Hier loop ik warm van

The Hotstepper goes Dutch

Vandaag

leave a comment »

Gisteren bestond vandaag al. In gedachten zag ik mijzelf parkeren op P1. Lang parkeren. Door de douane gaan en, uiteraard, extra gecontroleerd worden. In de rij om te boarden, ook al had ik mij voorgenomen om eerst koffie te drinken, een boek te lezen en me dan rustig als laatste te melden bij de grondstewardess die ondertussen ongeduldig op haar horloge zou kijken. Ik had mij ook voorgenomen om korte zinnen te schrijven. Enfin, vandaag bestond gisteren, maar nu ik er middenin zit verloopt alles even net anders dan ik had gedacht.
Gelukkig maar. Ik heb een week vakantie voor de boeg. Acht dagen om precies te zijn. De tijd ligt vast, maar de gebeurtenissen niet. Wat ik mij ook voorneem, het kan ook anders. Het kan, het zal, altijd anders gaan. Wat een luxe!
Hoewel ik minder onbevangen ben dan bijvoorbeeld een driejarig oud jongetje, ik hoop de komende week een stukje jeugdigheid terug te veroveren. Kijken of ik de peuter in mij kan laten herleven. Wat een genot moet dat zijn!
Ondertussen fantaseer ik dat ons vliegtuig wordt gekaapt. Ik weet niet waar we heen gaan. Niet of het de bedoeling is dat we überhaupt nog ergens aankomen. De kans op een kaping is uiterst klein. Toch moet ik eraan denken. Ik kan niet anders. Hoe meer ik er niet aan wil denken, des te sterker dringt het beeld van een bloedige kaping zich aan mij op. En dus bestudeer ik de mensen om mij heen. Niet bijzonders… Of het moet dat lekkere wijf in rij zeven zijn. Stoel C, aan het gangpad. Net als ik. Alleen andere rij, andere stoel. Maar ik ben net als zij geen terrorist.
Ze komen zo met eten langs. Ik bestudeer de menukaart en besluit dat ik een Sandwich Combo wil. Met cola. Het is acht uur in de morgen en ik ga cola drinken. Coca Cola. Dat had ik gisteren niet kunnen bedenken. Ik drink nooit cola en zeker niet bij mijn ontbijt. Normaliter drink ik een biertje in het vliegtuig. Desnoods bij het ontbijt. Vliegen is sowieso niet normaal. Maar vandaag gaat dus alles anders dan normaal, zie je wel.
Nog even en we gaan landen De tijd vliegt voorbij. <Glimlach> Ik zit in een vliegtuig en wat vliegt voorbij? Mijn god, het niveau daalt. Misschien had ik toch beter een biertje… Mmmhhh, goed dat ik alleen op vakantie ben. Of zouden er mensen zijn die dit net zo grappig vinden als ik?
Heb ik weer. Ben de komende week op mezelf aangewezen en vraag me al na een paar uur af watr anderen van mij vinden. Het is wat alleen zijn met je doet. Hoewel je denkt als ‘ik’, beschouw je je eigen handelingen in de derde persoon enkelvoud. Alsof je op toneel staat. Zo had ik, voor ik werd afgeleid door die dame in rij 7, de kaper al onschadelijk gemaakt. Ik wist niet eens dat ik zo onverschrokken was, noch dat ik die jiujitsu-greep ooit had geleerd.
Die kende ik gisteren nog niet, en toch bestond vandaag toen al…

Written by thehotstepper

maart 2, 2016 bij 11:27 pm

Geplaatst in column, reizen

Tagged with , , , , , ,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: