Hier loop ik warm van

The Hotstepper goes Dutch

Playa Granada

leave a comment »

De hele weg van Granada naar Salobreña zag ik de met sneeuw bedekte toppen van de Sierra Nevada in mijn achteruitkijkspiegel. Hoewel de temperatuur wat mij betreft zomers was, hing er een bepaalde kilte in de lucht. Niet vervelend. Lekker fris, eigenlijk. Mijn auto had echter de hele tijd in de zon gestaan op de parkeerplaats van het Alhambra, dus ik reed met de airco aan. Vlak voor Salobreña sloeg ik af richting het strand.
De kou is uit de lucht. De frisheid komt van de zeewind. Ik weet niet wat ik meer heb gemist. De geur van de zilte zee of het geluid van af en aan rollende golven. Het zonlicht wordt fel weerspiegeld op het relatief kalme wateroppervlak vlak voorbij de branding.
Een traan rolt uit mijn ooghoek over mijn wang. Ik kan het wijten aan het felle licht van de reflectie of aan de wind, maar ik weet: saudade. Ik voel me melancholisch worden.
Melancholie: dat je blij en rustig wordt van onvervuld verlangen, ook al voelt het enigszins verdrietig. Ik staar een tijdje over het water, via de branding naar de horizon. Achter mij is een strandtent. Eén biertje kan wel. Het ruikt er naar zonnebrand en warm zand.
Er is wifi. Terwijl ik mijn berichten check neemt het geroezemoes om mij heen toe. Happy hour. Mijn melancholie verdwijnt als sneeuw voor de zon. Kalmte en een warm gevoel komen er voor in de plaats. Tevreden met het heden.

 

Written by thehotstepper

maart 4, 2016 bij 4:56 pm

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: