Hier loop ik warm van

The Hotstepper goes Dutch

Vast

leave a comment »

7/3 – Vandaag is een vreemde dag. Voor het eerst is het weer niet waarvoor je naar het zuiden van Spanje reist. Het heeft even geregend en ik loop voor het eerst sinds ik hier ben in een lange spijkerbroek. Heb zelfs de jas gedragen die ik thuis in Nederland ook draag. Weliswaar zonder het extra jackie eronder – ik bezit geen winterjas – maar toch…
Voor het eerst mis ik de mensen die ik thuis heb achtergelaten. Bob, Gisella, Larissa, Isabelle, Mieke, Andrea… Op mijn zoontje na allemaal dames. Sorry gasten. Sorry Ed, Chris, Dennis, Ronald… Het waren de eerste namen die in mij opkwamen. Voor het eerst sinds ik hier ben heb ik het gevoel dat ik vastzit. Vast in mijn ontwikkeling als schrijver, vast in mijn leven, vast in mijn vakantiehuisje, vast in de roman Alleen met de goden van Alex Boogers.
Ik las vandaag dat hij (naast P.F. Thomése, Joke van Leeuwen, Thomas Verbogt, Inge Schilperoord en Connie Palmen) bij de laatste zes genomineerden voor de Libris Literatuurprijs 2016 zit. En terecht. Ik krijg het boek niet weggelegd. Moest mezelf het bed uit schoppen vanmiddag voor lunch, maar lag er al gauw weer in. En wederom Alleen met de goden.
Zojuist tranen met tuiten bij bepaalde scènes. Heb zelfs de auteur opgezocht op Facebook en hem een bericht gestuurd en hem bedankt voor het mooie verhaal. Pathetisch. Maar het voelde dat het moest. Daarna heb ik mezelf weer een schop onder mijn reet gegeven, omdat ik had gehoord dat er vanavond Flamenco is in een restaurant hier om de hoek. Ik heb geen honger en gezien mijn gemoedstoestand is het misschien geen handige zet, maar het is soms beter om het beest te bevechten dan er voor weg te lopen.
Uiteindelijk blijk ik geen keuze te hebben; er is vanavond geen Flamencoshow. De wandeling en de frisse buitenlucht hebben me echter goed gedaan en ik besluit om toch wat te eten. De zaak is zo goed als uitgestorven, maar dat ligt niet aan de tajine met lamsvlees of de wijnen die ze hier schenken.
Omdat ik een tafel voor vier kreeg toegewezen, heb ik voldoende ruimte om wat te schrijven. Ineens zit ik aan een glas Cava en krijg ik een folder van het restaurant – vanaf 21 maart weer Flamenco – gepresenteerd. Denkt de ober soms dat ik recensent ben? Hij zit er niet eens ver naast, maar dat was in een ander leven. Mijn Spaans is te slecht om het uit te leggen, dus ik geniet er maar van…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: