Hier loop ik warm van

The Hotstepper goes Dutch

Sommerhus

with one comment

Hoe krijg je een zomerhuisje in een woonkamer van 16m2? Had je mij die vraag voor gisteren gesteld, dan had ik je het antwoord schuldig moeten blijven, maar inmiddels weet ik het. Je nodigt een paar dozijn muziekliefhebbers uit en vraagt Sommerhus of ze in je woonkamer willen optreden. Succes gegarandeerd.

Ik was gisteren te gast bij Melanie, die zoals hierboven beschreven, een zeer geslaagd huiskamerconcert organiseerde. Met een kleine dertig andere muziekliefhebbers konden we genieten van Sommerhus, een duo dat wordt gevormd door de sympathieke Rotterdammers Vera Jessen Jührend en Peter Jessen. Laatstgenoemde is half Deens en zijn familie bezit een zomerhuisje in Denemarken. Het paar gaat er graag naar toe en ze doen er veel inspiratie op. Het resultaat is te horen op hun in 2013 verschenen album Sommerhus, dat zij gisterenavond integraal ten gehore brachten gedurende de eerste helft van het optreden.

Dat ze het album volledig en in dezelfde volgorde zouden spelen, was volgens Vera onoverkomelijk. Het is namelijk een suite, oftewel “een opeenvolging van meerdere, in zich gesloten delen voor één of meerdere instrumenten”. Fijn, weten we dat ook weer. En dus zaten we het volgende ogenblik te luisteren naar het melancholische geluid van een strijkstok over de dikke snaren van een grote staande bas. Openingstrack Denmark is er een om kippenvel van te krijgen en blijkbaar was ik niet als enige onder de indruk, want het publiek luisterde ademloos om vervolgens los te barsten in applaus, wat dankbaar in ontvangst werd genomen. Het spits is eraf, maar Vera en Peter gaan voortvarend verder met How Come?, een ballad die wordt gezongen door Vera, terwijl Peter zijn bas wederom laat zingen met zijn strijkstok. Op nummer drie, Only You Do, is Peter ook te horen als zanger. Met het aangename, tijdloze duet, wordt een prettig vervolg gegeven aan het concert en inmiddels is duidelijk dat zowel het optreden als de cd lekker zijn opgebouwd. Het feest voor oog – je ziet dat ze menen wat ze zingen, zoals ze elkaar aankijken – en oor gaat verder met You Wanted To Talk, een langzaam en relatief lang nummer, waarop het heerlijk wegzwijmelen is. Ongemerkt drink ik mijn biertje leeg. Dat was niet de bedoeling, maar het is het duo vergeven.

We gaan verder met Shht, waarvan ik me afvraag of het niet verkeerd is geschreven op het cd-hoesje en men niet ‘Shit’ bedoeld, want het tweetal vraagt zich wederom in mooie samenzang af of ‘shit only happens to you’ om vervolgens vast te stellen dat ‘shit happens to all of us’. Ik knik naar mijn lege biertje. Yep. Dus laaf ik mij aan Doubt Do Us Part, een ingetogen liefdesliedje met o.a. het prachtige zinnetje ‘I’ll be waiting for you in the shadows of your heart’. We zijn inmiddels aangekomen bij de laatste drie nummers van de eerste set en, hoewel het eigenlijk niet meer dan normaal is, valt het mij weer op hoe stil en respectvol het publiek is en doet wat men hoort te doen bij mooie luisterliedjes: luisteren. Misschien komt het dat we zo dicht op de muzikanten zitten, maar dan nog – nee, het heeft te maken met de kwaliteit van de teksten en de compositie, de manier waarop ze worden gebracht. Vera zingt over dat ze bang is dat elke val haar meer pijn zal doen dan de vorige op Shed My Leaves en Peter bespeelt een bijzonder instrument, de kalimba. Op het een na laatste nummer, Song Of Worry, start Vera, maar halverwege neemt Peter de zang over. ‘Today you have been protecting your wall, while you should have built a bridge’. Hij klinkt licht gekweld. ‘You forgot what is here to be loved. You forgot that you are already rich.’ In harmonie sluiten ze het nummer af. Ik ben inmiddels vergeten dat mijn bier op is en heb het gevoel dat ik in de soundtrack van een film ben beland. Het laatste nummer is ingezet. A Tender Trap is net als Denmark instrumentaal (of is neuriën ook zang?) en rondt cd en eerste helft van de uitvoering perfect af. Een staande ovatie was op zijn plaats geweest, ware het niet dat diverse mensen dan letterlijk tegen de lamp waren gelopen, aangezien er meubels waren verplaatst om ruimte te maken. Het bleef dus bij een lang en hard applaus, wat niet minder verdiend of oprecht was.

Sommerhus in huis halen is geen gek idee. Je kunt ze vinden op Spotify, Bandcamp, iTunes en CDBaby en natuurlijk op hun eigen site www.sommerhus.nl. Hier kan je behalve de cd bestellen ook een optreden boeken en ik kan dat van harte aanbevelen. Na bovengenoemde set speelde het duo nog een fijne set luisterliedjes met eigen werk uit de tijd dat Vera als singer-songwriter solo was. Daarnaast speelden ze, tegen hun gewoonte in, twee covers, waaronder het mooie Like Strangers van The Everly Brothers. Het verhaal gaat dat ze dit op ukelele hebben uitgezocht tijdens een autorit naar het Deense zomerhuisje. Hoewel ze gisteren de uk thuis hadden gelaten, was de uitvoering er niet minder om. Wat mij betreft gaan ze snel weer naar het Sommerhus en laat een tweede cd niet lang op zich wachten.

Written by thehotstepper

augustus 31, 2014 bij 11:16 am

Eén reactie

Subscribe to comments with RSS.

  1. mooie weergave, Theo, je hebt de sfeer bijzonder goed getroffen met je verslag. ik heb het voorrecht dit stel al vaker te hebben gehoord, maar was ook weer zeer onder de indruk. gaaf dat er zulke muzikanten zijn, die zonder kapsones of hipster-attitude met ziel en zaligheid de muziek maken die ze graag willen maken, en daarmee je hart stelen. en dat er mensen zijn die dit organiseren, bedankt Mel!

    peTer

    september 1, 2014 at 6:13 pm


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: