Hier loop ik warm van

The Hotstepper goes Dutch

Archive for the ‘140’ Category

Tijd

with one comment

Het leven is als een puzzel. Het plaatje lijkt compleet. Maar wat moet je met dat ene stukje dat verlangen heet? Je bewaart het voor de zekerheid. Ooit kun je het gebruiken voor een puzzel die nog moet worden gelegd.
Het leven is als een klok. Als een wijzerplaat waarin wijzers draaien. Zolang de wijzers langs de cijfers glijden, gaat het leven door. Maar twee keer per dag, op een tijdstip dat verlangen heet, heeft een stilstaand uurwerk ook gelijk.
Sommige puzzels laten zich pas leggen als het tijd is. Als verlangen samenvalt met het besef dat het niet te laat is, gaat een stilstaande klok soms lopen. Een droom wordt werkelijkheid. Blijkbaar is het tijd.
Een vriend vertrekt. Alle klokken tikken door, maar er is een tik-tak bijgekomen. Een stilstaande klok is gaan lopen en heeft voortaan doorlopend gelijk.

Advertenties

Written by thehotstepper

november 11, 2018 at 9:00 am

Positief

leave a comment »

Een verhaal uit de serie Ultrakort – Een ultrakort verhaal bevat maximaal 99 woorden (exclusief titel). Minder mag, meer niet.

Ik ben positief ingesteld. Dus toen ik mijn fietssleutel niet kon vinden, ging ik voor de vorm mijn zakken na. Ondertussen liep ik hoopvol naar de fietsenstalling.
Dat mijn fiets niet op zijn plek stond en ik daar mijn sleutel niet in het slot vond, was toch even slikken. Dat het regende kon mij echter niet deren. Nam ik voor kennisgeving aan. In de bus naar huis was het warm en droog.
Gelukkig ben ik positief ingesteld.

Written by thehotstepper

november 6, 2018 at 8:00 am

Geplaatst in 140, ergernis, ultrakort

Tagged with , , , , ,

Lezen

leave a comment »

Ik lees graag. Ik lees veel. Ruim vijftig romans per jaar. Het liefste lees ik echte boeken. Met bladzijden van papier. Maar steeds vaker gebruik ik een e-reader. Het onderscheidt mij nauwelijks van het plebs op hun telefoons.
Plebs ja, want overmatig telefoongebruik is lelijk. Daarover lees ik wekelijks middelmatige columns in middelmatige kranten. Wie zich verheven voelt, haalt anderen graag omlaag. Dan hoeft de eigen sokkel niet zo hoog te zijn om zichzelf beter te voelen.
Ben ik ook zo’n gutmensch? Ik hoop het niet. Ik lees gewoon graag. Vaak doe ik dat met oortjes in en sluit ik de wereld lekker buiten. Onderscheid ik me daarmee van het gepeupel uit de columns? Nope. Vind ik dat erg? Zeker niet. Ik ga graag op in de massa, zodat ik ongestoord kan lezen. Want dat doe ik graag en veel.

Written by thehotstepper

november 5, 2018 at 8:19 am

Schoonheidspukkel

leave a comment »

Het parkje is een heerlijke plek. Blijkbaar ben ik niet de enige die dat vindt. Bij een sprookjesachtig pleintje liggen twee halveliterblikken Schultenbräu, een blikje Red Bull en een Dirk-tas naast een bankje.
Toegegeven, er is geen vuilnisbak te bekennen. Mogelijk zou die de idylle verstoren. Maar dit is ook geen porem. Was het dan zo’n moeite om de blikjes in die tas te doen en mee te nemen? Zal ik dan maar… Ik overpeins het dilemma.
Sommige mensen zeggen dat ware schoonheid schuilt in imperfectie. Ik kijk nog eens goed naar de rommel. Een Jakobsladder wringt zich tussen herfstig eikenblad en licht het Dirktasje uit. Opeens zie ik het voor wat het werkelijk is. Het is als de pukkel van Marilyn, de moedervlek van Cindy of Madonna. Het park is weer arcadisch dankzij de tas de beauté van Dirk.

Written by thehotstepper

november 4, 2018 at 3:57 pm

Knuffel

leave a comment »

Een verhaal uit de serie Ultrakort – Een ultrakort verhaal bevat maximaal 99 woorden (exclusief titel). Minder mag, meer niet.

‘Goedemorgen!’, klonk het op de overloop ‘Moet je ook naar de wc? Nee? Nou, ga papa dan maar een knuffel geven.’
In het schemergebied tussen slapen en waken zette ik mij schrap voor een hardhandige omhelzing. Hoorde ik daar het geroffel van blote kindervoetjes op het zeil? De opmaat naar een nietsontziende sprong? De gedachte aan puntige kleuterknietjes was levensecht.
Ik maakte mij klein en wachtte af. Toen ik veel later mijn ogen opende keek ik in de bruine knikkers van een grote teddybeer. Ik had dus niet gedroomd: mijn zoontje had mij wel degelijk een knuffel gegeven.

Written by thehotstepper

oktober 21, 2018 at 8:22 am

Het veer

leave a comment »

Het pontje was net vertrokken. We wachtten er dus langer op dan dat we erop zaten. Toch was het aangenaam aan boord. We zaten op een bankje naast een trapje naar de brug. VERBODEN TOEGANG stond in kapitalen op een roestig, verweerd bordje.

Vandaag kon de verf hooguit een beetje bladderen. De zon scheen uitbundig. We waren op ongeveer een derde van de wandeling. Ik dacht: de wereld draait net iets minder snel. En zo was het. Toch hadden we net genoeg tijd om een boterham te eten. Toen waren we aan de overkant.

De zon scheen er even hard. De wind leek hetzelfde briesje. Alleen wij waren veranderd. Al was het maar door even te zitten aan boord van een veer.

Written by thehotstepper

oktober 14, 2018 at 10:05 am

Ochtendhumeur

leave a comment »

Een verhaal uit de serie Ultrakort – Een ultrakort verhaal bevat maximaal 99 woorden (exclusief titel). Minder mag, meer niet.

Ik dacht altijd dat ik een ochtendmens ben. Eenmaal vader denk ik daar anders over. Wat staan die kinderen vroeg op! Nee, dat is het niet. Er is niets mis met vroeg uit de veren. Mits je daarna kan doen wat je wil.
In mijn geval: ongestoord lezen. Schrijven mag ook. Ongestoord is echter het sleutelwoord. Laat me! Ik probeer stoïcijns, toch liefdevol te reageren. Mijn zoontje heeft niets door. Mijn vrouw des te meer.
Ondertussen bekruipt me het gevoel dat ik een naar mens ben. Geen prettig gevoel ‘s morgens vroeg. Je zou van minder een ochtendhumeur krijgen.

Written by thehotstepper

oktober 7, 2018 at 9:49 am