Hier loop ik warm van

The Hotstepper goes Dutch

Jaarlijstjes

leave a comment »

Jaarlijstjes, ik heb er een haat-liefdeverhouding mee. Elk jaar word ik langs meerdere wegen gevraagd om bijvoorbeeld mijn top 10 van beste albums, boeken of films op te sommen. Het is schier onbegonnen werk. Er komt zoveel uit! Het kan niet anders dan dat je een en ander hebt gemist. Het zou bijna ziekelijk zijn als het niet zo was.

Ooit hoorde ik van iemand wiens vader een belangrijke bijdrage had geleverd aan de ontwikkeling van de compact disc. Dagelijks werden alle nieuwe releases bij hen thuisbezorgd. Het lijkt me aan de ene kant verrukkelijk, maar aan de andere kant hel. Waar laat je al die meuk? Want laten we eerlijk zijn, er zat vast veel meuk tussen en hoe scheid je het kaf van het koren?

Dat brengt me terug bij de jaarlijstjes. Wie ben ik om te oordelen en met een top-10 te komen? Ik heb dan wel meer dan tien in 2016 uitgekomen albums beluisterd, maar toch voelt het aanmatigend om daaruit de tien beste te selecteren. Ik doe dan zoveel bands te kort, want hoewel ik graag naar muziek luister en graag concerten bezoek, het aanbod is (gelukkig) groter dan ik aankan.

Met boeken is het nog lastiger. Afgelopen jaar las ik er tenminste drieënveertig. Dat is slechts een fractie van wat uitkwam. Bovendien las ik ook veel oudere boeken. Redelijk recent verschenen, of zogenaamde klassiekers. Hoe kan je dan met droge ogen op een boek stemmen voor bijvoorbeeld een publieksprijs? Er is altijd al een voorselectie gemaakt en als daarin slechts een of twee boeken zitten die ik gelezen heb, dan kan ik daar toch niet op stemmen? Of is het feit dat ik die wel en die andere niet gelezen heb veelzeggend genoeg en legitimeert dat mijn stem? Zo voelt het niet… Gelukkig is er altijd nog de vakjury, terwijl ik mij ondertussen verdiep in boeken op de door hen vastgestelde long- of shortlist.

Met muziek is het eigenlijk net zo. Ik beluister een veelvoud aan albums in vergelijking tot de boeken die ik lees. Voor het online muziekmagazine Muzine recenseer ik daarvan een deel. Toch is er veel wat aan mijn aandacht ontsnapt. Gelukkig zijn er dan weer de lijstjes van anderen die mij alsnog op het juiste spoor zetten. Na de marteling van het samenstellen van mijn eigen top 10, volgt daarom steevast een heerlijke inhaalslag. Zo heb ik op de valreep diverse in 2016 uitgekomen albums ontdekt via lijstjes van anderen. Momenteel draai ik die grijs ten koste van de nieuwste aanwinsten van 2017. Neem Boy King van Wild Beasts, Running Out Of Love van The Radio Department en niet in de laatste plaats Car Seat Headrest van Teens Of Denial. Stuk voor stuk heerlijke albums, al vraag ik mij ook enigszins verontrust af hoe ik die überhaupt over het hoofd heb kunnen zien?

Misschien moeten we vaker tussentijds de balans opmaken, zodat net als voor literatuur longlists ontstaan? Een kwartaal top-3, een halfjaar top-7 en een jaarlijkse top-10? Ik weet zeker dat het er dan voor mij niet gemakkelijker op wordt om tot een definitief jaarlijstje te komen, maar daarvoor heb ik dan ook een gezonde haat-liefdeverhouding met lijstjes. Laat mij maar zwoegen, hoe meer er te kiezen valt, hoe liever ik het heb.

Advertisements

Written by thehotstepper

januari 5, 2017 bij 7:12 pm

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: