Hier loop ik warm van

The Hotstepper goes Dutch

Genieten

leave a comment »

Het is warm in de stad. De lucht is wolkeloos en onpeilbaar diep blauw. Er staat een lichte bries, die echter niet verkoelend werkt. Wel helpt ze het water van de Maas om een feestje te vieren. Het danst een wilde polka, terwijl het schittert, glinstert en fonkelt en de kopjes van de golfjes zijn gekroond met zilverkleurige tiara’s.

De warmte is loom, donzig en dik. Het zou augustus kunnen zijn, maar niets is minder waar. De R zit in de maand en over niet al te lange tijd zal de karakteristieke geur van de herfst, die je vaak slechts één of twee dagen ruikt, zich openbaren. Ik denk dan altijd aan het gedicht In Memoriam van J.C. Bloem en die ene prachtige versregel “Weer keert het najaar en het najaarsweer”.

Ineens verlang ik naar de herfst, ook al lijkt die vandaag verder weg dan ooit. Alsof de zomer dit jaar na lang aarzelen besloten heeft om toch te komen en, eenmaal de lange reis gemaakt, niet van plan is om snel te vertrekken. Alsof ze haar intrek heeft genomen voor onbepaalde tijd. Alsof een lang verloren gewaande vriend, die enige tijd geleden nog met open armen werd ontvangen, heeft medegedeeld dat jouw logeerkamer hem wel bevalt. Opeens bekijk je hem en je kamer met andere ogen. Natuurlijk is je maatje welkom, maar de ruimte lijkt ineens klein en vol. ‘Kom vooral vaker langs, zou je willen zeggen, ‘maar ga vooral ook anderen bezoeken. Ik zou aan je kunnen wennen, maar ik vind het ook fijn om je zo nu en dan te missen, om naar je uit te kijken. Tot ziens en laat af en toe wat van je horen.’

Persoonlijk heb ik liever een goede nazomer dan een lange, hete, die vroeg begint en schier oneindig is. Ik ben fan van de tussenseizoenen. Geef mij maar lente of herfst. Bij uitstek jaargetijden, die het goed doen om terug te blikken en vooruit te kijken. Seizoenen, die ons niet verstikken of verlammen in het nu, maar die uitnodigen tot retrospectie en inspireren om plannen te maken voor de toekomst.

Hoe fijn kan het zijn om met je handen diep in je jaszakken, kraag omhoog, in de motregen door met bladgoud geplaveide straten te dwalen. Hoe fijn, om een kroeg binnen te stappen, het zware gordijn achter de deur weg te schuiven, te worden overspoeld door een golf van warmte en een Bockbier te bestellen. Hoe fijn is het om door de stad te zwerven langs de zonnige kant van de straat, omdat het aan de overkant nog te koud is zonder jas. Om te genieten van de eerste krokussen in het gras, of van het ijle gezang van een vogel in het ontluikend groen in de bomen boven je hoofd.

Toch wil ik wat mogelijk de laatste mooie zondag van het jaar is niet bederven door te verlangen naar wat nu niet is. Op een terras kies ik daarom voor een glas frisse, fruitige wijn met een klein bubbeltje. Terwijl ik naar de fonkelende belletjes kijk, laat ik mijn huid kietelen door zonnestralen die gefilterd door het gebladerte van een grote plataan, beurtelings over mijn blote armen en benen dartelen. Ik haal diep adem en ik hef mijn glas naar niemand in het bijzonder en iedereen in het algemeen: Vergeet niet te genieten. Proost!

Written by thehotstepper

september 10, 2012 bij 10:25 am

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: