Hier loop ik warm van

The Hotstepper goes Dutch

No Stress

leave a comment »

We zijn weer thuis. Terug van het eiland. Heerlijk gehad daar, maar reeds op het vliegveld moest ik alweer wennen aan Nederlanders. Zelf ben ik er ook een, maar ik hoop dat ik niet een gemiddelde Nederlander ben. Vooropgesteld dat ik op het vliegveld van Boa Vista de doorsnee Nederlander trof, wat praten ze hard en lelijk. En wat kunnen ze zeiken! Heb je net een vakantie achter de rug op een eiland waar het motto No stress is, ga je een beetje staan zeuren dat je in de rij staat voor de douane. Hoort erbij mensen, denk ik, terwijl ik heel bewust ademhaal om mij niet te ergeren.

Aan de andere kant van de poortjes is het nog erger. Het vliegtuig vertrekt over anderhalf uur, maar wat is het dringen rond het enige tafeltje waar je even je spullen kunt neerleggen, voordat je ze weer in je zakken stopt, voordat je je horloge weer om doet, je riem. Relax! No stress, hou het nog even vast… De vraag is of men het gevoel zich überhaupt heeft weten eigen te maken. Deze mensen zaten, aan hun polsbandjes te zien, in een resort. Blij dat ik daar niet zat, want ik wil me niet eens voorstellen hoe het er bij het ontbijt-, lunch- en avondbuffet aan toe ging.

Eenmaal thuis ligt er een stapel kranten op mij te wachten. Ik had het abonnement tijdelijk kunnen stopzetten, maar oud nieuws blijft nieuws zolang de lezer het nog niet kent en ik heb ruim een week geen krant of journaal gezien. Het eerste artikel dat ik lees gaat over het slopen van de laatste bebouwing op Rottumeroog. Het doet me denken aan Boa Vista, dat mooi uitzicht betekent. Ik wed dat je vanuit het vogelwachtershuisje op Rottumeroog ook een mooi uitzicht had over de Wadden, de Wadden- en de Noordzee en de zandplaat zelf. Ik zal er wel nooit achter komen nu het huisje wordt gesloopt.

Het artikel over Rottumeroog wekt opnieuw de ergernis die ik voelde op het vliegveld van Boa Vista. Vorig jaar las ik ook al over Rottumeroog in de krant. Het nieuws was toen dat er een straatnaam moest komen, want hoewel onbewoond, was het wel bebouwd en in dat geval is de wet heel duidelijk. Ze stelt dat elk gebouw dat zich ergens bevindt, gelegen moet zijn aan een straat met een nummer. Het zou wat, je kunt je geld maar een keer uitgeven en om in tijden van crisis een procedure te starten om een onbewoond eiland dat niet vrij toegankelijk is een straatnaam te geven, dat vind ik absurd. Op Boa Vista heb ik door zat straten zonder naam gelopen en denk maar niet dat alle huizen waren genummerd. Toch wist ik overal feilloos het restaurantje van mijn keuze te vinden.

No Stress, denk ik terwijl ik verder lees. De sloop die een slordige 60.000 euro gaat  kosten, komt een maand nadat het enige karrenspoor op Rottumeroog een officiële straatnaam kreeg: het Jan Brandspad. Het eiland is nota bene in zee aan het verdwijnen, maar meneer Brands krijgt er een pad. Mijn ergernis maakt plaats voor leedvermaak en ik glimlach. Wie in weerwil van de onzin een pad de naam geeft van een Waddenpiraat, moet niet gek opkijken als de jutter er eerst met het huis en vervolgens met het eiland vandoor gaat.

Heerlijk!, denk ik nu. Ik weet nog goed hoe ik me destijds opwond over een wethouder die besloot dat het eenvoudiger is om aan de regels te voldoen, een straatnaam te verzinnen,  dan een procedure te starten om de regels aan te vechten. Even voel ik ergernis opkomen, maar No Stress, ik kan niet anders dan zuchten en glimlachen. Nederland is wat het is en iedereen krijgt wat hem toekomt. Ik ben benieuwd hoe de wethouder zich nu voelt?

De wet die ik eerder noemde stamt uit 2008. Het vogelwachtershuisje was dus zo’n vijf jaar zwaar illegaal, maar stond niemand in de weg. Met terugwerkende kracht lijkt het van slechte visie te getuigen dat het van een adres werd voorzien; ze mocht het een maand dragen. Dat de wethouder er, zo vlak voor de gemeenteraadsverkiezingen mee in zijn maag zit, dat kan ik mij voorstellen. Ik kan hem wat dat betreft een vakantie op Boa Vista aanraden. Een weekje goede visie kan geen kwaad evenals No Stress. Oh, en dat ene restaurantje, met de kerk aan je linkerhand het plein over, bij de benzinepomp rechts en dan na 150 meter aan je linkerhand, vlak bij het strand. 

Written by thehotstepper

februari 27, 2014 bij 5:43 pm

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: