Hier loop ik warm van

The Hotstepper goes Dutch

Mooie tent

leave a comment »

Op goed geluk kan je in de mooiste tenten komen. Mooiste is dan een kwalificatie die vele kanten op kan gaan. Het mooie kan hem zitten in de keuken, de bediening, de entourage, het publiek, en zo kan ik nog wel even door gaan. Waar het uiteindelijk op neer komt is dat je wordt verrast. Ook dat kan dan weer in vele aspecten zitten. Van, goh, ik had niet gedacht dat ik zo’n interessant gesprek met een prostituee kon hebben, of relax, dat de penoze me met rust laat, als ik maar niet te opvallend om me heen kijk, tot wat een verdraaid lekkere salade, dat had ik niet verwacht in een café annex restaurant (disco binnendoor bereikbaar, een deur verder).

Zo’n laatste ervaring had ik op de Boulevard de Belleville in het 11e arrondissement van Parijs nadat ik zoveel wijn had geproefd, dat we na enkele rondjes op de Place de la Bastille een verkeerde afslag namen. We kwamen er dan ook puur toevallig, te voet, op weg naar ons hotel of een eventueel willekeurig restaurant, dat maakte niet meer uit. We, waren twee vriendinnen, mijn vrouw (toen nog vriendin), twee vrienden en ik.

We kwamen voor het Fête des Vendanges, het jaarlijks terugkerende wijnfeest, waar onder het excuus van het knippen van de eerste druiventros in de wijngaard van Montmartre kan worden gefeest en gedronken. De boeren in de rest van Frankrijk, hebben hun druifjes dan al op het droge en komen er tezamen om hun producten aan de man te brengen. In ieder geval, ons clubje had zich dus te goed gedaan aan een keur van Franse wijnen, toen we Le Zebra op de Boulevard de Belleville binnen stommelden.

We vielen met onze neus in de boter. Happy hour. Halve liters voor de prijs van een vaasje. Dat het hier bier betrof en geen wijn, kon ons niets introduceren, dus we namen het ervan. Op enig moment vond iemand het verstandig om eten te bestellen. Het voordeel van een grote groep is dat er altijd een redelijk verantwoorde geest tussen zit die de avond redt. Hoewel we niet allemaal helemaal meer konden focussen op het menu, hadden we ook nog een slimmerd bij ons die redelijk Frans sprak. ‘Als je het dagmenu kiest, kan je of voor en hoofd nemen, of hoofd en na, voor maar 15€.’ Het klonk zinnig en scheelde een boel geblader, dus we stortten ons massaal op het dagmenu.

Een van de voorgerechten was Salade Gésiers. Ik had geen idee wat dat was, maar dat stond me op dat moment wel aan.

‘Hé, Thé, wat neem jij?’ ‘

Salade Gésiers, natuurlijk. Dat spreekt toch voor zich?’

‘Is dat lekker dan?’

‘Gillen om je moeder!’

Dus werden er drie Salades met eendenmaag besteld, zonder dat we het wisten.

‘Zeg, Thé, die oranje-bruine dingen, wat zijn dat?‘

’Dat zijn de gésiers, dat zie je toch’.

Even stilte.

‘Ja, maar wat zijn dat dan eigenlijk precies?’

Ondertussen roerde de helft van het gezelschap in een bospaddenstoelensoep en de andere helft at zoveel mogelijk salade om de gésiers heen. Met een stalen gezicht verkondigde ik dat het eekhoorntjesbrood was. Het ging erin als zoete koek en de schaaltjes gingen schoon leeg. Of iemand van ons gezelschap het gerecht ooit nog heeft besteld, durf ik niet met zekerheid te zeggen. Dat ze me op dat moment echter geloofden, had er alles mee te maken dat we enigszins kachel waren, en onverwacht in een mooie tent terecht waren gekomen.

 

Written by thehotstepper

juni 28, 2012 bij 5:10 am

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: