Hier loop ik warm van

The Hotstepper goes Dutch

Koning van de Koningsmarkt

with one comment

Cor Steyn

Afgelopen zaterdag stond ik op de vrijmarkt. Het was Koningsdag en daar hoort, net als bij Koninginnedag een rommelmarkt bij. Ben ik het meestal die rommel koopt, dit jaar was ik het die had bedacht eens wat oude zooi te verkopen. Mijn boekenkasten zijn een stuk leger en ook de inhoud van talloze verhuisdozen die al jaren op zolder staat te verstoffen had ik meegenomen. Vol goede moed stalde ik mijn koopwaar rond half negen uit op de door mij gehuurde marktkraam. Het was nog leeg en stil op de markt. Zelfs de kramen links en rechts van mij waren nog onbemand. Mooi, dacht ik, zodra de eerste klanten komen, zijn ze voor mij.

De wens is de vader van de gedachte en daar bleef het bij. Om vijf over half tien verkocht ik mijn eerste single-cd’tje. Aan mijn buurman nota bene, die inmiddels zijn kraam had opgetuigd met een paar bakken vinyl. Het was tegen zijn principes, zo’n digitale geluidsdrager, maar aan Cannonball van The Breeders bewaarde hij goede herinneringen. Voor twintig cent kocht hij bij mij een geheugensteuntje.

Terwijl het bij mijn buurman storm liep, vinyl is hip, videobanden en boeken zijn uit, zat ik te rekenen. Ik had de kraam voor twintig euro gehuurd en had zojuist na een uur 1% van de huur terugverdient. Gelukkig scheen de zon weldadig en werd het naarmate het warmer werd ook steeds drukker. Ik besloot om hoe dan ook een succes te maken van mijn dag en ging actiever en vooral assertiever met mijn weinige klanten om. ‘Zoekt u een bepaald boek?’, vroeg ik aan een heer op leeftijd. ‘Ik ben geïnteresseerd in geschiedenis’, antwoordde hij, terwijl hij zich hoofdschuddend naar de volgende stand begaf. ‘Wacht even’, riep ik, terwijl ik onder mijn stalletje een graai in mijn tas deed. ‘Misschien is dit iets voor u.’ Ik toonde hem Terug in de tijd van Koos Postema, een aardig boekje, dat ik niet had meegenomen om te verkopen, maar om zelf te lezen. Hij kocht het voor twee euro. Nu had ik helemaal niets meer te doen.

Toch beschouwde ik het voorval als een goed teken. Ondertussen verkocht mijn buurman weer een stapel platen en keek mij lachend aan. ‘Wacht maar’, zei ik, ‘mijn geluk begint te keren.’ En inderdaad, zo nu en dan verkocht ik een boek of een cd’tje en zes uur later speelde ik zo waar quitte. Mijn buurman was inmiddels aan het opruimen en ik moest nog gaan verdienen.

‘Gekke vraag misschien, maar hoeveel vraagt u voor al die boeken?’ Ik kon mijn oren niet geloven. ‘Ziet u, ik heb een praktijk en in mijn wachtkamer staat een lege boekenkast.’  Ik kon de man wel zoenen, maar bleef zakelijk. ‘Vijftig euro’, zei ik zelfverzekerd. De man stak zijn hand uit en zei: ‘Verkocht.’ Uit mijn ooghoek zag ik de onderkin van mijn buurman op zijn borst vallen.

‘Koningsmarkt verdient een koning’, zei ik even later tegen hem. ‘Ik ben de beste verkoper, dus ik ben Koning van de Koningsmarkt.’ Hij keek op van zijn platen. ‘Hier, deze stapel is onverkoopbaar’, zei hij. Ik pakte de bovenste van de stapel en bekeek de hoes aandachtig. The best of Cor Steyn and his magic organ. ‘Zal ik deze dan effe voor je verkopen?’ Buurman begon hard te lachen. ‘Haha! Doe maar. Je mag er maximaal een euro voor vangen. Meer is diefstal.’ We hebben er, terwijl we verder opruimden veel plezier om gehad. Iedereen bleek de legendarische Cor Steyn te kennen, maar niemand wilde de lp mee naar huis nemen. Toen mijn buurman al zijn platenbakken had ingeladen gaf hij mij een hand en nam afscheid.

Niet veel later verscheen er een vrouw van een jaar of zestig aan mijn stalletje, waar Cor, tegen een stapel dozen geleund, haar met zijn grote blauwe ogen aankeek. ‘Kent u Cor Steyn?’, vroeg ik. Ze knikte. ‘Ja, van vroeger.’ ‘Waarom neemt u hem niet mee naar huis dan?’ Ze schudde haar hoofd, maar ik zag dat ze twijfelde. ‘Geinig voor weinig. Omdat u het bent mag u hem hebben voor één euro.’ Ze pakte een euromunt uit haar portemonnee en overhandigde die aan mij. Ze  drukte de plaat stevig tegen haar borst terwijl ze wegliep. ‘Veel plezier ermee, mevrouw!’, riep ik haar na. ‘De Koning wenst u een fijne Koningsdag,’ mompelde ik.

Written by thehotstepper

april 28, 2014 bij 10:03 am

Eén reactie

Subscribe to comments with RSS.

  1. Koning Stepper, het entrepreneurschap is op Uw lijf geschreven. Ik zou maar langs Tatoo Bob gaan om dat even met naald te laten vereeuwigen.🙂

    stoppel63

    april 28, 2014 at 11:34 am


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: