Hier loop ik warm van

The Hotstepper goes Dutch

Wordt vervolgd! (14)

with one comment

Voor mijn vorige bespreking bladerde ik terug in oude afleveringen van het feuilleton en keek ik terug naar oude reacties van volgers op Facebook. Mijn blik viel toen onder andere op een opmerking van mij over het gebruik van de verleden tijd. In het begin vond ik dat storend, inmiddels al lang niet meer. Toch ben ik benieuwd hoe dat komt. In de toelichting op aflevering drie schreef Giphart: ‘Ik heb er voorlopig voor gekozen het verhaal in de verleden tijd te vertellen, maar dat is niet definitief. Van de versie hiernaast heb ik een variant in de tegenwoordige tijd. De uiteindelijke keuze zal ik komende week op Facebook toelichten.’

Hij heeft een beslissing genomen, zoveel is duidelijk, maar de toegezegde toelichting heeft hij ons nog niet gegeven. Ik attendeerde hem eerder hierop in mijn blog over aflevering vier (‘Je gaf vorige week aan dat je de keuze voor het gebruik van de verleden tijd zou toelichten op Facebook. Ga je dat nog doen?’) maar dat was te vroeg. De schrijver reageerde op 7 oktober dat hij nog niet had besloten: ‘Ook die beslissing heb ik nog steeds niet genomen. Bij voorgaande romans liet ik het gebruik van verleden of tegenwoordige tijd soms dooretteren tot ik al een pagina of 50 op streek was. Wordt dus vervolgd, van mijn kant, maar er komt zeker binnenkort een antwoord.’

Inmiddels weten we dat we dat het feuilleton de komende twee weken niet zal verschijnen. We moeten geduld hebben tot 5 januari. Dit betekent echter niet dat de schrijver stilzit, zo vertrouwde hij ons in de toelichtingenkolom van aflevering 14 toe: ‘Dit was de laatste aflevering van dit jaar. In verband met speciale katernen rond Kerst en de jaarwisseling verschijnt Aflevering 15 pas in 2013. Dat geeft mij de tijd te recupereren, het schurende zand uit mijn vorige afleveringen te spoelen en vooruit te kijken naar wat het verhaal nog gaat brengen.’ Ik nam de gelegenheid te baat om de door mijzelf opgelegde deadline van zondag na verschijnen van het feuilleton voor de gelegenheid te verleggen. Op veertien december, een dag voor het verschijnen van Aflevering 14, mocht ik vader worden van een prachtig zoon. Het kerstreces komt mij dus goed uit.

Aflevering 14, Overboeking, is weer tot stand gekomen in samenwerking met de mee-feuilletonisten. Op zijn Facebookpagina, vraagt Ronald Giphart openhartig om hulp. Op 12 december schrijft hij: ‘Ik zit nog te dubben over een goede cliffhanger.’ Dit is niet tegen dovemansoren en de schrijver krijgt volop advies en hij noemt de verschillende suggesties onder het kopje Verhaalwending in de toelichtingenkolom in de krant. De titel zal voor zijn volgers op Facebook dan ook geen verrassing zijn geweest. Eén van hen schreef: ‘het onderkomen op het eiland blijkt dubbel geboekt (…) en nu is er geen slaapplaats te vinden voor de groep.’ Antwoord van Giphart: ‘dat is inderdaad een richting waarin ik dacht.’ Maar zijn volgers blijven komen met suggesties: ’het gezelschap gaat van boord en op weg naar de accommodatie. Daar aangekomen blijkt iemand van het gezelschap te ontbreken. Een kind? Daar kun je je van alles bij voorstellen, maar dat zou wel heel erg eng en dramatisch zijn.’ (Giphart: ‘Mijn dank is groot voor alle wenken. (…) Hier kan ik wel iets mee.’

En voilà de samenvatting van deze (voorlopig) laatste editie stond avant la lettre al te lezen op Facebook, maar moest toen nog wel worden geschreven! En dus ging onze feuilletonist verder waar hij gebleven was. ‘De vakantie kon nu eindelijk beginnen’ was de laatste zin van Aflevering 13, nadat de boot was afgemeerd. Tijd voor een nieuw vervoermiddel:’ Er stond een door Pim geregelde huifkar met tractor te wachten om het gezelschap van de haven naar Strandrésidence Duynstaete te rijden. (…) Dit was hen op de internetsite van het hotel beloofd. Een vuur dat ’s winters altijd brandde, een bad waar zonder toezicht mocht worden gezwommen, een uitgebreid buffet tot tien uur ’s avonds, een bar met weids uitzicht op strand en zee.’ Het leek te mooi om waar te zijn…

…En dat was het ook. ‘Er was een probleem met de boeking.’ (de titel verklaard) Giphart resumeert de consternatie in een prachtige zin, die hem wat mij betreft nomineert voor de shortlist van een willekeurige literatuurprijs. ‘Menselijke computerfout van de reserveringssite.’ Kortom, de dader ligt op het kerkhof. Helaas pindakaas, een schuldige is niet te vinden, maar u zit met de gebakken peren, maar dan in hedendaags jargon. Ik moest er erg om glimlachen. Vervolgens schetst de schrijver in een prachtige show don’t tell de wanhoop die de groepsleden moeten hebben gevoeld en de situatie in de lobby: ‘Wat volgde had iets weg van een moderne dans, een balletchoreografie voor een groep volwassenen, jengelende kinderen, vijf reisdocumenten, twee computers en twee telefoons. Steeds stonden er afvaardigingen uit het gezelschap op om ook even naar de geprinte papieren te kijken, steeds verdwenen er medewerkers van het hotel naar een afgesloten hokje.’ De lezer kan zich er van alles zelf bij voorstellen en zal zich ongetwijfeld een vergelijkbare situatie herinneren.

De schrijver drijft de ellende heerlijk op de spits door een mooie parallel te trekken met het uitzwermen van onze voorvaderen over de wereld. Hij overdrijft daarbij op kostelijke wijze. ‘Ongeveer honderdduizend jaar geleden trok een groep van paar honderd van onze soortgenoten vanuit Afrika richting de overkant van de Rode Zee. De tocht die de nazaten van deze ontdekkingsreizigers sindsdien maakten, duurde tot de huidige dag en koloniseerde bijna de hele planeet. De ontberingen die deze voorouders hebben gekend stonden echter in geen verhouding met de tegenslagen die De Vijf nu op hun pad vonden.’

Toch is dit waar de moderne mens mee te kampen heeft. Luxe problemen. Men verlaat huis en haard, waar men dag in dag uit comfortabel verblijft, voor een vakantieadres dat er in de folder heel anders uitzag. Meestal valt het tegen, maar elk jaar gaan we weer. De eerste dag is het ergst. Overmand door vermoeidheid van de reis kan men wel janken dat men zich weer in de luren heeft laten leggen, maar de echte vakantieganger, hij die het vakantiegevoel kan oproepen, zal na een paar dagen erkennen, dat het eigenlijk allemaal zo slecht nog niet is. Niet zoals op de site, maar prima te doen. Wat heeft een mens eigenlijk meer nodig dan een kamer van een paar vierkante meter en een bed? En dus gaan De Vijf akkoord met een alternatief. ‘Er moest ergens onderdak worden gevonden, desnoods in stapelbedden en met een schijthuis in de tuin.’

Hoewel een oude, in de winter niet in gebruik zijnde jeugdboerderij, niet tot grote vrolijkheid stemt, voldoet het wel aan bovenstaande beschrijving. Na ampel beraad besluiten de ouders dat Bram en Pim poolshoogte gaan nemen. Het voldoet en het tochtje met de huifkar wordt voortgezet. ‘Twee uur na hun aankomst bij het hotel arriveerde het gezelschap bij een kille jeugdboerderij, waar het rook naar zuur konijnenvoer. In de keuken brandde een gaskachel, maar in de slaapzalen was het niet warm te krijgen.’ Toch lijkt alles dan goed te komen. De kinderen trekken zich met limonade en pinda’s terug in ‘hun’ slaapzaal, de ouder met bier in de keuken. ‘Kinderen de vrijheid, ouders de vergetelheid’, schrijft Giphart.

Het feuilleton zou echter geen vervolgverhaal zijn, als er zo op het einde niet iets zou gebeuren dat de spanning zou weten op te voeren. Zeker omdat het experiment gedurende de Kerstvakantie stil ligt, moeten de lezers wel worden geprikkeld om in het nieuwe jaar weer de krant links te laten liggen en direct naar V Weekeinde te grijpen en de draad weer op te pakken. Een goede cliffhanger lijkt nu noodzakelijk en onze schrijver maakt daarbij, zoals reeds eerder vermeld dankbaar gebruik van de suggesties van zijn mee-feuilletonisten. En zo eindigt Aflevering 14 met de boodschap dat de twee oudste kinderen, na door een raam naar buiten te zijn geklommen niet zijn teruggekeerd, hetgeen Giphart mooi samenvat in een laatste zin, die alle opties voor de volgende aflevering open laat: ‘Dat was een ontnuchterende mededeling, die alles veranderde.’

NB Een handig hulpmiddel om de draad op te pakken, of om af en toe terug te lezen,  is de volgende pagina op de site van de Volkskrant, waar alle feuilletons tot nu toe, overzichtelijk bij elkaar te vinden zijn:

http://www.volkskrant.nl/vk/nl/2/home/707974698/Feuilleton-Ronald-Giphart/actualiteit/index.dhtml

Written by thehotstepper

december 25, 2012 bij 3:47 pm

Eén reactie

Subscribe to comments with RSS.

  1. Beste Theo Stepper,

    Zoals ik al via Facebook aangaf zou ik voor een Volkskrant artikel over het Feuilleton graag even telefonisch contact met u hebben. Zou u mij een e-mail willen sturen naar redacteur.media@volkskrant.nl?

    Vriendelijke groeten,

    Jarl van der Ploeg

    Jarl van der Ploeg

    december 28, 2012 at 10:50 am


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: