Hier loop ik warm van

The Hotstepper goes Dutch

Kringloop

leave a comment »

Ken je dat gevoel? Dat je na iets te veel bier eindelijk je weg hebt gevonden naar de urinoirs? Heerlijk is dat. Eerst voelde je wel een lichte drang, maar die was niet aanwezig genoeg om je gesprek aan de bar te onderbreken. Een paar biertjes later dacht je daar bijna anders over. Je overwoog al om even te gaan, maar je werd afgeleid. Interessant gesprek, dat ene nummer uit de speakers – wie is het ook al weer? – en net als je het denkt te weten hoor je ‘Jij ook nog één, toch? Ja, vier bier.’ Huh, wat? Je knikt afwezig en voor je het weet sta je weer met een emmer in je hand.

‘Ken je dit nummer nog?’, vraag je onschuldig. Druk geknik, maar niemand die de titel of de naam van de band weet. Al gauw ben je een half uur verder met herinneringen ophalen aan de tijd dat Crazy Town een hit had. Weer een half uur later kom je met je vrienden en wat hulp van de barjuf en/of willekeurige passanten, die je, omdat de digitale jukebox inmiddels een andere evergreen uitspuugt, op weg moet helpen met een half gezongen, half gesproken ‘Your my butterfly, sugar, baby’ op de desbetreffende bandnaam.

Inmiddels vermoed je niet langer dat het beter is om even af te tappen, maar weet je het zeker. Toch laat je je opnieuw een glas in je handen duwen. Je steekt je wijsvinger al op om aldus de aandacht opeisend plechtig aan te kondigen dat je het gezelschap even zal verlaten omdat het verstandig is om je even terug te trekken, als je een hand op je schouder of een por in je zij voelt. ‘Hé, hoi! Wat leuk, ik dacht al dat ik je herkende, maar ik wist het niet zeker…’ Drie zoenen, Hé hoi, haha, goh, da’s lang geleden! en een rituele dans omdat jij duidelijk achterloopt in het herkenningsproces en je te trots bent om te vragen hoe ze ook al weer heet. ‘Sowee, da’s lang geleden! Drie, vier jaar? Of nee, wacht, Koninginnedag toch? Vorig jaar? Nee dit jaar zat ik in het buitenland… Hoe gaat het met je? Wat doe je tegenwoordig? (help me, geef me informatie!! wie ben je?) En dan, de ultieme truc: ‘Zeg ken je Arno? Nee, nou, dit is Arno, en Arno, dit is … (je maakt een uitnodigend gebaar en luistert goed)

(…)

Met een beetje mazzel pakt Arno (of hoe een van je vrienden dan ook mag heten) het gesprek op. Mocht je haar naam hebben gemist, dan zeg je joviaal: ‘Jongens, ik ga even pissen. Tot zo!’ Inmiddels heb je het gevoel dat je x-benig richting De Mannen loopt en je beeldt je heftig in dat niemand ziet dat je je net iets te krampachtig om veerkrachtig door het dranklokaal voortbeweegt. Knipoog links, schouderklop rechts en dan het koele metaal van de deurklink naar de toiletten. Een moment van ontspanning, onmiddellijk gevolgd door een enorme focus op die klote knoopjes in je net iets te strakke spijkerbroek… en dan het moment van totale euforie. Let it all hang out! De orgastische bevrijding van je inmiddels loodzware last die in eerste instantie zo gemakkelijk naar binnen gleed. Heerlijk helder, wat een straal! Minutenlang sta je met een enorme glimlach naar het plafond te staren en hebt al dan niet samenhangende gedachten, over allerlei onderwerpen, zoals om maar wat te noemen recycling of in beter Nederlands kringloop. Het is slechts een voorbeeld en misschien een beetje lang, maar ongeveer zo kwam ik onlangs op de tekst voor onderstaande tegeltje.

Written by thehotstepper

juni 14, 2012 bij 9:26 pm

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: