Hier loop ik warm van

The Hotstepper goes Dutch

Zondag op Zuid

leave a comment »

Zondag. Rotterdam Zuid. Er waait een koele bries, maar de zon schijnt. Het is ideaal weer voor een wandeling met meneertje. Even een frisse neus halen. Eigenlijk moet hij zo een flesje, maar wie daarmee rekening houdt doet zichzelf te kort. Straks is de zon over haar hoogtepunt heen en van binnen zitten wordt je eerder duf dan fit. In de benen dus. Meneertje in zijn kinderwagen met de kap omhoog en een goed gevulde luiertas aan het handvat.

Het is half twaalf. De winkels zijn nog gesloten. Het is rustig op straat, maar zeker niet verlaten. Op een bankje op de hoek van de Hilledijk en de Putselaan zit een groepje mannen te genieten van de zon. Een vrouw laat haar hond uit, of andersom, dat kan ook. ‘Gerrit!’, gilt ze, ‘er loopt hier een loopse teef! Ik kan hem nauwelijks houden. Hij ruikt het gewoon.’ Een van de mannen kijkt over zijn schouder, steekt zijn duim op en glimlacht naar de vrouw. Vervolgens wuift hij met zijn hand, een gebaar van Ja, ja – loop nou maar door.

Geamuseerd vervolgen we onze wandeling. Meneertje is ook in een opperbeste stemming en hij maakt kirrende geluidjes. Fijn, hij is wakker. Nu alleen nog een plekje om hem zijn flesje te geven. We slaan af naar de Polderlaan en bereiken zo een van de mooiste kruisingen van Rotterdam, de samenkomst van Hillevliet en Lange Hilleweg. Langs beide loopt in het midden een lange, kaarsrechte singel. Die van de Hillevliet wijst tegenwoordig in de verte als vingerwijzing naar de toekomst naar de markante wolkenkrabber New Orleans op de Kop van Zuid.

Het is de noen. We stappen van de ochtend in de middag. Voor ons, op het boveneind van het water langs de Lange Hilleweg wachten bankjes op de eerste bezoekers. De eer is aan ons. Terwijl mijn vrouw meneertje de fles geeft kijk ik tevreden om mij heen. Even verderop klatert het water van een fontein. De wilgen dragen met trots kloek jong groen. Op hoek zit café Bellevue. De naam is goedgekozen.

Ik mijmer over de term Zondagsrust en geloof dat ik het begrip begrijp. Hoewel de meeste mensen op straat veeleer de vrijdag als sabbat beschouwen, zijn zij de rust zelve. Aan de overkant zitten een paar Turken. De samenstelling van hun groep verandert steeds. Mensen komen en gaan, maar niemand heeft haast. Er is in ieder geval tijd voor een korte begroeting, een hand, een gesprek. Vleesgeworden Twitter en Facebook, maar dan ook echt sociaal.

Een zwarte Afrikaan slentert voorbij met een blikje Energydrink in zijn hand. Meneertje heeft zijn flesje leeg en geeuwt. De zon verdwijnt achter een wolk. Tijd om verder te gaan. Ik rek me uit, stop meneertje in en fluister tegen hem: ‘The day you stop racing, is the day you win the race. – Bob Marley.’ Ik weet niet of hij me heeft gehoord, want hij slaapt al. Mijn vrouw knipoogt naar mij en geeft me een kus. Rustig lopen we verder.

Written by thehotstepper

mei 6, 2013 bij 8:06 am

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: