Hier loop ik warm van

The Hotstepper goes Dutch

Engel

leave a comment »

Toen ik vanmorgen wakker werd en mijn ogen opende, keek ik in het gezicht van een slapend engeltje. Meneertje lag op zijn rug met zijn armen wijd boven zijn hoofd tussen ons in. Mevrouw Stepper en ik lagen aan weerszijden, allebei op het randje van het bed. Mijn hoofd voelde zwaar maar omwille van meneertje, lieve meneertje, weet ik het aan de fles wijn die we gisteren bij het diner hadden gedronken.

Diep van binnen wist ik wel beter. Toen we gisterenavond bij het hotel terugkwamen werd meneertje wakker toen we hem naar boven tilden in zijn buggy, liet zich slaperig uitkleden en in zijn babybedje leggen. Niets aan de hand dus, zo lijkt het, maar schijn bedriegt. Het mannetje had net opnieuw een kwartiertje slaap achter de rug, toen hij wederom daarin werd gestoord.

Waarschijnlijk kwam het door mijn gestommel, omdat ik mij in het donker uitkleedde en klaar maakte om te gaan slapen. Ik wilde het licht niet aan doen om niemand te storen… Goed bedoeld natuurlijk, maar lood om oud ijzer, want het effect dat ik wilde voorkomen bereikte ik alsnog. Meneertje schrok wakker, stond in no time huilend in zijn bedje en was, zo bleek later, nu echt klaarwakker.

Daar lagen we dan, twee vermoeide, door diner en wijn zeer rozige ouders met een levendige dreumes. Dat is geen goed recept voor een goede nachtrust, maar als je het krabben, slaan en haren trekken buiten beschouwing laat, was het eigenlijk ook wel gezellig om weer eens met ons drieën in bed te liggen en uiteindelijk vielen we toch in slaap.

Tenminste een van ons sliep als een baby. Volgens mevrouw Stepper was ik dat, want ‘ jij hoort toch nooit iets’ en ‘meneertje slaap niet áls een baby, meneertje ís een baby.’ Goed punt, dacht ik en om de lieve vrede te bewaren zei ik niets, knikte en glimlachte en gaf meneertje een knipoog.

”Het is zondag’, zei ik tegen hem. ‘Zondag, rustdag. We vinden vast nog wel een momentje om uit te rusten vandaag.’Hij leek het niet van plan, maar gaf mijn vrouw een stralende grijns en omhelsde haar  met zoveel overgave, dat ik mijn woorden bijna zelf geloofde. Engelen liegen niet.

Written by thehotstepper

maart 2, 2014 bij 8:42 am

Geplaatst in column, meneertje

Tagged with , ,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: