Hier loop ik warm van

The Hotstepper goes Dutch

Verjaardag

with 3 comments

Ik vier mijn verjaardag meestal niet, maar laat haar stil voorbij gaan. Het is tenslotte geen verdienste dat ik ouder wordt, het gaat vanzelf. In dat opzicht zit ik op een lijn met Jehovah’s getuigen, hoewel die in hun redenering een stapje verder gaan. Zij vinden dat bij verjaardagen ten onrechte de nadruk ligt op het individu. Dat is althans het argument dat werd aangevoerd toen het verbod op viering van verjaardagen in 1920 van kracht werd. Inmiddels is dit uitgebreid met verwijzingen naar onthoofdingen die plaatsvonden op de verjaardagen die vermeld worden in de Bijbel.

Gisteren vierde ik echter wel een verjaardag. Het was niet mijn geboortedag, maar die van mijn zoon. Bob werd 1 jaar en dat konden mevrouw Stepper en ik niet zomaar laten voorbijgaan. Einstein had ongelijk met zijn relativiteitstheorie en het kan allemaal veel eenvoudiger. Een jaar is een jaar is geen jaar. Het eerste deel van de vergelijking gebruik ik als rechtvaardiging voor het feit dat ik meestal mijn verjaardag niet vier. Het laatste deel gebruik ik als motief om de verjaardag van mijn zoon te vieren.

Een jaar is geen jaar, bezien door de ogen van een trotse vader. Als ik, op mijn leeftijd, mezelf in hetzelfde tempo zou ontwikkelen als mijn zoon, dan was ik mogelijk onnavolgbaar, geniaal en briljant. Ik zou mijzelf voorbijstreven en waarschijnlijk met duizelingwekkende snelheid in een gesticht belanden – onbegrepen en voor gek versleten. Zo niet mijn zoon, die een jaar geleden hulpeloos ter wereld kwam. Na een paar uur werd hij bij mij op mijn blote borst gelegd om warm te worden. Zijn eigen temperatuur regelen, zelfs dat kon hij nog niet.

Vergeleken bij Bob heb ik stilgestaan. Ik deed wat ik altijd deed. Ging naar mijn werk, bezocht wat concerten en schreef zo nu en dan een stukje. Hij ontwikkelde zich daarentegen in sneltreinvaart van machteloos mormel tot een fantasierijk, onbevangen en leergierig mini mensje. Hij leerde zitten, kruipen en staan. Aan lopen wordt gewerkt. Hij klapt in zijn handjes, wijst en brabbelt. Aan praten wordt gewerkt. Hij kan zelf drinken, eten en spelen – en ik kan zo nog wel even doorgaan.

Toegegeven, ik leerde wat het is om vader te zijn. Toch ook wat bereikt dit jaar. En dus vierden we gisteren feest. Het huis was versierd met slingers en ballonnen. Er waren taart en cake, hapjes, drankjes en familie en vrienden. Bob was het stralende middelpunt, hoewel het hem ogenschijnlijk weinig deed. Bescheiden is hij ook, had ik dat al vermeld? Papa en mama daarentegen waren trots: de complimentjes en felicitaties namen wij dankbaar in ontvangst. Het was een mooie dag en er werd bovendien ook niemand onthoofd.

Written by thehotstepper

december 15, 2013 bij 2:08 pm

3 Reacties

Subscribe to comments with RSS.

  1. Schitterend stukje en luidkeels “Hoera!” voor Bob!

    Darling Doormat

    december 15, 2013 at 3:50 pm

  2. Van harte gefeliciteerd allebei!

    Sandra de Koning - vd Pol

    december 15, 2013 at 8:06 pm

  3. Van harte! Ik heb de mijne (nummer 46) gisteren (officieel) ook niet gevierd, toch was er een huis vol vrienden met mooie muziek, felicitaties en prachtige cadeaus, omdat onze muziekdag nu eenmaal (toevallig?) samenviel met een op het eerste gezicht willekeurige datum in december 1967.

    Edwin Wendt

    december 16, 2013 at 11:24 am


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: