Hier loop ik warm van

The Hotstepper goes Dutch

Fietsen

leave a comment »

De oude man ging fietsen. Aan zijn schoenen, die grijs en plat waren kon ik het niet zien. Aan zijn beige sokken, die tot ruim boven zijn enkels waren opgetrokken tot net onder zijn donkerbruine driekwartsbroek ook niet. Zelfs zijn olijfgroene, naar militaristisch bruin neigende vest wat hij daarboven droeg, gaf hem niet weg als fietser. Het was de metallicblauwe langwerpige helm die het hem deed.

De man passeerde mij bij het washok terwijl hij zijn gulp dichtritste, zijn broek ophees en naar een gereedstaande fiets op een kampeerplaats aan de overkant van de straat liep. Glimlachend gooide ik mijn spons in het schuimende afwasteiltje, droogde mijn handen aan de theedoek en keek hem na. Wedden dat het een Duitser is?, dacht ik bij mezelf. Hoewel zijn kleding en fietshelm wat mij betreft voldoende hierop wezen, bevestigde hij mijn gedachte door met zijn bovenlichaam in een zilvergrijze Mercedes met Duits kenteken te duiken.

Hij rommelde even met iets wat achter de voorstoelen lag en kwam toen met een langwerpige accu te voorschijn die hij met zichtbare moeite op de bagagedrager van zijn fiets probeerde te klikken. Hij mompelde wat voor zich uit en zijn vrouw kwam met een vaatdoekje in haar hand uit de caravan om te informeren of het lukte. De man keek op en bevestigde de batterij met een ferme klik. Hij richtte zich op, zette zijn handen in zijn zij en sprak zacht tegen zijn vrouw. Ze lachte en maakte een wegwerpgebaar met het duizenddingendoekje.

Opnieuw boog de man zich in door het openstaande achterportier van de Mercedes. Ditmaal kwam hij tevoorschijn met een roodgeruit tasje waaruit hij een kaart opdiepte, die hij kort bekeek, toen zorgvuldig vouwde en weer terugstak. Vervolgens bevestigde hij het tasje even omstandig als het electronische duwtje in de rug. Wederom kwam zijn vrouw kijken en helpen. Op haar witte birkenstocksandalen type nachtzuster zag zij er niet uit alsof ze klaar was voor een rondgang door de Dolomieten.

De oude man overlegde zachtjes met zijn vrouw. Ik zag hem een denkbeeldige route op zijn vingers nagaan. Zijn vrouw knikte en hij stapte op zijn fiets en vertrok voor een mooi fietstochtje. Althans, dat stelde ik mij voor, maar net toen ik mij weer aan de afwas wilde zetten, verscheen de vrouw in de deuropening van hun caravan en riep de oude man na: ‘Und eine Flasche Coca-Cola!’

Written by thehotstepper

mei 23, 2012 bij 5:47 pm

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: