotheek gesloten. Toch leidt dit ook tot intiatieven waar ik warm voor loop. Zo bestaat er al jaren de site Bookcrossing.com die een platform biedt aan boekenliefhebbers om onderling boeken uit te wisselen.

Een ander intiatief om warm voor te lopen is de Boekenboom. In Zwijndrecht wordt, in navolging van Berlijn eind april het eerste exemplaar van Nederland onthuld door Jan Terlouw. De boom is een reactie van Mike Mastwijk, een basisschooldirecteur, op de sluiting van de bibliotheek in de Zwijndrechtse wijk Kort Ambacht. Hij zag de boom eerder in Berlijn, waar hij er van gecharmeerd raakte.

Hoewel bookcrossing natuurlijk veel praktischer is, je kunt er bijvoorbeeld gericht op zoek naar een boek, is de charme van de boom dat je ernaar toe kunt. Behalve dat je je er kunt laten verrassen door het aanbod, ontmoet je er waarschijnlijk ook gelijkgestemden met wie je weer een boom kan opzetten over dat ene boek dat je komt brengen, meeneemt of ooit hebt gelezen. Eigenlijk zouden er veel meer van dit soort plekken moeten zijn. Waarom zijn er niet veel meer café’s met een boekenkast voor algemeen gebruik? Waarom staan er op de stations geen boekenkasten waar je boeken kunt brengen en halen? NS is nota bene sponsor van de Boekenweek, dus zo’n gek idee is dat niet. Wie weet komt het er ooit van. Laten we tot die tijd hopen dat de Nederlandse Boekenbomen een succes worden en dat er geen Buma/Stemra-achtige organisatie opstaat om dit en soortgelijke initiatieven te reguleren.

Van je vrienden moet je het hebben

leave a comment »

De waarde van vriendschap wordt mogelijk wel eens onderschat. Niet eerder realiseerde ik mij dat ik zo blij kan zijn dat het zeer doet. Dankbaar aanvaard ik de pijn en omarm het diepe gevoel van gelukzaligheid dat deze ochtend als een steen op mijn maag ligt. Bedankt lieve vrienden, bedankt!

Written by thehotstepper

maart 25, 2012 at 9:34 am

Geplaatst in gedachte

Tagged with , ,