Hier loop ik warm van

The Hotstepper goes Dutch

Chat Noir

with one comment

‘Don’t judge a book by its cover. Ik vind het een prachtige Engelse uitspraak die ons leert dat het om de inhoud gaat, niet om de buitenkant De meeste mensen die ik ken zullen grif bekennen dat ze het van harte eens zijn met dit gezegde. Toch worden er jaarlijks miljoenen, zo niet miljarden – wereldwijd dan toch –  uitgegeven aan marketing en reclame. Onder het mom van ‘Het oog wil ook wat’ verdienen (grafisch) ontwerpers een goed belegde boterham door ervoor te zorgen dat het ene product in het oog springt en dat de consument niet kiest voor dat andere product.

Normaal sta ik er niet zo bij stil, maar ik geloof dat ik toch ook gevoelig ben voor de verlokkingen van de buitenkant. We hebben een huisje gehuurd in de Ardennen. Het ziet er keurig uit, maar de frigo en de proviandkasten moesten nog wel worden gevuld. Op naar de supermarkt dus. We passeerden een Aldi en lieten de Lidl links liggen, die supermarkten hebben we in Nederland ook, en parkeerden op de parking van een Delhaize. Het logo van deze supermarkt is een gestileerde witte leeuw in een rood vierkant. Nederlanders schijnen iets met leeuwen te hebben, dus mogelijk stopte ik daarom hier, maar het kan ook dat het gewoon de eerste Belgische supermarkt was die we tegenkwamen.

In België koopt men Belgische waren in Belgische winkels, dacht ik toen ik een euro in de daarvoor bedoelde gleuf van het winkelkarretje schoof. Bij de vleeswaren bleek het niet moeilijk om mij aan dit motto te houden. Ik legde Pain d’Ardenne, Filet d’Anvers en Paté de Chimay in het wagentje. Kaas was er ook van laatstgenoemde klooster. Hup, een stukje Vieux de Bruges en, vooruit, bij wijze van uitzondering een blok Maroilles en een rondje Chaource van grote buur Frankrijk erbij. Ook bij de bieren was het niet lastig om ons aan het motto te houden. Kiezen was minder eenvoudig, maar daar wil ik niet over zeuren.

Bij de koffie leek het bijna fout te gaan. Douwe Egberts, Nescafé en Senseo waren zwaar oververtegenwoordigd. Bijna had ik een pak Eigen Merk van Delhaize gepakt, maar toen viel mijn oog op een rode verpakking met daarop een zwarte kat die een kopje koffie drinkt. Chat Noir depuis 1804. Het plaatje deed me denken aan Havank, de productinformatie aan Magritte: ‘Ceci n’est pas un café comme les autres, c’est Chat Noir. (…) Chat Noir. Le café avec son propre caractère.’

Bij thuiskomst bleek dat de merknaam aan de andere kant in het Nederlands stond. Zwarte Kat Sinds 1804. Ik vroeg me af of ik de koffie ook zou hebben gekozen als het met de Nederlandse tekst naar voren had gestaan. Ik geloof van wel, want de tekening van de zwarte kat die, de staart omhoog in een fraaie krul en de ogen licht toegeknepen als spint ze van genot, geniet van een kopje koffie, is erg aanlokkelijk. Dat hebben de die marketingjongens en – meisjes van Sara Lee verdomd knap gedaan.

Written by thehotstepper

maart 31, 2013 bij 9:26 am

Eén reactie

Subscribe to comments with RSS.

  1. Bij de eerste zin moest ik gelijk denken aan deze strofe..

    Don’t judge a book just by the cover
    Unless you cover just another
    And blind acceptance is a sign
    Of stupid fools who stand in line
    Like EMI

    Inderdaad, toch eens wat anders kiezen dan je gewoon bent als de gelegenheid zich aandient.

    Of het nu muziek is of koffie of kaas of bier…..

    Etienne Stekelenburg

    maart 31, 2013 at 9:31 pm


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: