Hier loop ik warm van

The Hotstepper goes Dutch

Wordt Vervolgd! (35)

leave a comment »

In Aflevering 34, De Val, kreeg Bibi een whatsappbericht van Silvijn. Mooi, dacht ik. Het wordt tijd dat die intrigant weer bij het verhaal wordt betrokken. Toch kiest Giphart ervoor om de week bij De Vijf en hun mannen te blijven en blijft Silvijn buiten beeld. Je kan merken dat de vaart er nu goed in zit en dat onze schrijver een duidelijk doel voor ogen heeft. Het zou mij niets verbazen als hij het verhaal in hoofdlijnen reeds heeft uitgeschreven en dat de laatste afleveringen grotendeels op de plank liggen. De vertelstijl lijkt anders. Meer to the point. In de vorige afleveringen was nog volop tijd was terugblikken. Aflevering 10, Bibi’s kleine geheim, was ruim 75% herinnering. Maar zoveel tijd hebben we niet meer, dus vorige week in een paar alinea’s hoe Bibi en Korneel bij elkaar in bed belanden. In de aflevering daarvoor waren de eerste drie alinea’s nog goed voor een soort van samenvatting, maar ook daarvoor ontbreekt tijd en ruimte, dus Aflevering 35, Pinken, begint eenvoudigweg met de mededeling dat Opa Kick de kinderen afleid, waarna direct wordt doorgeschakeld naar de groep waar het werkelijk om draait.

Verderop, aan de tafel van de volwassenen, hingen de kruitdampen van de gewapende vrede tussen de negen kampen. Er werd gepraat over de vriendschap en ‘dingen die er waren gebeurd’, vaak kregelig en verwijtend, met een bijtend sarcasme over nieuwe onthullingen. Het was vooral Rosalie, de gescheiden puzzelmaakster, die met een nogal opzichtig opgewekt geëtaleerd gevoel van betrokkenheid helende verbanden probeerde te leggen en probeerde te lijmen wat er te lijmen viel.

En toch ontkomen we ook nu niet aan een terugblik. Gelukkig! Middels de flashbacks smeedt Giphart verder aan het ingenieuze raamwerk, het mozaïek van overspel en seksuele relaties dat binnen de groep blijkt te bestaan. Het stralende middelpunt is Kick, die het afgezien van zijn eigen vrouw heeft aangelegd met tenminste de helft van de vrouwen uit de groep en met de vrouw van Silvijn.

In Aflevering 28, Scène, konden we lezen dat ondanks haar avontuurtjes, Bibi ervan overtuigd is dat Kick haar soulmate is. De onverwachte komst van Silvijn naar het eiland had die wetenschap vaster dan ooit in haar gedachten gegrift.

Haar liefde voor Kick stond al jaren buiten kijf, althans als ze nuchter was. Kick was de liefde van haar leven, de vader van haar kinderen, de man aan wie ze het eerst dacht als ze bij het openen van een blik maïs een snee in een ader opliep, de man die haar in dat geval moest redden, de man wiens naam ze zou prevelen vlak voordat ze haar laatste ademstoot zou uitslaan als hij te laat arriveerde.

Haar vertrouwen in Kick, dat al een aardige deuk had opgelopen, krijgt het in opnieuw zwaar te verduren. Pinken verwijst niet naar hoe bij de hand Kick is – hij is niet bij de pinken – maar naar zijn manier van subtiel contact leggen met andere vrouwen. Zo leren we door mee te gluren in de gedachten van Frederique die zich een zwoele zomeravond herinnert, terwijl het gesprek aan tafel verder gaat over ‘vriendschap en ‘dingen die er waren gebeurd’’.

Vier jaar geleden [even voordat ze elkaar zagen in Barcelona – TS] bezochten Frederique en Pim een barbecue bij vrienden, waar toevallig ook Kick en Bibi waren. De tuin van het feestje grensde aan een meertje in het bos. Er was een reling, waartegen Frederique halverwege de avond stond geleund, terwijl ze uitkeek over het golvende lichtmozaïek op het water. Kick kwam in het halfschemer naast haar staan. (…)
Terwijl de zon onderging, (…) leunde Kick naast Frederique, om heel voorzichtig zijn rechterpink over haar linkerpink te leggen. Onschuldiger kon een gebaar niet zijn (…)Frederique trok haar hand niet weg.
(…)
Toen het gezelschap gisteren op de platbodem De Progressie richting het eiland zeilde, stond één reizigster aan een reling uit te kijken over het water. Kick kwam naast haar staan en het was duidelijk dat de twee zich onbespied waanden.(…)
Vanuit een raampje in het kombuis zag Frederique het gebeuren. Zij stond glazen af te drogen, toen haar blik registreerde hoe buiten aan de reling Kick plotseling – en hier slikte ze – zijn pink achteloos legde op de pink van de vrouw naast hem. (…)

Giphart wendt zijn blik naar het verleden en nodigt ons uit met hem mee te kijken. Soms neemt hij ons mee terug in het verhaal naar iets wat eerder in meer of mindere mate is beschreven. Soms vertelt hij ons iets nieuws. Voorbeelden te over: ‘vier jaar’ geleden, is subtiel – toch is meerdere keren voorbij gekomen dat Kick en Freek elkaar vier jaar geleden in Barcelona hebben ontmoet – hoe dat zo is gekomen is nieuw en staat hierboven. Een voorbeeld van eerder vrij uitgebreid is beschreven en waarop nu ten langen leste op wordt teruggegrepen is met wie Kick was toen hij in Aflevering 15, Tot aan oneindig en weer terug, ’s nachts de slaapzaal verliet. Het is onderwerp van speculatie geweest, zowel op de Facebookpagina van het feuilleton als in mijn blog. Reeds in Wordt Vervolgd! (16) zinspeelde ik erop dat Frederique hem achterna liep. Toch blijkt de reden waarom zij hem volgde anders dan ik had verwacht.

Afgelopen nacht, in de noodkampeerboerderij, merkte Frederique, die klaarwakker in haar stapelbed lag, dat Kick het slaapvertrek verliet, waarschijnlijk voor een plas. In een opwelling besloot ze hem achterna te gaan. Gespannen wachtte ze hem op in de gang.
‘Ontzettende klootzak’, fluisterde ze Kick schreeuwend toe, toen hij uit het toilet kwam, waarna ze hem confronteerde met zo’n beetje alles wat ze over hem wist.

De puzzel is bijna compleet. Meesterpuzzelaar Giphart heeft de stukjes die essentieel waren voor de beeldvorming de afgelopen afleveringen vakkundig gelegd. Aan de randen van de plaat die langzaam ontstaat liggen de zogenaamde ankertjes. Het worden er steeds minder. Nog vijf afleveringen en het beeld is compleet. Het kan geen toeval zijn dat Rosalie, puzzelontwerpster, en inmiddels ontmaskerd als de zoveelste minnares van Kick, een prominentere rol krijgt nu het einde nadert. Ze maakt dan ook onderdeel uit van de cliffhanger van deze week. Frederique, die zich ergert aan haar, omdat juist zij ‘met een nogal opzichtig opgewekt geëtaleerd gevoel van betrokkenheid helende verbanden probeerde te leggen en probeerde te lijmen wat er te lijmen viel’, zet haar daarom vol in de schijnwerper:

‘Jezus Rosalie, hou nou eens even je bek’, hoorde Frederique zichzelf roepen. Haar ergernis had een smeltpunt bereikt. (…)
‘Gewoon even ophouden met die triomfantelijke superieure houding van je, want die komt me de strot uit’, ging Frederique verder. ‘Je bent moeder Teresa niet, Rosalie, en ook niet Ghandi.’
En de korte stilte die hierop volgde, wordt in taal van Frederiques vakgebied een beat genoemd, een doorleefd moment van inzicht van een personage.
‘Vertel het gezelschap anders even over je warme band met Kick.’

Het verhaal kantelt wederom. Net nu men in ieder geval weer met elkaar in gesprek is, komt er een nieuw feit boven tafel. Wie echter denkt dat dit al het einde is, die moet echt even verder lezen (bij voorkeur in het feuilleton zelf, dat spreekt voor zich), want er is meer:

Ik wist het!’, riep Bibi, die met een klap haar wijnglas op tafel zette en tot drie keer toe riep: ‘Godverdomme!’ (…) ‘Is er godsamme een van jullie wijven op wie Kick niet heeft gelegen?’ Woest keek Bibi naar het gezelschap, maar voor ze kon aandringen op een antwoord stond Kick op, om zwijgend de tafel te verlaten. Iedereen keek hem na. ‘Nou? Nou?’

De puzzel die Feuilleton heet lijkt een eigen leven te leiden en is zojuist van 1000 naar 1200 stukjes gegaan. Hoezo ‘wist’ Bibi het? Wat wist ze? Wat weet ze? Wat weet ze nog meer? Ze vraagt niet voor niets door. Zou Kick het dan echt met alle vriendinnen hebben gedaan? Sanne is boos op Bram en Klaasje op Korneel, maar hebben de dames ook boter op hun hoofd? Kick kan het even niet meer aan en verlaat de tafel. Hij moet even alleen zijn. In Aflevering 18, Sneeuwstilte, wandelde hij in zijn eentje over het eiland. Toen ‘voelde (hij) zich verward, maar wist zich toch nog steeds in de wetenschap dat het leven hem welgezind was.’ Dat is nu wel anders. Toen liep hij Silvijn tegen het lijf. Maar dat kan nu weer… Wordt vervolgd!

Written by thehotstepper

juni 4, 2013 bij 12:01 pm

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: