Hier loop ik warm van

The Hotstepper goes Dutch

Wordt vervolgd! (11)

with 5 comments

We waren in aflevering tien teruggekeerd naar de zandbank, waar de groep werd belaagd door een groep zeehonden. Het doet onze schrijver denken aan ‘een BBC documentaire over het leven op de Serengeti (…)’ Nee, hè, hoor ik sommige lezers denken, niet wéér een uitstapje, want het lijkt even of aflevering 11, De slag om de zandbank, opnieuw aanleiding geeft om af te dwalen. Een lezer uit Breda schreef eerder op de Facebookpagina van het feuilleton: ‘Het verhaal komt nog steeds niet op gang … Zijlijn na uitweiding na blablabla (…)’

Maar dat is in dit geval niet helemaal eerlijk, want Giphart neemt ons slechts even mee naar Tanzania om dan weer vliegensvlug terug te keren op de zandplaat. Daarnaast verwerkt hij actueel nieuws  in het verhaal en verwijst hij naar de serie Earthflight, die momenteel wordt uitgezonden op TV: ‘Dankzij een op de rug van een overvliegende zilvermeeuw gemonteerde camera zou te volgen zijn hoe de wadlopers uiteen stoven op het moment dat de zeehonden hen achterna kwamen.’ Bovendien leren we in deze aflevering weer een aantal kinderen uit het gezelschap kennen en zo kunnen we onderstaande overzicht maken:

  • Sanne en Bram – twee kinderen, dochter Tienne (5) en zoon Duco (11)
  • Rosalie – twee zoons,  Sjors (10)  en Dimitri (12)
  • Frederique en Pim – drie kinderen, zoon Hidde (15), IJsbrand (8) en Robine
  • Klaasje en Korneel – dochter Frances, maar die is niet mee, want nog baby van vier maanden
  • Bibi en Kick – vijf kinderen, o.a. zoon Kick jr. van 6 jaar

De leeftijden heb ik deels uit het verhaal, deels uit het personogram dat Ronald Giphart eerder op Facebook deelde.

Aflevering twee gaf ons het woord ‘wanbof’, het vierde deel gaf ons ‘Bubbuvuddu’ en dankzij editie zes leerde ik het Griekse woord ‘hoi polloi’ kennen. Het laatste doet me overigens denken aan Jeroentje uit Jan, Jans en de kinderen, die in de beroemde strip van Jan Kruis iedereen steevast begroet met de kreet ‘Hoi Pipeloi!’, maar dat terzijde. Iedereen maakt weleens een uitstapje, ik ook. Waar ik naar  toe wil is dat in de aflevering van vandaag ook weer mooie woorden zitten. Wat te denken van ‘kafferbuffel’ en ‘kadavergeile gieren’. Van die eerste weet ik het niet zeker, maar die laatste is een prachtige alliteratie. Over de kafferbuffels schrijft Giphart in zijn toelichting: ‘Dit lekkere woord komt in mijn versie van Van Dale niet voor.’ Eerder schreef hij over wanbof: ‘Geregeld schrijf ik onbekende woorden op in de hoop ze kwijt te kunnen in een verhaal.’ Ik ben heel blij met mooie en onbekende woorden en de allitererende gieren zijn de excursie wat mij betreft dan ook dubbel en dwars waard. Daarnaast gun ik de schrijver zijn pleziertje, of zoals hij dat zelf eerder omschreef: “Dat is het heerlijke aan schrijven: binnen een paar seconden ben je de wereld over.”

En dan heb ik het nog niet eens over Rotmok! Nooit van gehoord, dacht ik en ik was niet de enige, die er zo over dacht. Op Facebook schreef een lezer naar aanleiding van een vraag van Giphart of hij matroos Beerd het ouderwetse marinerecept zou laten maken of iets anders: ‘De naam alleen al, doen!! Eh, wat is het?’ In de toelichtingenkolom staat het recept en ik kan inmiddels uit eigen ervaring zeggen, dat het niet alleen lekker ruikt, maar ook heerlijk smaakt. Opnieuw dank voor een mooi nieuw woord, Ronald en bedankt voor de inspiratie! Mevrouw Stepper is ook fan van het gerecht.

Toch roept de Rotmok ook vragen bij mij op. Het gerecht neemt best wat tijd in beslag om te maken. De bereidingstijd loopt tegen de twee uur. Dit impliceert dat de groep zo lang buiten op het Wad heeft gebivakkeerd. Zelf ben ik na een minuut of vijf altijd wel uitgekeken op een groepje dieren, maar dat is in de dierentuin, dus dat telt misschien niet. Maar hoe zit het met die kleine kinderen? Is twee uur op een zandbank voor hen niet te lang? Lijkt me geen gemakkelijke opgave voor de ouders om het kleine grut bezig te houden en het hen naar de zin te maken. Het is 30 of 31 december en het zal dus wel koud zijn… En hoe zit het met Bibi en Freek. Hebben die echt twee uur gepraat en in die tijd maar één sigaretje gerookt? En hoe zit het met het geheim dat Bibi aan Frederique ging vertellen? Voor ze hiertoe kans kreeg, werden ze door de kinderen gestoord en wat er eerder is gezegd kan nooit twee uur hebben geduurd…

Tijd is in romans en films altijd een heikel punt. Ik kan mij een voorbeeld herinneren van de literatuurlessen op school. Daarin werden de WC scènes uit Turks Fruit en The Godfather als voorbeeld gebruikt. Niemand gaat in een boek of film ooit naar het toilet, tenzij het functioneel is. (Twee uur op een koude zandplaat… De vrouwen hebben glühwein op, de kinderen warme chocomel, no way dat ze twee uur hun plas hebben kunnen ophouden) In het boek van Wolkers ende film van Francis Ford Coppola was toiletbezoek essentieel, in dit feuilleton niet. Door de bereidingstijd van de Rotmok moest ik er echter toch aan denken. Misschien pieker ik teveel, omdat ik dit blog bijhoud. Ik zou beter genieten van het verhaal. Blaffende zeehonden bijten dan misschien niet, maar ze zorgen wel voor spanning en sensatie en hoewel het verhaal eindigt in een Mexican standoff, heb ik er vertrouwen in dat het goed komt. Het deel van de groep dat de boot weet te bereiken wordt immers ‘vrolijk verwelkomd door schippersvrouw Maria en matroos Beerd.’ Het zal met Korneel en Bram, de achterblijvers, dus ook wel loslopen. Wat ik me dan nog wel afvraag is of Bibi en Frederique ook aan boord zijn? Het feuilleton zou echter geen feuilleton zijn, als het verhaal niet wordt vervolgd, dus op die vraag krijgen we vast volgende week antwoord.

5 Reacties

Subscribe to comments with RSS.

  1. Grappig dat je ontbrekende WC-scenes noemt, ik heb me daar ook altijd over verbaasd. Er zijn twee eigenschappen waar ik mij in films over verbaas; mensen gaan niet naar de WC en laten heel vaak een drankje onaangeroerd staan wanneer ze een restaurant of café verlaten. Vooral dat laatste zal je zeker in Nederland niet treffen. Ik geloof dat alleen Wim T Schippers toiletscenes heeft gebruikt zonder dat daar een speciale aanleiding voor was anders dan de natuurlijke loop der dingen.

    Etienne Stekelenburg

    november 26, 2012 at 10:01 am

  2. […] Theo Stepper wijst in zijn reactie op aflevering 11 op de kwestie tijd. Hij pleit voor een plaspauze van gluhwein drinkende dames en warme chocomel […]

  3. […] mijn vorige bespreking stelde ik hem direct en indirect diverse vragen, waarop hij middels het vervolg van het […]

  4. […] Alleen van Korneel is geen sprake, maar misschien is die even naar de WC. Dat moet het zijn. Eerder schreef ik ‘Niemand gaat in een boek of film ooit naar het toilet, tenzij het functioneel is.’ […]


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: