Hier loop ik warm van

The Hotstepper goes Dutch

Oranjeboom

leave a comment »

We zitten nog steeds op de camping in Italië. Schuin achter ons zijn Duitsers met een VW California busje komen staan. Hij is een boomlange vent met een kale kop. Hij lijkt wel een beetje op Pierre Wind, maar dan rustiger. Toch doet hij me sterk aan de gesjeesde kok uit de Hofstad denken. De man is de hele dag met eten in de weer.  Terwijl de zon langzaam rood kleurt en het meer van Levico met roze en paarse tinten versiert, geniet ik van een frisse sauvignon blanc uit Venezia. Ik zit dan weliswaar in Italië, maar dat wil nog niet zeggen dat ik geen wijn van een Franse druif mag drinken. Als aperitief drink ik ook volop Ricard, de onovertroffen anijsdrank uit Marseille. Sinds 1932, dat u het weet, maar overigens slechts ter zijde hier vermeld.

Terug naar Pierre, die eigenlijk Klaus heet of Otto, dat weet ik niet meer. Terwijl ik dus aan die kraakfrisse sauvignon zit te lurken, komt hij uit zijn Volkswagenbusje gestiefeld met een halveliterblik Oranjeboom. Echt waar, ik verzin het niet. In Nederland wil niemand er nog aan, vanwege langdurige hoofdpijn en een droge strot de volgende dag, maar Pierre, of Otto of Klaus heeft het hier in Italië op de kop weten te tikken. Het bier van het zieltogende fabriekje, dat ooit van Rotterdam-Zuid naar Breda verhuisde vanwege de lagere prijs per vierkantemeter en het anders het hoofd niet boven water kon houden, heeft in Italië een van eten maffe Duitser weten over te halen om één van zijn blikken bier te kopen.

De levensgenieter heeft het pils links laten liggen en is meteen voor de 8,5% zware variant gegaan. Omdat ik uit Rotterdam kom en op Zuid woon, steek ik allebei mijn duimen naar hem op. ‘Oranjeboom, gutes Bier!’, roep ik naar hem. ‘Ich kan es wissen weil die Oranjeboomstraße bij mir um die Ecke ist.’ Hij heft het blik met zijn rechterhand en steekt zijn linkerduim naar mij op.

‘Heil prosit. Komm herüber, dann trinken wir zusammen.’ Ik ga staan en hef mijn glas naar hem. ‘Prosit!’, roep ik, en sla op mijn buik. ‘Nur wein für mich. Ich trinke erst Oranjeboom als ich zurück in Rotterdam bin.’

Mevrouw Stepper kijkt mij minzaam aan. ‘ Moet je die man niet waarschuwen?’, spreekt ze me vermanend toe. Ik maak een afwerend gebaar en lach naar Pierre: ‘Zum Wohl!’

Written by thehotstepper

mei 28, 2012 bij 4:10 pm

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: