Hier loop ik warm van

The Hotstepper goes Dutch

Kinderziekten

with 3 comments

Mijn vrouw heeft nergens last van. ‘Sterke geslacht!’, lacht ze mijn klachten weg. Het zal wel. En ik gun het haar. Maar ik denk niet dat het daar iets mee te maken heeft. Ik ben gewoon wat ouder. Dan krijg je dat. Bovendien heb ik er vroeger volgens mij nooit last van gehad. Hoewel, eigenlijk moet ik me nu gelukkig prijzen, dat telkens als er wat heerst ik de volle laag krijg. Vroeger deed ik altijd een beetje halfslachtig mee. Was er een griepepidemie? Ik kwam er achter doordat ik het in de krant las, waarna mij ineens opviel dat er verdacht veel collega’s ziek waren. Ik had niet meer dan een nare, slepende verkoudheid. Maar hé, niet getreurd. Als je ziek kunt zijn op je werk, dan kan je dat ook in de kroeg. Het feesten ging onverminderd door.

Waarschijnlijk heb ik jaren in een soort schemergebied geleefd. Een grijze zone, een niemandsland waarin heus wel mensen ziek werden, maar niet zo vaak. En het waren er zeker niet zo veel. De kans om besmet te raken was dan ook niet zo groot. Maar dat is nu wel anders, want ik ben vader. En vaders behoren tot een risicogroep – datzelfde geldt voor moeders, maar die zijn van het sterke geslacht, dus die mogen niet mopperen. Het zit namelijk zo, vaders hebben kinderen en kinderen, ach, die behoren nu eenmaal tot de doelgroep om ziek te worden. Ze hebben zelfs een naam voor een aantal ziekten die voornamelijk bij kinderen voorkomen. Een kinderziekte is een virusziekte die zo besmettelijk is dat de meeste mensen ze al vroeg in hun leven als kind een keer doormaken. Hierna bestaat in het algemeen volledige immuniteit wat inhoudt dat herhaling van de ziekte over het algemeen niet voorkomt.

Nu had ik mijn moeder wel ’s horen zeggen dat ik als kind geen enkele kinderziekte heb gehad. Als er wat heerste, dan deed ik halfslachtig mee. Lagen mijn vriendjes met een roodvonkmasker, een aardbeientong of bolle bofwangen op een waterijsje te zuigen, was ik hooguit stront verkouden. Welnu, ik mag mij erop verheugen dat het kind in mij nog bestaat! Afgelopen week had ik het weer stevig te pakken. Er heerst Vijfde ziekte op het kinderdagverblijf. Nu kan ik mij de Zesde ziekte herinneren, dus ik stond niet echt te juichen. Deed ik vroeger halfhartig mee, sinds ik vader ben lijk ik te willen ervaren wat mijn zoontje moet doorstaan. Ik neem het de kleine jongen niet kwalijk. Hij kan er niets aan doen, bovendien vind ik dat je als ouder zoveel mogelijk samen moet doen met je kind.

Written by thehotstepper

februari 7, 2015 bij 11:18 am

3 Reacties

Subscribe to comments with RSS.

  1. Ik wens jullie beiden een spoedig en algeheel herstel toe!

    Darling Doormat

    februari 9, 2015 at 3:20 pm

  2. Beterschap voor jullie…

    Sandra de Koning - vd Pol

    februari 18, 2015 at 11:41 am


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: