Hier loop ik warm van

The Hotstepper goes Dutch

Wildplassen

leave a comment »

Taal leeft. Zo komen er jaarlijks prachtige woorden bij. Wildplassen bijvoorbeeld, is zo’n woord dat vroeger niet bestond. Ik kan het me althans niet herinneren als één van de woorden die door mijn ouders en onderwijzers als onderdeel van mijn basiswoordenschat is bijgebracht. De term was er ineens en ik begreep, waarschijnlijk door de context, meteen wat het betekende.

Toch kan ik me niet vinden in dit nieuwe woord. Van de week zat ik op de fiets en ik moest enorm pissen. De druk was zo groot dat ik met samengeperste lippen en een diepe frons in mijn voorhoofd steeds harder op de pedalen trapte. Ik sluit niet uit dat ik uiteindelijk met X-benen, een verwilderde blik en ongecontroleerd slingerend over het fietspad voortijlde. Het moet er enorm raar uitgezien hebben, hoe ik als een bezetene de Willemsbrug beklom. Eraan terugdenkend kan ik mij alleen een rood waas herinneren.

Het water onder de brug moet de doorslag hebben gegeven en in plaats van dat ik, geholpen door de zwaartekracht, aan de andere kant naar beneden roetsjte, stopte ik halverwege de afdaling bij een trap. Onderaan wist ik beschutting van nieuwsgierige ogen. Er stonden zelfs een paar struikjes, die ondanks de regen mogelijk wel blij zouden zijn met mijn plasje.

Zorgvuldig daalde ik met de fiets aan mijn hand de trap af. Het idee dat ik mij weldra zou kunnen ontlasten, zorgde voor een weldadig ontspannen gevoel. Ik voelde de vermoeidheid uit de spieren rond mijn blaas wegebben. Het was alsof diep in mij een orgastisch feestje werd gevierd. Toen ik bijna beneden was moest ik me daarom heel erg concentreren om niet in mijn broek te zeiken. Aandachtig nam ik de laatste drie treden en nauwgezet stalde ik mijn fiets tegen een pijler die de brug stut.

Ik opende mijn rits en voor ik het door had, stond ik met een vrolijk boogje in de bosjes te urineren. Ik beluisterde het geklater met een glimlach en stelde vast dat de straal met pies een prachtige parabolische baan beschreef. In feite stond ik hier gewoon de normaalcurve van Gauss te pissen. Niets wilds aan. Ik durf te wedden dat ik, toen ik eerder verkrampt door de stad fietste, er woester uitgezien moest hebben. Kortom wildplassen is een woord dat de lading niet dekt. Ik werd er juist rustig en relaxed van en even later vervolgde ik bedaard mijn weg.

Written by thehotstepper

juli 20, 2012 bij 12:20 pm

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: