Hier loop ik warm van

The Hotstepper goes Dutch

Archive for the ‘eten’ Category

Droog

leave a comment »

Een verhaal uit de serie Ultrakort – Een ultrakort verhaal bevat maximaal 99 woorden (exclusief titel). Minder mag, meer niet.

De strategie van allyoucaneatrestaurants is om op den duur het serveren van gangen te vertragen zodat er meer gedronken wordt. De marge op drank is aanzienlijk. Zo zout als gisterenavond had ik het echter nog nooit gegeten.
Onze tablet sloeg op hol en zo zagen wij vol verbazing hoe het apparaat random diverse dranken bestelde tot wij daar een stokje voor staken: o.a. 66 flessen zoete witte wijn, 111 cola Vieux, 55 Malibu cola en 34 Glen Fiddich.
Ik stuurde een foto van het scherm aan mijn vriendin. Haar reactie was heerlijk droog: zoete witte wijn?

Written by thehotstepper

oktober 10, 2019 at 9:18 am

Paradijselijk

leave a comment »

Een verhaal uit de serie Ultrakort – Een ultrakort verhaal bevat maximaal 99 woorden (exclusief titel). Minder mag, meer niet.

We aten in een restaurant waar ze alleen Duitse wijnen schonken. Bij de koffie vroegen we iets lekkers. De suggestie boerencalvados werd door ons met gejuich ontvangen.
Het goedje werd geschonken uit een wijnfles zonder etiket. Het bleek meegenomen door het oestermannetje dat via via een boertje in Normandië kende. De vraag rees of er accijns of btw over was betaald.
Dat het een Frans appeldestillaat betrof, maakte dat het hoe dan ook clandestien aanvoelde tussen de Duitse wijnen. Wij voelden ons als Adam en Eva die van de verboden vrucht snoepten.

Written by thehotstepper

januari 8, 2019 at 10:27 am

Louise steelt mijn hart

leave a comment »

Jaren geleden schreef ik restaurantrecensies en ik vroeg me af of ik die vaardigheid nog in de vingers heb. Toevallig is er enige tijd geleden in de buurt een restaurant geopend waar ik graag eens een kijkje zou nemen. Op mijn vrije vrijdagmiddag trok ik de stoute schoenen aan en toog er, gewapend met notieboekje naar toe.

Ze is al even open, dus ik kan met een gerust hart plaatsnemen. Het nieuwe is eraf, de keuken is ingewerkt en de hype is gaan liggen. Hoewel vegetariërs er wel terecht kunnen, hebben ze niet veel keus. Gelukkig ben ik flexibel. Even overweeg ik om juist daarom de twee vega-gerechten te proeven, maar ik ga toch vol overgave voor vlees. Het zijn klassiekers: steak tartare vooraf en filet de canette als hoofdgerecht. Beide laten zich volgens mij uitstekend begeleiden door een glas syrah-grenache.

steak-tartare-e1542989015987.png

Een driegangenmenu kost €38,- en dat is alleszins redelijk. Prijs/kwaliteit is prima in orde. Bovendien krijg ik een amuse aangeboden. Het is een variant op Russisch ei (zonder salade), die erg goed smaakt. De tartaar is zeer fijn gesneden en rijk versierd. In het midden staat een kwartelei dat – zoals het hoort – zachtgekookt is. Langs de randen is de rondo van rood vlees verfraaid met crouton, biet, mosterd en roodlof. Het taartje is bijna te mooi om te eten, maar de combinatie van ingrediënten is te voortreffelijk om het niet te doen.

Het bord met eendenborstfilet is al even mooi opgemaakt. Het vlees is mooi rosé en licht knapperig. De sinaasappelsaus is zo zacht dat elk hapje bijna teder wordt. Samen met vijgen zorgt het voor een feestje van de smaakpapillen. De syrah-grenache doet daarbij ook een duit in het zakje en maakt het vertier in de mond compleet.

canette.png

Tijd voor clafoutis. Het voor- en hoofdgerecht zijn op en het is herfst. Wie kan er dan nee zeggen tegen een gebakje dat in dit geval wordt vergezeld door kaneelijs? Er is gekozen voor een variant met peer en druiven in plaats van kersen en is dus eigenlijk een flaugnarde, maar een kniesoor die daar op let. Vooral ook vanwege de Muscat de Rivesaltes die erbij werd aanbevolen. Het bleek een gouden tip. Letterlijk, want behalve vloeibaar goud in een glas, gaat ze buitengewoon goed samen met kaneel. Mijn smaakpapillen beginnen een polonaise en even later verlaat ik in opperbeste stemming het etablissement. Louise heeft mijn hart gestolen.

Written by thehotstepper

november 23, 2018 at 5:02 pm

Water

leave a comment »

Een verhaal uit de serie Ultrakort – Een ultrakort verhaal bevat maximaal 99 woorden (exclusief titel). Minder mag, meer niet.

Het begon te schemeren toen ze aan het hoofdgerecht toe waren. Er stond een zacht briesje. Langzaam lieten de stenen van de stad hun warmte los.
Hij bestudeerde de kaart, terwijl zij verzuchtte: ‘We lopen met z’n allen de aarde te verneuken.’ De ober knikte hen toe. Zij bestelde biologische zalm. Hij twijfelde even, toen wees hij op de kaart: Tomahawk steak. De kelner maakte een buiging: ‘Uitstekende keuze, meneer.’
‘Nou, uitstekend… Weet je wel hoeveel water er nodig is voor het produceren van vlees?’ Ze keek hem uitdagend aan. Hij glimlachte: ‘Vis heeft ook veel water nodig.’

Vegan

leave a comment »

Een verhaal uit de serie Ultrakort – Een ultrakort verhaal bevat maximaal 99 woorden (exclusief titel). Minder mag, meer niet.

Het was supergezellig op het vegan foodfestival.  De DJ draaide ambient muziek. Er stond een zacht briesje zodat het ook in de zon prima toeven was. Ik vond het heerlijk om te zien dat zoveel volk geïnteresseerd is in dier- en omgevingsvriendelijk voedsel.
Toen bleef de plaat hangen. Een wolk schoof voor de zon en het briesje werd een gure wind. Een meisje met vlechtjes sloeg een vlieg dood. Haar vriendin keek haar verontwaardigd aan en gebaarde kijk-waar-je-bent, terwijl ze met haar ogen rolde.
‘Ja hallo, die vlieg prikte mij: da’s ook niet erg vegan!’ 

Written by thehotstepper

juni 5, 2018 at 10:19 am

Frietje

leave a comment »

Een verhaal uit de serie Ultrakort – Een ultrakort verhaal bevat maximaal 99 woorden (exclusief titel). Minder mag, meer niet.

Haar glimlach verraadde hoe zielsgelukkig zij zich voelde toen ze een frietje uit de rood wit geblokte puntzak prikte en in haar mond stak. De pretlichtjes in haar ogen gingen schuil achter de spiegelglazen van haar Ray-Ban.

De wolken weken uiteen en een zonnestraal lichtte haar uit tegen de grijze massa op het foodfestival. De mooiste vrouw van Rotterdam spleet de mensenzee alsof ze een dochter van Mozes zelf was. Ik, de uitverkorene, ontving haar met open armen en prikte graag een frietje mee.

Written by thehotstepper

mei 31, 2018 at 11:33 am

Rotterdam Proeft

leave a comment »

De tramrails vormen automatisch een gebaand pad. De weg wijst zichzelf. Rotterdam Proeft loopt op rolletjes. Links drinken. Rechts eten. Tenzij je van de andere kant komt natuurlijk.
Over de andere kant gesproken… De roze vlaggen van de Rotterdam Pride sieren de Van Oldenbarneveltstraat nog van gisteren. Dat feestje heb ik overgeslagen. Aapjes kijken doen we wel in Blijdorp. Hoewel dat vandaag eigenlijk ook wel aardig lukt. Het verschil is een kwestie van nuance.
Ik kijk nu eenmaal graag mensen. Het weer leent zich er uitstekend voor. De zon schijnt uitbundig en de mensen hebben zich ernaar gekleed. Toch valt het bloot mee. De meeste voeten zijn bijvoorbeeld in schoenen gestoken.
Veel enkels en knieën worden wel in de etalage gezet. Hoewel de trend voor mannen van opgerolde broeksuiteinden – mankle – en al dan niet bewust kapotgescheurde of geknipte broekspijpen – kniedecolleté? – bij zowel mannen als vrouwen niet nieuw is, kan ik er nog moeilijk aan wennen. Ik kijk mijn ogen uit.
De DJ verhoogt de sfeer met Caribische muziek en zonder Irma of Maria is het goed toeven op de verschillende terrassen op de Van Oldenbarnevelt. Rotterdam Proeft zet zichzelf dus heerlijk in het zonnetje. Zo wordt en passant voor de nodige vitamines gezorgd. Met de Vitamine D zit het in ieder geval wel goed.

Written by thehotstepper

september 24, 2017 at 8:04 pm