Hier loop ik warm van

The Hotstepper goes Dutch

Archive for april 2018

Vooruitzicht

leave a comment »

Een verhaal uit de serie Ultrakort – Een ultrakort verhaal bevat maximaal 99 woorden (exclusief titel). Minder mag, meer niet.

Mijn uitzicht is een stillevend stadsgezicht. Alleen het water in het haventje zorgt enigszins voor reuring. De straat ligt er verlaten bij, de stoepen zijn leeg en de takken van de bomen juichen bewegingloos.
Schielijk verschijnen twee konijnen. Op de stoeprand staan ze even stil, steken dan over naar de braamstruik aan de overkant. Een meeuw scheert over, verdwijnt  buiten het kader van mijn raamkozijn.
Eenmaal uit het zicht is mijn uitzicht stillevender dan ooit. De voorbije beweging zindert na in een verstilde echo. Het beeld heeft meer diepgang nu. Er ligt meer in het verschiet.

Advertenties

Written by thehotstepper

april 30, 2018 at 8:06 am

Stiefkind

leave a comment »

Een verhaal uit de serie Ultrakort – Een ultrakort verhaal bevat maximaal 99 woorden (exclusief titel). Minder mag, meer niet.

‘Wat moet ik nu doen?’

Ik verschuil mij achter mijn krant. Het is onmenselijk vroeg, maar mijn zoontje staat aan. Mijn vriendin is geduldiger.

‘Verbind de dieren met hun kinderen.’

Even later is hij klaar en toont ons het resultaat. Het lammetje is verbonden met de hond, het kuikentje met het schaap en de puppy met de kip.

‘Dat klopt dus niet,’ brom ik terwijl ik mij concentreer op het gedraai van Rutte.

‘Echt wel! Het zijn stiefmoeders.’

Mijn vriendin verslikt zich in haar koffie. Ik leg mijn krant weg. Nu sta ik ook aan.

 

Written by thehotstepper

april 27, 2018 at 10:04 am

Goed gesprek

leave a comment »

Een verhaal uit de serie Ultrakort – Een ultrakort verhaal bevat maximaal 99 woorden (exclusief titel). Minder mag, meer niet.

Onze woorden vonden elkaars zinnen. Ik hoor niet alleen wat je zegt, maar ik zou het zelf gezegd kunnen hebben.
Hetzelfde. Wij zijn van een laken een pak. Ooit per vergissing gescheiden. Dat jij en ik hier samen…
Sprakeloos kijken we elkaar aan. Ook stilte kan veelzeggend zijn.

Written by thehotstepper

april 26, 2018 at 8:43 am

Zombies-2.0

leave a comment »

Gisteren woedde er een diepgaande discussie op een Faceboekgroep over Zombies. Een van de groepsleden had als verregaande vorm van feedback het stukje herschreven. Het werd er wat mij betreft niet beter op. Toch heb ik naar aanleiding van de algemene terugkoppeling en tips mijn eigen verhaal veranderd. Feedback is altijd welkom en waardevol. Hieronder de verbeterde versie, Zombies-2.0.

Ik stapte onlangs in de metro. Iedereen was verdiept in een boek. Het meisje op het klapstoeltje naast de deuren. De dikke man die zich met een hand vasthield aan een paal. De moeder in het viertje, haar zoontje naast haar en het echtpaar tegenover hen. De punker, verderop, met zijn kisten op de stoel voor hem. Zelfs het verliefde stelletje dat om de paar bladzijden een kusje stal.
Ik voelde mij naakt zonder boek. Gelukkig was er niemand die op mij lette, zodat ik met mijn mobieltje stiekem en ongegeneerd een foto maakte van dit surrealistische tafereel.

Written by thehotstepper

april 24, 2018 at 9:09 am

Zombies

with one comment

Een verhaal uit de serie Ultrakort – Een ultrakort verhaal bevat maximaal 99 woorden (exclusief titel). Minder mag, meer niet.

Ik stapte onlangs in de metro. Iedereen was verdiept in een boek. Het meisje op het klapstoeltje naast de deuren. De dikke man met bretels, die zich met een hand vasthield aan een paal. De moeder in het viertje, zelfs haar zoontje naast haar. Het echtpaar tegenover hen. De punker, verderop, met zijn kisten op de stoel voor hem. Zelfs het verliefde stelletje dat om de paar bladzijden een kusje stal.

Ik voelde mij naakt zonder boek. Gelukkig was er niemand die op mij lette, zodat ik stiekem een foto maakte van dit surrealistische tafereel met mijn mobiele telefoon.

Written by thehotstepper

april 23, 2018 at 8:13 am

Feijenoordkade

leave a comment »

Vandaag is het precies negen jaar geleden dat Martin Bril overleed. Ik sta daar elk jaar bij stil. Columns waren echt zijn ding. In 2002 schreef hij er een over een straat bij mij om de hoek. Het was getiteld Feijenoordkade. Inmiddels is er wel wat veranderd en ik wil hier graag over vertellen in een eigen column. Verder ga ik vandaag alleen maar Bril lezen, Franse muziek draaien en genieten dat de zon schijnt.

Van een versleten filmlocatie is geen sprake meer. Noch afgedankt, noch filmlocatie dekt de lading. In plaats van een blinde vlek in het gezicht van Rotterdam, is het nu eerder een tache de beauté. Ze dringt zich ongevraagd op wanneer je een blik over de Maas werpt. De pracht van de kaai is opnieuw tot leven gebracht en de schoonheid is niet langer die van vervallen verlatenheid. Het uitzicht is een visitekaartje voor wie Rotterdam komt binnenrijden over de brede, karakterloze Maasboulevard. Een ansicht als souvenir voor wie op deze manier Rotterdam verlaat en naar rechts kijkt, over de rivier naar Zuid.

Zoals Martin het beschreef was het wijkje op de Kop van Feijenoord op sterven na dood. Het blok op de Punt zou van schaamte willen dat het werd neergehaald. Stadsbestuurders wilden jaren niets liever. Na veel vijven en zessen zijn ze tot inkeer gekomen en zijn de voormalige volkspakhuizen verbouwd tot fraaie stadswoningen en -appartementen.

De gevels zijn bewaard gebleven als vormen ze een decor, wat echter niet dient als achtergrond voor een film, maar als maskering van de nieuwerwetse woningen van de moderne gezinnen die er hun intrek hebben genomen. Want achter de façade, die in dit geval twee betekenissen heeft,  gaat een andere wereld schuil, dan die ze ruim een eeuw herbergde.

Ook de omgeving is veranderd. De verrotte dukdalven zijn hersteld. De kade is gerenoveerd en doet weer dienst als aanlegplaats voor binnenvaartschepen. Het is weliswaar nog steeds een pleisterplaats voor jongens die even willen snacken, een jointje roken, of gewoon van het uitzicht genieten. Ik geef ze geen ongelijk.

Het parkje is er ook nog, maar de kolossale Cup a Soup kop is verdwenen. Vervangen door twee enorme pindakaaspotten. Ze dienen als opslag voor de aardnotenolie, die dagelijks met een binnenvaartschip wordt aangevoerd. De Nijverheidstraat, die langs de Nassauhaven loopt, doet haar naam weer eer aan sinds de productie van pindakaas van Delft naar Rotterdam is verhuisd.

Op de hoek is een Trattoria gevestigd. Martin zou het er naar zijn zin hebben gehad. Gezeten op het terras waar Feijenoordkade en Nijverheidstraat elkaar tegenkomen is het goed toeven. Onder het genot van een geurige espresso is het een prachtige plek om het leven te beschouwen. In de zomer komen er veel meisjes met rokjes een roseetje drinken en als de zon onder gaat boven het centrum van de stad verandert de Maas in een gouden glitterstroom, die qua schittering niet onderdoet voor de Kilimanjaro, wat in het Swahili heel toepasselijk ‘glinsterende heuvel’ betekent.

Written by thehotstepper

april 22, 2018 at 8:00 am

Pinken

leave a comment »

Een verhaal uit de serie Ultrakort – Een ultrakort verhaal bevat maximaal 99 woorden (exclusief titel). Minder mag, meer niet.

Mensenkennis is een vorm van begrip die niet per se met leren te maken heeft. Pasgeborenen weten, al dan niet bewust, meer dan wij kunnen vermoeden. Al zijn sommigen natuurlijk minder bij de pinken dan anderen.
Er zijn wat mij betreft dan ook twee soorten baby’s. De eerste soort barst in huilen uit zodra ze mij ziet. De tweede soort kijkt mij onbevangen aan, volgt mijn uitgestoken hand en grijpt dan stevig een van mijn vingers. Bij voorkeur mijn pink.
Zij die in mijn pink knijpen zoals mijn pasgeboren zoon ooit deed hebben een streepje voor.

Written by thehotstepper

april 17, 2018 at 7:53 am

Geplaatst in 140, ultrakort

Tagged with , , , , ,