Hier loop ik warm van

The Hotstepper goes Dutch

Leeg

leave a comment »

Ik ben geen voetbalkenner, laat ik dat voorop stellen. Noch ben ik fan van het spelletje, maar dat neemt niet weg dat ik een mooie pot wel kan waarderen. Toch kijk ik geloof ik op een andere manier voetbal dan de doorsnee Nederlander. Die is immers fanatiek, ter zake kundig en emotioneel betrokken bij zijn of haar club. Ook heeft hij oranje bloed door de aderen stromen als de nationale ploeg speelt. Het zijn eigenschappen die mij ontberen. Voetbal maakt mij normaliter de pis niet lauw.

Anders is het als ik live in het stadion aanwezig ben. Uiteraard is dat niet iets wat mij wekelijks overkomt, maar het gebeurt, dat ik wordt meegevraagd en als het even kan zeg ik geen nee. Voetbal kijken in een stadion heeft iets magisch. Ik heb het dan niet over het spelletje an sich, maar over de sfeer en de energie die er bij komt kijken. Het is volgens mij ook de reden dat de meeste stadions komvormig zijn. Dat heeft niets te maken met goed zicht op het veld, maar alles met het vasthouden van de energie die wordt opgewekt door de supporters.

Niet voor niets worden zij ook wel aangeduid als de twaalfde man. Als het publiek goed van zich laat horen, dan barst een stadion bijna uit zijn voegen. De atmosfeer lijkt zich te verdikken en je moet wel heel sterk in je schoenen staan, wil je je niet laten meeslepen. Stilzitten is niet mogelijk en oerkreten ontsnappen je en worden toegevoegd aan de energiesoep, die niet anders dan aanstekelijk kan zijn voor de spelers op het veld.

Afgelopen zondag zat ik in de Kuip en zag daar Feyenoord winnen van een veel zwakkere tegenstander. Eindstand 5-2. Het had veel meer kunnen zijn. Moeten zijn. En die twee doelpunten tegen waren ook niet nodig. Je zou verwachten dat ik uitgeput het stadion verliet. Dat de magie van de spreekkoren en gezangen mijn lichaamskracht zou hebben afgemat tot ver in haar reserves, maar niets was minder waar. Halverwege de tweede helft was niet alleen de wedstrijd, maar ook de aansporing doodgebloed. Om mij heen hoorde ik meer en meer negatieve opmerkingen. Dit was niet goed, dat was niet goed.

Enigszins geërgerd betrapte ik mezelf erop dat ik niet langer de wedstrijd maar de toeschouwers volgde. Uit mijn ooghoeken zag ik hoe een spits voor de zoveelste keer een kans niet afmaakte door te slap in te schieten. Het gemopper om mij heen nam even toe in heftigheid maar zakte al gauw weer in. Feyenoord ging opnieuw in de aanval. Schuin beneden mij, bij de harde kern in vak S, was het stil. Een vlag hing futloos aan een stok, terwijl de supporter die hem vasthield aan het bellen was. Dit publiek krijgt wat het verdient, dacht ik.

Ruim voor het laatste fluitsignaal verlieten de eerste kameraden het stadion. Ze stroomden langs de trappen richting de uitgang. Haastten zich voor de eerste trein of om later niet in de file te hoeven staan. Ik keek ze hoofdschuddend na. De naam het Legioen is tenminste voor de helft goed gekozen, peinsde ik, terwijl ik toekeek hoe de Kuip leger en leger werd.

Written by thehotstepper

november 14, 2012 bij 11:21 am

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: