Hier loop ik warm van

The Hotstepper goes Dutch

Denkend aan Holland

leave a comment »

Sinds ik mij heb voorgenomen om selectiever kophaiku’s te kiezen, lijkt het wel of er minder interessante koppen in mijn krant, de Volkskrant, staan. Dit neemt echter niet weg dat de artikelen wel inspireren en ik teksten spot die tot de verbeelding spreken. Zo ook afgelopen week. Het was in de trein van Utrecht naar Rotterdam, dat ik moest denken aan het beroemde gedicht van Hendrik Marsman, Herinnering aan Holland. Wie kent het niet, zou ik bijna zeggen, maar voor de zekerheid zal ik wat achtergrond informatie geven die ik op Wikipedia vond. (beter goed gejat, dan slecht bedacht en met bronvermelding kan ik niet beticht worden van plagiaat)

Herinnering aan Holland is een gedicht van de Nederlandse dichter Hendrik Marsman, voor het eerst gepubliceerd in 1936. Marsman schreef dit realistische gedicht tijdens zijn verblijf aan de Middellandse Zee. Het gedicht beschrijft het Nederlandse landschap en de Nederlandse strijd tegen het water. Het is een van de bekendste Nederlandse gedichten en werd in 2000 gekozen tot ‘Gedicht van de Eeuw’ in Nederland.
De eerste zin: “Denkend aan Holland zie ik breede rivieren traag door oneindig laagland gaan” is overbekend geworden.

De openingszin heeft talloze dichters geïnspireerd tot een bewerking: Denkend aan Holland zie ik stromen papieren traag door oneindig veel handen gaan en Denkend aan Holland zie ik brede autobanen onstuitbaar door oneindig steenland gaan en Denkend aan Holland zie ik waardepapieren snel door begerige vingers gaan zijn zomaar drie voorbeelden. Zelf schreef ik ooit Denkend aan Ierland zie ik bier door oneindige koperen leidingen gaan, maar daarover misschien een andere keer meer.

In de trein las ik een artikel van Mac van Dinther over de Pangasius kweek in Vietnam. In het artikel stond ook een prachtige niet te missen verwijzing naar het beroemde gedicht van Marsman, die ik graag wil delen, want ik werd er vrolijk van:

Denkend aan Holland
zie ik een natie van zeebonken:
stoere vissers met gouden oorringen die
het ruime sop kiezen om terug te
komen met het beste dat de
Noordzee te bieden heeft

Voilà, van Panga en Mac Van Dinther naar Hendrik Marsman, terwijl mijn trein door oneindig laagland over ijzeren staven glijdt. Daar loop ik warm van…

Written by thehotstepper

april 6, 2013 bij 1:18 pm

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: