Hier loop ik warm van

The Hotstepper goes Dutch

Aangekomen

leave a comment »

En dan ben je weer thuis. Het was wel even een eind rijden om afstand te nemen, zowel heen als terug. Als de vakantie nog nadert, dan ben je enthousiast om huis en haard te verlaten. Vooral de dagelijkse beslommeringen en al die ongelooflijk belangrijke dingen op je werk, die kan je dan missen als kiespijn. Eenmaal thuis kan ik al die gewichtige arbeidsgerelateerde zaken nog steeds geen warm hart toedragen. De alledaagse  huislijke besognes zijn me dan liever. De post mag worden doorgenomen, de planten op het balkon moeten water, (dat geldt dan degene die het warmtefront van de afgelopen weken hebben overleefd) en zelfs boodschappen doen is even leuk, tot je er achter komt dat ze in de supermarkt weer alle producten op andere, dus onvindbare plaatsen in de rekken hebben gelegd.

Ik vind het elke keer weer indrukwekkend om thuis te komen in mijn eigen huis. Het is er zo groot en stil vergeleken bij de tent op de camping. De plafonds zijn zo hoog in vergelijking met het dak van je tent en je hebt ineens zoveel privacy. Het toilet is je eigen hokje. De bril voelt vertrouwd, de geur en sfeer zijn eigen. In de slaapkamer staat een echt bed met een heerlijk zachte matras. Ik wandel er omheen en ga er even op zitten, laat me achterover vallen en voel de pijnlijke spieren in mijn rug ontspannen. Hoe rustgevend het ook kan zijn om op vakantie te gaan, de terugreis is altijd weer een aanslag op mijn rugspieren. Of ik nu met de trein, het vliegtuig of de auto reis, het maakt geen verschil. Zelden wens ik na de heenreis mijn eigen bed en matras, maar eenmaal thuis kan ik me niet voorstellen hoe ik het al die tijd zonder heb gedaan. En dat geldt niet alleen na een kampeervakantie, maar ook zeker na een stedentrip of strandvakantie in een hotel te hebben doorgebracht. Home sweet home, oost-west-thuis-best, zoals het klokje thuis tikt.

Als laatste bezoek ik altijd even de badkamer. Het is niet omdat ik niet blij wordt van mijn eigen sanitair, maar omdat daar de weegschaal staat. Het kreng doet het negen van de tien keer als ik hem wil gebruiken niet. Dan moet ik eerst de batterijen eruit halen en dan weer terug stoppen. Een schier zinloze bezigheid, maar meestal wel tot het resultaat leidend dat ik kan aflezen hoe veel ik weeg. Op de een of andere manier hoeft dat dus niet als ik terug kom van vakantie. Dan doet dat kreng het gewoon direct, zonder mankeren, zonder gebruiksaanwijzing. Zo leerde ik dat ik deze vakantie in 15 dagen vier kilo ben aangekomen. Vierduizend gram! Lekker is dat, dacht ik toen ik even later mijn tas uitpakte. Hoe heb ik dat nu weer voor elkaar gekregen? Ondertussen plaatste ik de boeken die ik de afgelopen dagen als tijdverdrijf had gelezen terug in de boekenkasten. Zware literatuur eigenlijk. Ineens ging mij een licht op en ik nam het stapeltje leesvoer wat ik de afgelopen weken tot mij had genomen mee naar de weegschaal. Daar had je het al. 3,2 kilogram en die is nog lang niet verteerd natuurlijk! Opgelucht nam ik de boeken onder mijn arm mee terug naar de studeerkamer. Kennelijk ben ik door eten en drinken de afgelopen twee weken maar 800 gram aangekomen,  dat train ik er gemakkelijk weer af. Zie ik daar geen omnibus met luchtige literatuur? Jawel, het is een verzameling columns van Martin Bril. Dat zal een goed tegenwicht vormen voor o.a. Brouwers, Rosenboom, Mulisch en Van der Heijden.

Written by thehotstepper

juni 1, 2012 bij 6:35 pm

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: