Hier loop ik warm van

The Hotstepper goes Dutch

Ervaring

with one comment

Gezeten aan de keukentafel, overlegden we onder het genot van een cracker met kaas en avocado en een mok sterke koffie wat we die middag zouden doen. In de woonkamer lag onze pasgeboren trots nog na te snikken in de box. ‘Laten we gewoon een stuk gaan wandelen. Kopen we meteen een nieuwe waterkoker.’ Ze keek me peinzend aan. ‘Kan. Maar dan moeten we op tijd terug zijn voor zijn voeding, dus dat wordt best krap.’ Ik schudde mijn hoofd. ‘We komen toch wel een barretje tegen onderweg? Niemand kan ontkennen dat we een bakkie leut hebben verdiend en daar kan hij dan zijn flesje krijgen.’

We keken elkaar even aan en schokschouderden. Ze staarde naar de homp kaas op de tafel en ik nam peinzend een slok van mijn koffie. We wisten allebei niet hoe dat zou gaan, met die kleine druktemaker voor de eerste keer in een café. Drie weken oud en nog geen peil op te trekken. Dan weer slapend als een marmot, dan weer het zonnetje in huis en ineens… tranen met tuiten. Gehuil met geluid. Iets wat we zelf in een vorig leven ook nooit prettig vonden als we ergens in een kroegje zaten. En toen hoorde ik het mezelf zeggen. We keken elkaar aan en knikten. ‘Tegeltje!’, zeiden we tegelijkertijd.

We ontspanden. Ik ruimde de tafel af en zij pakte de luiertas in en legde onze zoon in de kinderwagen. Als je een argument gevonden hebt om iets te doen, dat tegeltjeswaardig is, dan moet je wel gek zijn om het te laten. Overigens kan ik verklappen dat we alle drie een gezellige middag hebben beleefd en dat het eerste cafébezoek zeer geslaagd was. Natuurlijk, waarom ook niet!?

Ervaringen

Written by thehotstepper

januari 5, 2013 bij 8:35 am

Eén reactie

Subscribe to comments with RSS.

  1. Hoi Theo!
    Gehuil met geluid. Mooi gevonden en zeker moeilijk te verwerken voor alle betrokkenen in een café. Je bent er dus heelhuids uitgekomen, gelukkig maar..
    Ik volg pas sinds eergisteren dit hele feuilleton-gebeuren en jouw blog en voel de behoefte om er iets over te roepen: Fantastisch!!
    Gisteravond heb ik tot diep in de nacht alle afleveringen van Ronald achter elkaar gelezen en ben zwaar onder de indruk. Ik kende nog niet veel van hem en ben daarom blij met deze ontdekking. Heel boeiend bovendien om te kunnen spieden tijdens het scheppingsproces van een schrijver.
    En ik lees nieuwe woorden! Mijn moedertaal is Duits. Dit jaar in april woon ik 20 jaar in Nederland en in het dagelijks leven gebeurd het nog maar zelden dat ik woorden tegenkom die ik nog niet eerder gehoord heb. Ik ben er elke keer heel verrast door. Laatst hoorde ik iemand ‘warempel’ roepen. Nooit van gehoord.
    Deze woorden bijvoorbeeld kende ik ook nog niet:
    Gevoeg Amechtig Aperte Wreedaards Schielijk Idiolect Wanbof Brouilles Daas Geweifeld Vervaarlijk Onoorbaars Misbaar Peut Achenebbisj
    Het zijpad op de dromedarisrug is geniaal, omdat het een verhaal is wat je altijd bij blijft door de sterke beelden die het oproept. Bij mij dan in ieder geval.
    Ik verheug me op het volgende deel en weet bijna zeker dat Bibi dan onmiddellijk uit haar verlamming schiet.
    Gr. Silvia

    sylviene

    januari 8, 2013 at 8:18 pm


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: