Hier loop ik warm van

The Hotstepper goes Dutch

Kabouters

leave a comment »

‘Gaan we door het donkere bos?’, vroeg mijn zoontje, toen we naar de Kralingse Plas fietsten. Hij keek me ernstig aan. Ik knikte.
‘Gaan we dan paddenstoelen zoeken?’ Weer knikte ik en zei: ‘Maar we mogen ze niet plukken, hè?’ Nu keek hij mij bedachtzaam aan.
‘Nee, want dan kunnen de kabouters nergens meer wonen!’ Geen speld tussen te krijgen.

Dus fietsten we naar het bos en zochten we paddenstoelen. We wezen ernaar en we keken ernaar. Soms stapten we van onze fietsen en gingen we er op onze hurken bij zitten. Maar, we lieten ze staan. Woningnood onder dwergen en aardmannetjes? Niet op ons conto, dank u beleefd. Elfenbrood? Lekker, maar nu even niet.

Niet geheel toevallig verlieten we het donkere bos bij Pannenkoekenhuis De Big. Op een zonovergoten grasveld was een terras geïmproviseerd. Er was precies een tafel vrij. Voor ons vrijgehouden door de kaboutertjes, dat moet haast wel.

De bediening had het er maar druk mee. Hun geren stond in schril contrast met de rust die ik ervoer. Het was als schaduw- en zonzijde, al was niet duidelijk wie waarbij hoorde. Zowel de serveerster als ik waren in ons element. Hetzelfde gold voor mijn zoon en mijn vriendin.

Hij speelde met denkbeeldige kabouters op het gras, zij las een boek. Ik sloot mijn ogen achter mijn zonnebril en droomde van een perfecte zondag. Elfen, feeën en kaboutertjes bestaan misschien niet, maar niet alle dromen zijn bedrog.

Written by thehotstepper

oktober 9, 2016 bij 6:20 pm

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: