Hier loop ik warm van

The Hotstepper goes Dutch

Posts Tagged ‘NRC

Lux

leave a comment »

Sinds kort lezen we NRC. Dat is wennen, want ik ben eigenlijk meer fan van de Volkskrant. Maar goed, inmiddels kijk ik toch uit naar bepaalde bijlagen en columnisten. Die bewaar ik voor zondag. Favoriet is Lux. In het bijzonder vanwege Georgina.

Opgetogen sloeg ik net Lux open, maar het bleek een special: 147 cadeaus om te geven of te vragen. Maar cadeautips zijn belachelijk. Wie geen presentje kan verzinnen, verdient er geen. Wie niet weet wat te geven, geeft beter niets. Zo wordt beide partijen een teleurstelling bespaard.

Misschien was de special bedoelt als cadeautje aan de lezer? Ik vond het in elk geval ronduit sneu. Doe mij Georgina! Haar columns zijn altijd verrassend. Bepaald essentieel voor een cadeau. Ze lezen is ze uitpakken, mezelf verkneukelend tot de laatste alinea. Lux voelt vandaag als een surprise die verkeerd uitpakt.

Advertenties

Written by thehotstepper

november 26, 2017 at 5:03 pm

De Boekenboom

with one comment

Ontlezing is een spook dat al jaren door Nederland waart. Vijftien jaar geleden werd er door Sjoerd de Jong in het NRC Handelsblad al een artikel over geschreven, waarin hij op zoek ging naar de oorzaken. Inmiddels wordt Selexyz met sluiting bedreigt en wordt de ene na de andere openbare bibliotheek gesloten. Toch leidt dit ook tot intiatieven waar ik warm voor loop. Zo bestaat er al jaren de site Bookcrossing.com die een platform biedt aan boekenliefhebbers om onderling boeken uit te wisselen.

Een ander intiatief om warm voor te lopen is de Boekenboom. In Zwijndrecht wordt, in navolging van Berlijn eind april het eerste exemplaar van Nederland onthuld door Jan Terlouw. De boom is een reactie van Mike Mastwijk, een basisschooldirecteur, op de sluiting van de bibliotheek in de Zwijndrechtse wijk Kort Ambacht. Hij zag de boom eerder in Berlijn, waar hij er van gecharmeerd raakte.

Hoewel bookcrossing natuurlijk veel praktischer is, je kunt er bijvoorbeeld gericht op zoek naar een boek, is de charme van de boom dat je ernaar toe kunt. Behalve dat je je er kunt laten verrassen door het aanbod, ontmoet je er waarschijnlijk ook gelijkgestemden met wie je weer een boom kan opzetten over dat ene boek dat je komt brengen, meeneemt of ooit hebt gelezen. Eigenlijk zouden er veel meer van dit soort plekken moeten zijn. Waarom zijn er niet veel meer café’s met een boekenkast voor algemeen gebruik? Waarom staan er op de stations geen boekenkasten waar je boeken kunt brengen en halen? NS is nota bene sponsor van de Boekenweek, dus zo’n gek idee is dat niet. Wie weet komt het er ooit van. Laten we tot die tijd hopen dat de Nederlandse Boekenbomen een succes worden en dat er geen Buma/Stemra-achtige organisatie opstaat om dit en soortgelijke initiatieven te reguleren.

Espresso met Ernest van der Kwast

leave a comment »

Ernest van der Kwast. Foto Vincent Mentzel

Buiten wordt het al langzaam licht, maar de straatlantaarns zijn nog aan. Waar kun je beter aan zelfreflectie doen dan aan de bar van een nachtcafé dat op het punt van sluiten staat? Ik grijns naar mijn verlopen gezicht in de spiegel achter de bar. Tijd voor koffie. Net als ik wil bestellen komt Ernest van der Kwast naast me zitten. ‘Mag ik je een espresso aanbieden?’, vraagt hij. Oh? Ik kijk hem verbaasd aan. Oppassen!, denk ik, want met die Van der Kwast blijft het niet bij espresso drinken, die wil natuurlijk van alles van me weten. Toch aanvaard ik dankbaar en kijk hem vragend aan.

‘Ik heb gehoord dat je 99 dagen zonder Facebook bent’, zegt hij, terwijl hij een slokje van zijn espresso neemt. Ik knik. ‘Ik zat er net over te peinzen’, vertel ik hem. ‘Ik ben bijna op de helft en ik weet niet of ik het nu moeilijk of lastig vind.’ Hij knikt, drinkt zijn kopje leeg en maakt het bekende gebaar voor nogmaals dezelfde bestelling. ‘Van de zomer zat ik ruim 70 dagen zonder espresso. De momenten dat je denkt dat je het niet mist zijn het ergste, want dan besef je juist dat je het toch mist. En probeer maar niet om er niet aan te denken, want dan denk je er juist aan.’ Hij kijkt me lang en indringend aan door die grote zwarte bril van hem. Zwijgend drinken we onze espresso. Dan staat hij op en schuift een bierviltje over de bar naar me toe. Op de achterkant staat ‘Like’.

Ik waardeer jou ook, mompel ik. ‘Mooi, mag ik dan nu mijn pen terug? We gaan sluiten’, zegt de bardame. ’Vier espresso, da’s 8 euro.’

Written by thehotstepper

oktober 30, 2011 at 12:15 pm