Hier loop ik warm van

The Hotstepper goes Dutch

Archive for the ‘rotterdam’ Category

Dat bedoel ik

leave a comment »

Een verhaal uit de serie Ultrakort – Een ultrakort verhaal bevat maximaal 99 woorden (exclusief titel). Minder mag, meer niet.

Ik vertel bij het ontbijt dat ik naar een festival ga. Mijn zoontje vindt dat niet leuk. Om hem op te vrolijken doe ik De Likt na.
‘Tijgers … en tijgerinnen!’ Ik maak de ij langgerekt en laat de r rollen zoals Jordy dat ook doet. Dan molenwiek ik met mijn armen, shuffle energiek met mijn voeten en spring als een dolle op en neer: met twee benen tegelijk, mijn knieën tegen mijn borst aan.
Enigszins geschrokken, kijkt hij me met grote ogen aan. In zijn blik een mix van ver- en bewondering. ‘Ja, dat bedoel ik,’ hijg ik.

Advertenties

Written by thehotstepper

augustus 30, 2018 at 7:27 am

Vrijdagmiddag

leave a comment »

Naast de ingang van de Poolse supermarkt leunt een man op een rollator. Hij heeft dreads, een vlassig baardje en een beetje opgedroogd speeksel in zijn mondhoeken. Ik schat hem een jaar of zestig, maar dat is een gok, want black don’t crack.
Als ik de winkel verlaat met een kielbasa, vraagt hij om een eurootje. Verontschuldigend sla ik op mijn zakken. Platzak, in gebarentaal. Hij wuift me geërgerd weg.
Ik haal mijn schouders op en stap in mijn auto. In de achteruitkijkspiegel zie ik twee verfrommelde blikken bier naast hem op de stoep liggen. Ze kosten een euro per stuk. Dat heb ik net gezien.
Het dashboardklokje verspringt. Vijf uur: Happy Hour. Ik stap weer uit, loop terug en pin twee blikken van ‘zijn merk’. Dankbaar neemt hij de blikken in ontvangst. Deze keer zwaait hij me uitbundig uit.

Written by thehotstepper

augustus 17, 2018 at 4:17 pm

Retour

leave a comment »

Een verhaal uit de serie Ultrakort – Een ultrakort verhaal bevat maximaal 99 woorden (exclusief titel). Minder mag, meer niet.

De vuilcontainer was vol. Vervelend, maar ik wist er verderop nog een te staan. Probleem opgelost. Het kostte nauwelijks extra moeite.
Later die dag stond een grijszwarte zak naast de vuilcontainer. Niet zo netjes, maar niet mijn probleem, redeneerde ik. Tot ik een grote rat zag wegschieten. Door het gat dat het dier had geknaagd stak een briefje met het adres van een buurman.
Terwijl ik wachtte tot de deurbel werd beantwoord, schudde ik de vuilniszak leeg op zijn deurmat. Een man deed open. ‘What the fuck!’ Ik duwde het briefje tegen zijn borst: ‘Retour afzender, klootzak.’

Written by thehotstepper

juni 1, 2018 at 9:30 am

Frietje

leave a comment »

Een verhaal uit de serie Ultrakort – Een ultrakort verhaal bevat maximaal 99 woorden (exclusief titel). Minder mag, meer niet.

Haar glimlach verraadde hoe zielsgelukkig zij zich voelde toen ze een frietje uit de rood wit geblokte puntzak prikte en in haar mond stak. De pretlichtjes in haar ogen gingen schuil achter de spiegelglazen van haar Ray-Ban.

De wolken weken uiteen en een zonnestraal lichtte haar uit tegen de grijze massa op het foodfestival. De mooiste vrouw van Rotterdam spleet de mensenzee alsof ze een dochter van Mozes zelf was. Ik, de uitverkorene, ontving haar met open armen en prikte graag een frietje mee.

Written by thehotstepper

mei 31, 2018 at 11:33 am

Feijenoordkade

leave a comment »

Vandaag is het precies negen jaar geleden dat Martin Bril overleed. Ik sta daar elk jaar bij stil. Columns waren echt zijn ding. In 2002 schreef hij er een over een straat bij mij om de hoek. Het was getiteld Feijenoordkade. Inmiddels is er wel wat veranderd en ik wil hier graag over vertellen in een eigen column. Verder ga ik vandaag alleen maar Bril lezen, Franse muziek draaien en genieten dat de zon schijnt.

Van een versleten filmlocatie is geen sprake meer. Noch afgedankt, noch filmlocatie dekt de lading. In plaats van een blinde vlek in het gezicht van Rotterdam, is het nu eerder een tache de beauté. Ze dringt zich ongevraagd op wanneer je een blik over de Maas werpt. De pracht van de kaai is opnieuw tot leven gebracht en de schoonheid is niet langer die van vervallen verlatenheid. Het uitzicht is een visitekaartje voor wie Rotterdam komt binnenrijden over de brede, karakterloze Maasboulevard. Een ansicht als souvenir voor wie op deze manier Rotterdam verlaat en naar rechts kijkt, over de rivier naar Zuid.

Zoals Martin het beschreef was het wijkje op de Kop van Feijenoord op sterven na dood. Het blok op de Punt zou van schaamte willen dat het werd neergehaald. Stadsbestuurders wilden jaren niets liever. Na veel vijven en zessen zijn ze tot inkeer gekomen en zijn de voormalige volkspakhuizen verbouwd tot fraaie stadswoningen en -appartementen.

De gevels zijn bewaard gebleven als vormen ze een decor, wat echter niet dient als achtergrond voor een film, maar als maskering van de nieuwerwetse woningen van de moderne gezinnen die er hun intrek hebben genomen. Want achter de façade, die in dit geval twee betekenissen heeft,  gaat een andere wereld schuil, dan die ze ruim een eeuw herbergde.

Ook de omgeving is veranderd. De verrotte dukdalven zijn hersteld. De kade is gerenoveerd en doet weer dienst als aanlegplaats voor binnenvaartschepen. Het is weliswaar nog steeds een pleisterplaats voor jongens die even willen snacken, een jointje roken, of gewoon van het uitzicht genieten. Ik geef ze geen ongelijk.

Het parkje is er ook nog, maar de kolossale Cup a Soup kop is verdwenen. Vervangen door twee enorme pindakaaspotten. Ze dienen als opslag voor de aardnotenolie, die dagelijks met een binnenvaartschip wordt aangevoerd. De Nijverheidstraat, die langs de Nassauhaven loopt, doet haar naam weer eer aan sinds de productie van pindakaas van Delft naar Rotterdam is verhuisd.

Op de hoek is een Trattoria gevestigd. Martin zou het er naar zijn zin hebben gehad. Gezeten op het terras waar Feijenoordkade en Nijverheidstraat elkaar tegenkomen is het goed toeven. Onder het genot van een geurige espresso is het een prachtige plek om het leven te beschouwen. In de zomer komen er veel meisjes met rokjes een roseetje drinken en als de zon onder gaat boven het centrum van de stad verandert de Maas in een gouden glitterstroom, die qua schittering niet onderdoet voor de Kilimanjaro, wat in het Swahili heel toepasselijk ‘glinsterende heuvel’ betekent.

Written by thehotstepper

april 22, 2018 at 8:00 am

Samenvatting

leave a comment »

Een verhaal uit de serie Ultrakort – Een ultrakort verhaal bevat maximaal 99 woorden (exclusief titel). Minder mag, meer niet.

Mijn broer en ik gingen naar het stadion. Feyenoord speelde tegen PSV. Kwartfinale KNVBeker, of zoiets. Gelukkig was het niet uitverkocht. Met z’n tweeën zaten we op vier stoeltjes. Dat lag aan onze gewatteerde winterjassen.
We hadden het niet koud. De scheids was zuinig op zijn gele kaarten. Hij bewaarde ze volgens ons voor de thuisclub. Daar kregen wij het behoorlijk warm van.
Langs de lijn liepen reservespelers warm. Ik zei dat daar best een reservescheidsrechter bij had gekund. Mijn broer beaamde dat, maar wij mochten niet mopperen. Feyenoord won met 2-0.

Written by thehotstepper

februari 1, 2018 at 1:24 pm

Muppets

with one comment

Een verhaal uit de serie Ultrakort – Een ultrakort verhaal bevat maximaal 99 woorden (exclusief titel). Minder mag, meer niet.

In het zeil om het stalen steigerframe dat was gebruikt om de Willemsbrug te verven zat een scheur. Twee werklieden hadden hun hoofd erdoorheen gestoken en waren al leunend op een steigerpijp in gesprek.
Zonder erbij na te denken zwaaide ik naar hen en riep: ‘Ladies and gentlemen, this is the Muppetshow!’ En vervolgens, tweestemmig: ‘This show is awful. Terrible! Disgusting! See you next week? Of course…’
De mannen keken mij verstoord aan riepen iets terug. Door de wind kon ik ze niet verstaan. Ze maakten armgebaren. Ja hoor, sprekend Statler en Waldorf.

Written by thehotstepper

december 14, 2017 at 8:30 am