Hier loop ik warm van

The Hotstepper goes Dutch

Wordt Vervolgd! (25)

with 4 comments

Dinsdag 12 maart verscheen er een bericht op de Facebookpagina van de het Feuilleton:

‘Vanavond en vannacht zal ik mij storten op #25, die zich zal afspelen in restaurant Het Posthuys. Waarover later meer. http://www.posthuysvlieland.nl/

Fijn, researchmateriaal, dacht ik en ik opende de site van het Posthuys via de bijgeleverde link. Iets zegt me dat ik vast niet de enige was en dat de webpagina van het Vlielandse restaurant de afgelopen dagen druk is bezocht. De webchef van posthuysvlieland.nl zal niet hebben geweten wat hem overkwam toen hij zijn statistieken bekeek. Grappig, want in tegenstelling tot de mededeling dat Aflevering 25 zich zal afspelen in het restaurant, stranden we halverwege, op de fietstocht ernaartoe.

Is dat erg? Nee, dat is niet erg, want Aflevering 25 leest als een trein en is behalve onderhoudend en informatief, ook zwanger van naderend onheil, doordat sommige geheimen niet zo geheim meer zijn als ze zouden moeten zijn en Bibi niet de enige blijkt met verborgenheden. Zo leren we het een en ander over Kick en ondertussen wordt subtiel duidelijk, dat Silvijn door de mannen weliswaar wordt gedoogd, maar dat ze hem kunnen missen als kiespijn.

Kortom, de teerling is geworpen. Nog een paar uur tot Oud en Nieuw. Nog een paar uur tot één van de meest emotionele momenten van het jaar en het lont naar het spreekwoordelijke vuurwerk is reeds ontstoken. Toch wil ik eerst nog even terug naar het schrijfproces en de voortgang, waar Ronald Giphart ons van op de hoogte houdt. Op woensdag 13 maart schreef hij:

‘Update. Ik zit nu in de kleedkamer van Theater De Meenth in Steenwijk te schrijven. Vanavond heb ik hier een optreden met Nico Dijkshoorn en The Hank Five. Ondanks de hoop dat ik mijn feuilleton al af zou hebben, ben ik nog maar halverwege. Om 17.00 uur begint de soundcheck dus ik heb nog 3 uur voor ongeveer 600 woorden. Tip van de sluier: het perspectief ligt deze aflevering weer eens bij de mannen.’

Schrijvers en deadlines. Het is volgens mij een no-no-combinatie. Opvallend is dat hij schrijft dat hij halverwege is. Vandaar dat ze het restaurant niet hebben bereikt, dacht ik even, maar zo werkt dat natuurlijk niet. Ondertussen vind ik het knap dat Giphart in staat was om zo’n goede aflevering te schrijven, tussen de bedrijven door. Hoe gaat dat dan in zo’n kleedkamer? Kan de deur op slot? Kwam Dijkshoorn later, of zat die in de tegenovergestelde hoek tegen zijn eigen deadline aan te hikken en met zijn vulpen in een Moleskine te krassen?

Ondertussen verkeerde ik nog steeds in de veronderstelling dat het verhaal zich in het restaurant zou afspelen en gaf de auteur een wenk, in de hoop dat hij op die manier snel zijn verhaal kon afmaken: ‘Misschien kan je practical Joker Pim (verwijzing naar het personogram) een geintje uit laten halen? Dat ie Silvijn voor lul zet of zo, dan kan je daar volgende week mee verder…’ Maar Giphart heeft geen schrijfadviezen nodig, zo blijkt, want hij schrijft doodleuk een heel ander verhaal. En zo hoort het!

Even na middernacht volgt opnieuw een update:

’Update 2. Net terug uit Steenwijk, waar we onze voorstelling Matennaaiers speelden. Nu Aflevering 25 plus zijbalk afronden. Morgenochtend vroeg naar Rotterdam voor Bulkboeks Dag van de Literatuur. Mogen schrijvers wel doping gebruiken?’

Je zou inderdaad gaan geloven dat een mens dit zonder extra, al dan niet chemische, pepmiddelen niet volhoudt, maar ik heb niet de indruk dat Giphart in zijn agenda tijd over heeft voor een middagje bloedtransfusie in een Belgische privékliniek, dus ik ga ervan uit dat hij het feuilleton clean schrijft.

Zo, genoeg uitgeweid, het is zo zoetjes aan tijd om me op de inhoud van het feuilleton te richten. Aflevering 25, Eén vlees, is zoals uit mijn inleiding mag blijken een onthullende aflevering. Je zou bijna denken dat het de laatste aflevering voor een vakantieperiode is, maar behalve dat ik zelf volgende week een weekje vrij en in het buitenland ben, heb ik Giphart daar niet over gehoord.

Afijn, het perspectief ligt deze keer bij de mannen. Alvorens we echter op hen inzoomen worden we door Giphart in de eerste alinea meegenomen naar een hoge duin waar de drie oudste jongens, Hidde, Roel en Yf een pan shot maken van de horizon en hun fietsende familieleden. Een pan shot heeft niets te maken met duinpan, maar is een camerabeweging die inhoudt dat de camera horizontaal van links naar rechts beweegt om te tonen hoe wijd een landschap is, of om een totaalbeeld te geven.

‘Geluid gaat voor het beeld uit, had Frederique de dag ervoor aan Hidde uitgelegd.’ Het is ogenschijnlijk een niet echt belangrijke zin, en het klinkt zelf paradoxaal (eerst de flits, dan de knal) maar in dit geval is niets minder waar. Dit geldt letterlijk voor het vervolg van de alinea, (‘De jongens hoorden het verwaaide gegil van aanstormende kinderen, maar zagen nog niemand.’) maar figuurlijk geldt dit ook voor de implicaties van hetgeen we te weten komen in de laatste alinea. Arme Hidde, zijn moeder is geheimenverzamelaar, maar hoe gaat hij om met deze informatie? Ik stel me voor dat hij, terwijl de woorden nagalmen in zijn hoofd de camera langzaam laat zakken en uitzet. Roel en Yf merken mogelijk niet eens dat er iets aan de hand is, maar Hidde ziet in zijn hoofd ineens een heel andere Kick, ome Kick, de goede vriend van zijn vader en moeder.

Aan het eind wordt de titel verklaard, want dan zegt Kick over Nathalie, de overleden vrouw van Silvijn, dat hij haar behoorlijk goed gekend heeft. ‘In bijbelse zin. Ik ben inderdaad één vlees met haar geworden (…)’. Maakt de bekentenis dat Kick is vreemdgegaan met Nathalie, hem minder sympathiek? Ik denk dat dit voor veel mensen zo is. Een ander deel van de lezers zal eraan memoreren dat Bibi ook geen lieverdje is. De vraag is echter ook hoe de mannen op de bekentenis van Kick zullen reageren? Blijft het geheim bewaard? Over de loyaliteit van de mannen maak ik me geen zorgen, maar Hidde is nog een puber. Kan hij omgaan met de informatie die hij zojuist onbedoeld als cliffhanger te verwerken kreeg?

‘‘Eén vlees… En weet Silvijn dat?’, zei Pim.
‘Ik mag hopen van niet’, zei Kick die nog steeds niet doorhad dat zijn woorden werden gefilmd door Hiddes camera.’

Voor de laatste aflevering van vorig jaar vroeg Giphart om suggesties voor een verhaalwending. Ik schreef toen dat ik opa Kick terug wil in het verhaal. Giphart noemde toen mijn suggestie in de zijkolom, waarbij hij opmerkte ‘Heb geduld.’ Vorige week deed ik weer een appèl op het herintroduceren van opa Kick en hoewel de oude man nog niet op het eiland is gearriveerd, laat Giphart door middel van een flashback weten dat hij de fitte opa niet is vergeten. Dank!

Mooi stukje, overigens over 40-ontkenners. Voor mij als 39-jarige (dus in mijn veertigste levensjaar) zeer herkenbaar. Ik moest vooral glimlachen om het gebruik van het woord zwampende. Volgens mij staat dat niet in de Van Dale, maar ik vind het een prachtig anglicisme, afkomstig van swamp – moeras?,  dat in deze context een heel mooi beeld schetst van een mosh pit. En mijn glimlach was nog niet verdwenen, toen ze weer groter werd door deze prachtige zin: ‘Een directeur, een redacteur, een instructeur en een regisseur werden springend, duwend en pogoënd opgeslorpt door een deinende bundel koesterende lichamen.’ Ik heb meteen zin om weer eens een concert te bezoeken!

Terwijl de vrienden uithijgen van de inspanning op Vlieland (‘Een ouderwetse fietsrace, waarin de mannen zich weer jongens tonen.’) Krijgt Silvijn tot twee keer toe een sneer: ’Silvijn racete niet mee, hij bleef hangen bij de vrouwen, die de race lafjes aan zich voorbij lieten gaan.’ Hij kwalificeert zich hiermee in de ogen van de vier mannen als een softie, een lulletje rozenwater. Even verder lezen we: ‘Helemaal achteraan reed Silvijn, tussen Bibi en Freek in.’ (Geen onbelangrijke zin in mijn ogen, ik kom hier later op terug.)

‘‘Wat doet die flikker hier eigenlijk?’ (…) Het was de eerste keer dat ze de aanwezigheid van Silvijn bespraken. (…) ‘Heeft hij zelf geen vrienden?’ Silvijn is ontegenzeggelijk niet populair bij de mannen. Daar kon Kick nog wel eens mazzel mee hebben, zodra de stront de ventilator raakt… Maar tot die tijd, fietst die intrigant wel tussen Bibi en Freek in…

Bibi? Aan het einde van de vorige aflevering was Bibi in vertwijfeling achtergelaten in haar hotelkamer. Ik ging er echt van uit dat ze niet mee zou gaan. Maar wat besluit ze uiteindelijk? Ze gaat toch mee, maar huurt haar eigen fiets. Hoewel Kick haar een perfect alibi verschaft om niet door Silvijn te worden afgezonderd van de groep, laat ze hem alleen op de door hem gehuurde tandem door de sneeuw ploeteren. Is dat de reden dat Freek niet van de zijde van Bibi wijkt? Zij is tenslotte de geheimenverzamelaar en mogelijk heeft Kick zijn hart ooit bij haar gelucht. Nu ik erover nadenk… Misschien heeft hij wel meer bij haar geleegd, een feuilleton is tenslotte net een soap en het verhaal kan vast nog smeuïger, de relaties ingewikkelder…

4 Reacties

Subscribe to comments with RSS.

  1. Grappig Theo, waar ik ervan uit ga dat één van de mannen zijn mond voorbij praat tegen zijn vrouw, denk jij dat de mannen het geheim zullen bewaren. Ik weet het niet. Er zijn mensen, ook mannen, die het niet zo hebben op overspelige types. En dus geen zin hebben om zulke mensen in hun vriendenclub te beschermen. De mannen zijn trouwens alleen maar ‘bevriend’ omdat ze toevallig een vrouw hebben uit dezelfde vriendinnenclub.

    Ben benieuwd hoe Giphart het gaat beschrijven. Is het de docu of een man die de spreekwoordelijke bonen morst, zoals ze dat zo fijn kunnen zeggen in het engels?

    Etienne Stekelenburg

    maart 17, 2013 at 1:05 am

    • Hallo Etienne,
      Ik snap je bedoeling, maar het feit dat Kick het bijna tussen neus en lippen door verteld, zegt mij dat het clubje mannen toch hechter is dan dat jij beschrijft. Ooit waren de vrouwen de aanleiding voor het samenkomen en elkaar leren kennen, maar in de loop der jaren is een solide band ontstaan. Zie ook de theorie over homofilie in sociologische zin. Die mannen delen een liefde voor hetzelfde en dat zullen zij niet zo gauw willen opgeven.

      thehotstepper

      maart 17, 2013 at 7:43 am

      • Goed punt Theo. Maar omdat het nu misschien een beetje te veel voor de hand ligt dat het geheim via de docu van de jongens aan het licht komt, geeft Giphart er wellicht toch nog een andere draai aan.. We weten het niet, wat gaat er om in het hoofd van de feuilletonschrijver?

        Kan haast niet wachten.

        Etienne Stekelenburg

        maart 17, 2013 at 9:41 am

  2. […] Wordt Vervolgd! (25): ‘Voor de laatste aflevering van vorig jaar vroeg Giphart om suggesties voor een verhaalwending. […]


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: