Hier loop ik warm van

The Hotstepper goes Dutch

Wordt vervolgd! (9)

with one comment

Ik las vanmorgen de negende aflevering van het Volkskrant Feuilleton zonder acht te slaan op de titel. Even voorbij de helft van de eerste kolom reageerde Bibi op iets wat haar moeder tegen haar zei: ‘‘Een geweldig niets’, herhaalde Bibi.’ Ik liet de krant zakken en herhaalde die drie woorden in gedachten en knikte. Een geweldig niets. Het zinnetje komt binnen. Geeft een onbestemd gevoel. Mooi vind ik dat. Afijn, het is ook de goed gekozen titel van aflevering negen, waarin Giphart naar aanleiding van een lezerspoll op de Facebookpagina van het feuilleton verder gaat op de escapades van Bibi.

Op dinsdag, een dag voor zijn deadline, weet de schrijver niet hoe hij het verhaal wil voortzetten. Inmiddels heeft hij al behoorlijk wat kritiek te verduren gehad over zijn ‘uitstapjes’, waardoor hij van de verhaallijn afwijkt, maar kennelijk voelt hij wel dat hij nog niet klaar is met Bibi. Omdat het feuilleton een experiment is, waarbij de schrijver regelmatig om lezersinbreng vraagt, start hij een stemming: ‘Volgens mijn plot zou Aflevering 9 nog een zandbankscène moeten zijn (met kinderen en zeehonden), maar ik zou ook kunnen doorgaan op Bibi en haar escapades. Vandaar mijn (vrijblijvende) peiling onder de lezers. Welke kant mag het op?’ Wedden dat hij opgelucht ademhaalde dat de meerderheid ervoor koos om hem te laten voortborduren op Bibi’s uitspattingen? Wellicht viel dit ook wel te verwachten. En stond ‘vrijblijvende’ daarom terecht tussen haakjes?

Zelf heb ik er ook geen geheim van gemaakt dat ik nog wel meer van Bibi wil weten, maar ik was het wel eens met de minderheid. Mijn advies op Facebook luidde: ‘Natuurlijk willen we meer weten over Bibi en haar escapades, maar je hebt de kinderen al ten tonele gevoerd… Zandbankscène lijkt onontkoombaar… Of ga je schipperen? Blijf trouw aan je plot en kom later terug op Bibi. (tijd genoeg)’ Ik vroeg me af hoe de schrijver verder kon gaan met het verhaal, zonder dat er een breuk zou ontstaan. Het slot van aflevering acht was namelijk heel nadrukkelijk de introductie van de kinderen. Het zou me daarom niets verbazen als in de roman die laatste regels worden verwijderd of verplaatst. In het laatste geval zullen ze mogelijk nog worden geredigeerd ook, want Giphart heeft zichzelf betrapt op wat hij in de toelichtingenkolom een lelijke dubbeling noemt.

‘‘Godsamme ik ben betrapt’, zei Bibi, die snel haar peuk in het zand probeerde te trappen. Dit was de laatste zin van de vorige aflevering. Pas toen ik zaterdag de krant opensloeg, zag ik de lelijke dubbeling van het woorddeel ‘trap’. Ik ben niet tegen het herhalen van woorden of woorddelen, als ik me er maar van bewust ben.’ Ik vind dat soort herhalingen ook niet mooi, maar toegegeven, het was mij ook niet opgevallen. Stoer van Giphart om er op terug te komen. Gelukkig krijgt hij nog een herkansing als hij het verhaal als roman uitbrengt.

Bibi’s moeder wordt ten tonele gevoerd om zo meer achtergrondinformatie over Bibi, haar karakter en haar avontuurtjes te genereren. Dit levert boeiende proza, geeft meer kleur aan Bibi en maakt dat we haar nog beter leren kennen. Hoewel Giphart meelezers en meedenkers op Facebook vraagt om mee te denken over andere woorden voor ‘misstappen in de liefde’, lezen we van de suggesties weinig terug in de tekst, maar des te meer in de toelichtingenkolom onder het kopje Vreemdvrijen. Het is voor mij typerend voor deze aflevering, die weer vlot leest, maar mij toch minder weet te boeien dan de voorgaande. Ik vind de toelichtingen interessanter dan het verhaal zelf.

Noem me eigenwijs, maar het is tijd om terug te keren naar de oorspronkelijke verhaallijn en het plot. Het kan toch niet zo zijn, dat behalve de klipper Progressie, die in aflevering vier aan de grond liep, ook de schrijver is vastgelopen? Onder het kopje Bibi schrijft Giphart dat hij niet zo strak wil plannen dat er bij het schrijven geen ruimte meer is voor spontane invallen. Tussen haakjes voegt hij daaraan toe: ‘verder nog geen idee wat er zou moeten gebeuren’. Nou, laat me je dat vertellen dan, Giph. Het is tijd om terug te keren naar het schip. Het heeft niet voor niets een naam die synoniem is voor vooruitgang.

Written by thehotstepper

november 10, 2012 bij 5:09 pm

Eén reactie

Subscribe to comments with RSS.

  1. […] meelezer, Theo Stepper, schrijft na elke aflevering een mooie analyse op zijn weblog en meldt via faceboek wanneer er iets scheef gaat in het verhaal. Of het nu gaat om scheepstermen, […]


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: