Hier loop ik warm van

The Hotstepper goes Dutch

Rondje Katendrecht

leave a comment »

Naar aanleiding van de sterke verhalen wedstrijd van Nacht van de Kaap stuurde ik onderstaande fantastische fantasie als verhaal in:

 

Rondje Katendrecht

Tegenwoordig doen ze alsof het heel bijzonder is: zwemmen in open water. In Rotterdam kan dat heden ten dage tijdens het Rondje Noordereiland. Drie hele kilometers! Pfffff, en dan hoeven ze nog niet eens te klunen! In mijn tijd was dat wel anders. Toen zwommen we  Rondje Katendrecht. Dat zijn ten minste tien kilometers! Katendrecht was groot in die tijd.

Heen, door de Rijnhaven viel wel mee. Da’s een kort stukkie, hoewel op de kop bij Hotel New York een aardige stroming staat. Alleen de sterken, zoals ik, kwamen daar ongeschonden door heen. Diverse mindere zwemgoden werden door draaikolken naar de bodem gezogen. Ja, ik heb daar heel wat maatjes verloren…

Afijn, daar voorbij was het tot de kop bij het Katendrechtse hoofd, waar nou die stoomboot leg, met de stroom mee. Daar kon je lekker vaart maken.

In de Maashaven was het in die tijd een drukte van jewelste en je moest oppassen dat je niet met je klauwen tussen de schroef van een sloep van de passagierende matrozen kwam. Heel wat jongens verloren daar een vinger of een hand. Anderen werden onpasselijk van de ingeslikte olie die daar op het water dreef. In de Rijnhaven kon het lekker schoonspoelen, maar de Maashaven is een kom, daar ken het niet weg. Afijn, dat begrijpen jullie ook wel.

Op een dag hadden we met ons tweeën flinke afstand genomen van de rest van de zwemmers. Rinus, m’n maatje, en ik wonnen eigenlijk altijd, maar goed, dat terzijde. We lagen dus flink voorop, stoot Rinus z’n kop tegen een ons tegemoetkomende sloep. Hij gaat koppie onder en verslikt zich in een flinke sloot stookolie. De tranen sprongen hem in z’n ogen en ik wou hem niet achterlaten. ‘Kom op, Rinus’, riep ik hem toe en ik zwom een paar meter terug. We sloegen een arm om elkaars schouder en zo hebben we de laatste paar honderd meter gezwommen.

Eenmaal bij het trapje naar de kade had Rinus al weer volop praatjes. We klauterden aan land en zwaaiden naar de achtervolgers die halverwege waren. Rinus haalde wat tabak uit een met reuzel waterdicht gemaakt zakje en draaide twee peuken. Die staken we achter ons oor, want we moesten nog klunen. Ken je je eigen voorstellen? Op onze blote poten renden we zeker een kilometer over de Hilledijk.

Allicht dat ik deze keer won. Rinus had net een slok diesel achter z’n kiezen… Hijgend staken we onze saffies op. Rinus nam een grote haal en liep rood aan. Met ogen zo groot als schoteltjes blies hij krachtig uit. Hij leek wel een vlammenwerper! Helaas kwam er net een auto van de kit uit de Afrikaanderwijk en die vloog meteen in fik. We hebben er nog twee jaar voor motten brommen op de Noordsingel. Toen we vrij kwamen was het Rondje Katendrecht verboden.

 

Het verhaal is ook gepubliceerd op de site van De Nacht van Kaap.

Written by thehotstepper

september 8, 2011 bij 6:32 pm

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: