Hier loop ik warm van

The Hotstepper goes Dutch

Visites

leave a comment »

Het voetbalveld aan de overzijde van de straat lag er verlaten bij. Eigenlijk ligt het er altijd verlaten bij. We zijn hier nu een week, maar ik heb er nog nooit iemand gezien. Zelf ben ik er wel een keer naar toegelopen. Gewoon om even te kijken. Kennelijk oefent een grasveld met aan weerszijden twee witgelakte doelen een onweerstaanbare aantrekkingskracht op mij uit. Het kan ook de bierreclame zijn geweest die aan de gevel van het clubhuis is gevestigd.

Misschien geef ik het hutje van golfplaten en gasbeton te veel credits door het clubgebouw te noemen. Er staat ook nergens de naam van de vereniging. Goed, de bierreclame aan de gevel van de kantine dan. De lichtbak lijkt te roepen Hier tapt men Jupiler! Bij nader inzien lijkt er al heel lang niets meer geschonken en gedronken in de kleine voetbalkantine.

Op de deur hangt een verschoten tekening van een voetbalschoen in het midden van een rode cirkel. Er loopt een rode streep doorheen. Verboden om te betreden met schoenen met noppen. Hoewel het gebouwtje er van buiten niet uitziet om over naar huis te schrijven, is iemand er wel zuinig op. De vloerbedekking moet mooi blijven. Ik kijk naar mijn eigen schoenen en voel aan de deurklink. De deur is op slot.

In de lange gevel zijn zes ramen, die goed zicht op het veld geven. Er zitten tralies voor. Is het om de hooligans binnen te houden of om afzwaaiende ballen tegen te houden opdat ze de ruiten niet breken? In een van de ramen is het glas toch gebroken. Er is provisorisch een vuilniszak voor het gat geplakt. Ik vouw mijn handen rond mijn gezicht en tuur naar binnen.

Ik zie hoge statafels, getimmerd van donkerbruine tonnen, en enkele eenvoudige, lange tafels met stoelen erop gestapeld. Het meubilair is een ratjetoe. Ik herken een jaren 60 stoel, die bij mijn opa en oma in de keuken stond. De muren zijn vaalwit, hier en daar hangt een foto van een elftal, een vaantje, en achter de bar hangen planken met daarop lege glazen. Ze zien er stoffig uit. De hele ruimte ziet er stoffig en sjofel uit. Toch is het niet moeilijk voor te stellen dat het er op zondagmiddag gezellig druk is. Zou er hier nog gevoetbald worden?

Mijn blik dwaalt af naar de kleedruimtes. In een laag, witgeverfd schuurtje dat terzijde op het terrein staat zitten drie deuren. De kozijnen zijn knalrood geschilderd. Op de linker deur staat Visiteurs, op de middelste Arbitre en op de rechter Visites. Zou de voetbalvereniging zo heten, Visites? Bedoelen ze geen Vitesse? Maar nee, het staat er echt. Ik stel me de ruimte achter zo’n deur voor. Lage houten banken langs twee muren, erboven een plank met haakjes. De verste hoek is betegeld. Er steken douchekoppen uit de eenvoudige witte tegels en er staat een trekzeem met beschimmelde steel.

Zou er hier nog gevoetbald worden? Het veld is groen en op een enkele molshoop na redelijk egaal. Een van de doelen is scheef gezakt. De linkerbovenhoek is lager dan rechts. Het lijkt mij onreglementair, maar goed, een wedstrijd heeft twee helften, dus het eventuele voor- of nadeel van een scheefgezakte goal is gelijk verdeeld over de thuis- en uitploeg. Misschien doen ze in de Ardennen niet zo moeilijk, dacht ik terwijl ik terugliep naar onze gîte en een laatste blik over mijn schouder wierp op het golfplaten clubgebouwtje. Ze doen hier zeker niet moeilijk. Waarom zouden ze? Ik geef ze groot gelijk.

Written by thehotstepper

april 2, 2013 bij 7:44 am

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: