Hier loop ik warm van

The Hotstepper goes Dutch

Archive for the ‘Anekdote’ Category

Hoofdrekenen

with one comment

Een verhaal uit de serie Ultrakort – Een ultrakort verhaal bevat maximaal 99 woorden (exclusief titel). Minder mag, meer niet.

Meneertje is vijf. Op school leert hij cijfers en hij leert ook tellen. Dat vindt hij nu erg interessant. Hij leert ook rekenen. Da’s best moeilijk. Vanmorgen legde hij uit dat drie meer is dan twee.
‘Hoeveel meer dan?’ vroeg ik. Dat had ik niet moeten vragen. Hij raakte in de war. Geamuseerd stak ik mijn vuist in de lucht. Ik strekte mijn duim (één), wijsvinger (twee), middelvinger (drie).
‘Let op, nu haal ik er één weg…’ Ik vouwde mijn middelvinger weer in mijn hand. ‘Drie min één is…’ Zijn ogen lichtten op en triomfantelijk riep hij: ‘Een pistool!’

Advertenties

Written by thehotstepper

december 29, 2017 at 1:40 pm

Muppets

with one comment

Een verhaal uit de serie Ultrakort – Een ultrakort verhaal bevat maximaal 99 woorden (exclusief titel). Minder mag, meer niet.

In het zeil om het stalen steigerframe dat was gebruikt om de Willemsbrug te verven zat een scheur. Twee werklieden hadden hun hoofd erdoorheen gestoken en waren al leunend op een steigerpijp in gesprek.
Zonder erbij na te denken zwaaide ik naar hen en riep: ‘Ladies and gentlemen, this is the Muppetshow!’ En vervolgens, tweestemmig: ‘This show is awful. Terrible! Disgusting! See you next week? Of course…’
De mannen keken mij verstoord aan riepen iets terug. Door de wind kon ik ze niet verstaan. Ze maakten armgebaren. Ja hoor, sprekend Statler en Waldorf.

Written by thehotstepper

december 14, 2017 at 8:30 am

Faceswappen

leave a comment »

Een verhaal uit de serie Ultrakort – Een ultrakort verhaal bevat maximaal 99 woorden (exclusief titel). Minder mag, meer niet.

Ik stond uitbundig te genieten bij een rockconcert. In mijn geval betekent dit dat mijn haar ook danst.
Een kale man achter mij stootte mij aan en zei sarcastisch: ‘Fijn zo af en toe dat haar op mijn schouders…’
Ik keek hem aan, nam een slok bier en zei: ‘Oh ja? Misschien moeten we een keer faceswappen.’

Written by thehotstepper

december 6, 2017 at 7:34 am

Wereldplaatjes

leave a comment »

Een verhaal uit de serie Ultrakort – Een ultrakort verhaal bevat maximaal 99 woorden (exclusief titel). Minder mag, meer niet.

Het was spannend, maar we hebben het gehaald. Meneertje heeft zijn verzamelalbum Ontdek de wonderlijke wereld met Freek Vonk vol. Zonder de hulp van vrienden, kennissen en collega’s was dit waarschijnlijk niet gelukt.
Gisteren moest hij nog twee plaatjes. Gelukkig kregen wij van een vriendin weer een stapel. Omdat meneertje al lag te slapen begonnen we de mapjes open te scheuren. Wat een mazzel! Al gauw troffen we de twee ontbrekende exemplaren aan.
Meneertje was vanmorgen dolgelukkig, plakte de stickers in en begon met onverminderd enthousiasme de overgebleven mapjes te openen: ‘Oh, weer een dubbele! Ja, dubbel. Dubbele, dubbele…’

Written by thehotstepper

oktober 27, 2017 at 9:30 am

Frans

leave a comment »

Een verhaal uit de serie Ultrakort – Een ultrakort verhaal bevat maximaal 99 woorden (exclusief titel). Minder mag, meer niet.

Op de camping was het brood zelden vers. Bij toerbeurt haalden we in het dorpje. Frans uit Koog aan de Zaan, vroeg of hij mij mocht vergezellen. Zijn naam desondanks, was hij de taal nauwelijks machtig. We gingen met zijn Volvootje.

De bakkersvrouw schoof de stapel broden naar hem. ‘Attention, monsier! Ç’est un peu chaud.’ In paniek begon hij te sputteren. Zijn ademhaling werd zwaar. ‘Rustig maar’, zei ik. ‘Gewoon goed luisteren.’

De bakkersvrouw herhaalde haar waarschuwing. Langzamer, met minder woorden: ‘Peu chaud. At-ten-tion – peu – chaud.’ Ze wees naar Frans, die naar buiten wees en zei: ‘Non, non! Volvo!’

Written by thehotstepper

juni 26, 2017 at 8:51 am

Terras

leave a comment »

Ineens was het zomer. De kou was uit de lucht; vrouwen droegen jurkjes en ik was zonder jas. Nog had ik het warm. Het was ideaal weer om een terrasje te pakken. Licht zwetend stapte ik in de trein naar Rotterdam.
Toen de airco in de trein defect bleek, het zweet in straaltjes langs mijn voorhoofd in mijn ogen gutste en mijn shirt aan mijn rug plakte, kon ik alleen nog aan een koud drankje denken. Maar eerst meneertje uit school halen…
Meteen vroeg ik of hij zin had om naar het terras te gaan. ‘Ja, papa! Jaaa!! Niet veel later zaten we achter een Fristi en een pastis. Mijn kleutertje was echter niet tevreden. Het kostte mij veel moeite om te achterhalen dat hij niet terras, maar gras had verstaan. Voor voetballen vond ik het echter heus te warm…

Written by thehotstepper

mei 18, 2017 at 9:34 am

Kommunikaazie

leave a comment »

Ik zit op het terras van La Bodega. Mooie naam vind ik dat. Praktisch en to the point. Om er maar een buitenlandse term tegenaan te gooien die ik wel begrijp. Ze hadden me gewaarschuwd: het Spaans in Andalusië is wel even anders dan in de rest van Spanje. Het maakte mij niet veel uit. Ik spreek de taal toch nauwelijks. Cerveza, vinho –met een B – en gracias. De eerste twee gaan aardig, voor de laatste gebruik ik steeds het Portugese obrigado.
Zojuist kreeg ik een tapa bij mijn biertje. Schelpjes in knoflookolie! Ze waren zo vers dat je het zand tussen je tanden voelde knarsen! Ik schreeuw niet, maar ben enthousiast. Vandaar de uitroeptekens.
Ik moet aan Klaas denken. Klaas, de vader (een personage?) van Nico Dijkshoorn. Volgens Nico kon Klaas als geen ander uitleggen hoe lekker of hoe geweldig iets was. In Spanje bijvoorbeeld. Daar was Klaas fan van.
Klaas sprak geen woord Spaans. Net als ik. Het verschil tussen Klaas en mij is dat hij zijn best niet deed om het te leren. Hij vond alles prachtig, zolang als hijzelf niet hoefde aan te passen. Bij mij werkt dat anders. Ik vind het geweldig om een gesprek te voeren. Een gesprek dat van twee kanten komt. Ik doe mijn best. Heb met de beste bedoelingen uitgelegd dat ik geen Spaans spreek. Ik denk dat het helpt, want de ober schakelde van onverstaanbaar Andalusisch over in  Spaans. En hij praat ineens een stuk langzamer. En hij kijkt mij aan. Best lang. Op de een of andere manier scheelt dat toch.
Bovendien heb ik net het gerecht gekregen dat ik heb besteld, zonder naar de kaart te wijzen. Hoera! We communiceren! De rode wijn die ik, tussen neus en lippen, erbij bestelde smaakt fantastisch en combineert goed. Het is vast geen huiswijn. Mijn Spaanse vriend herkent een genieter. De Klaas in mij jubelt.

Written by thehotstepper

maart 2, 2016 at 11:34 pm