Hier loop ik warm van

The Hotstepper goes Dutch

Maandagmorgen

with 3 comments

Maandagochtenden zijn zwaar. Dit durf ik over het algemeen rustig te beweren en vandaag durf ik dat zelfs met een gerust hart zwart op wit vast te leggen. Dat het Nederlands elftal gisteren voor de derde keer op rij heeft verloren in de  poulewedstrijden van het EK Voetbal 2012 heeft daar helemaal niets mee te maken. Nog nooit eerder slaagde Oranje erin om in geen van de poulewedstrijden van een groot toernooi punten te pakken. Een ongeëvenaarde prestatie dus, al constateer ik dat met een sarcasme dat even zwartgallig is als mijn stemming, het weer deze zomer en de uitshirts waarin onze jongens tegen Portugal ten onder gingen. Maar genoeg over het voetbal, want terwijl onze leeuw het zich gemakkelijk maakt met de poten met de anders zo gevaarlijke klauwen behaaglijk in pantoffels gestoken ben ik deze maandagmorgen om half zeven zwaar verkouden opgestaan.

Ik keek mezelf met bloeddoorlopen ogen in de spiegel boven de wasbak aan, terwijl ik op adem kwam van een hoestbui, die je doorgaans alleen bij verstokte zware shagrokers meemaakt en maakte de balans op. Voel ik me ongesteld genoeg om me ziek te melden? Nee. Voel ik me sterk genoeg om te gaan werken? Ja. Regende het, toen ik net door een kier tussen de jaloezieën naar buiten spiekte? Nee. 3-0, ik blijf in de wedstrijd.  Douchen, tandenpoetsen, aankleden. Koffie zetten, verse jus maken en ontbijten. De krant is er zelfs al tot mijn verrassing. Misschien valt vandaag toch wel mee…

Op de radio doen ze lacherig over de Nederlandse Nederlaag. (met twee hoofdletters ja, dat vind ik wel zo gepast) Ik vouw de krant dicht en kijk door het keukenraam naar de tuin. Tijd om te vertrekken. Inmiddels regent het onbedaarlijk. Even overweeg ik om me alsnog ziek te melden, maar ik hou me in en glijd in mijn regenjas. Even later zoek ik druipend van het hemelwater een plekje in de overvolle trein. Mijn doorzettingsvermogen wordt beloond en ik nestel me in het hoekje naast de uitgang, in de verste hoek van de coupé.

De trein vertrekt mooi op tijd en even later ben ik in mijn krant verdiept. Op een loopneus en tering kuch na, lijkt het ergste leed geleden. Dan wordt er iets omgeroepen. Ik kan het niet verstaan, want Antony van de Johnsons zingt er klaaglijk doorheen. Als ik mijn oordopje uit doe is het bericht net afgelopen. Door de reacties om mij heen begrijp ik dat dat de trein niet verder zal rijden. Utrecht ligt plat en iedereen maakt aanstalten om uit te stappen.

Op een druilerige dag stranden op het station van Gouda is als een koude kermis in hel. Uiteraard stopt het deel van de trein waar ik in zit voorbij de kap en terwijl zware druppels op mij neerdalen laat ik mij als een lemming door de stroom meevoeren naar het overdekte deel van het perron. Het ziet er zwart van de mensen en het staat er blauw van de rook, die onvermoeibaar wordt uitgespuugd door een rookzuil, die eerder doet denken aan een zware sigaar dan aan een asbak. Ik zucht, hoest en rochel nog maar eens, terwijl ik me een weg baan richting de uitgang.

Terwijl een grillige bliksemschicht het wolkendek ik tweeën probeert te splijten, verneem ik via een sms dat donder en bliksem de oorzaak zijn van mijn vertraging. Wat een dag. Hemelvuur en hemelwater spannen samen om mijn maandagochtend nog zwaarder te maken dan ze in de regel al is. Omdat ik onder geen beding in Gouda wil blijven, stap ik in de intercity naar Den Haag. Liever zou ik terug gaan naar Rotterdam, maar uit ervaring weet ik dat wanneer de dienstregeling weer wordt hervat de Haagse treinen voorrang krijgen boven die uit Rotterdam. Iets met de regering uit de tijd van staatsbedrijven, neem ik aan. Inmiddels zingt Admiral Freebee ‘Oh, Oh, Oh, I’m betting on a miracle’.

Ik knik glimlachend tegen de vage reflectie in het raam van de schim die ik me vandaag voel. Laat maar komen dat wonder, denk ik. Of zou ik dat al hebben meegemaakt, toen ik vanmorgen tegen mijn eigen verwachting in besloot om toch te gaan werken? Ik laat mijn voorhoofd tegen het koele venster rusten. Het is maandag, vroeg in de ochtend en ik heb het zwaar.

Written by thehotstepper

juni 18, 2012 bij 11:31 am

3 Reacties

Subscribe to comments with RSS.

  1. Hier pak aan *schouder*

    dredelatourette

    juni 18, 2012 at 2:39 pm

  2. haha ook fijn🙂

    Chris

    juni 18, 2012 at 5:22 pm


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: