Hier loop ik warm van

The Hotstepper goes Dutch

Lopen langs de lijn – etappe 5

with 6 comments

Strakke bomenrijen en weidse velden > Etappe 5 Culemborg / Geldermalsen (15km)

Wandelaars die van strakke rechte rijen peppels houden komen op deze trip aan hun trekken. Evenals liefhebbers van mooie landgoederen en slingerende riviertjes. Twee bijzondere spoorwegpassages: onderlangs bij het melkbruggetje aan de Culemborgse Parallelweg en ‘en passant’ met de spoorbrug over de Linge bij Tricht. (…)

Lourens Vellinga – LLdL

22 april 2011 – Het is vandaag vrijdag voor Pasen, dus Goede Vrijdag en ik kan niet anders dan beamen dat het een hele goede vrijdag is. Hoewel het nog vroeg is, is de temperatuur al zeer aangenaam. Vandaag heeft het weer een 9 (negen) gekregen van de weermannen en ik kan begrijpen waarom: de hemel is strak blauw en er staat nagenoeg geen wind.

Om precies tien minuten voor tien start ik met de wandeling naar Geldermalsen op het stationsplein van Culemborg. Als ik de wijk uitloop zie ik meteen waar Lourens Vellinga bedoelt met ‘Wandelaars die van strakke rechte rijen peppels houden ‘.

De eerlijkheid gebied me te zeggen dat ik de betekenis van Peppels ook even moest opzoeken. Het blijkt een ander woord voor populieren.

Het spreekwoord zegt ‘April doet wat ie wil’, maar eigenlijk doet april eindelijk eens wat ik wil: gewoon zorgen voor prachtig wandelweer.

Ik loop Culemborg uit over de Parallelweg Oost. Na een kilometer moet ik onder het spoor door over een bijzonder bruggetje en zal ik mijn weg vervolgen op de Parallelweg West. Onder de brug zijn roest en mooie schaduwen te bewonderen.

Op een wandeling Lopen Langs de Lijn, is het niet lastig raden waaraan de parallelweg evenwijdig loopt… Opeens hoor ik het geluid van een vogel dat ik herken. Dit geklepper kan alleen een ooievaar zijn. Ik moet even goed zoeken, maar dan zie ik hem, bovenop een bovenleidingsportaal van de spoorweg.

In de verte, aan de andere kant van het weiland en aan de andere kant van de snelweg, waarvan ik weet dat die daar ligt, zie ik de contouren van het Centraal Boekhuis. Het dient als magazijn waaruit boekwinkels in Nederland en Vlaanderen worden bevoorraad . Van bijna alle uitgeverijen heeft men de courante titels op voorraad. Er liggen daar stapels, stapels boeken en een gelukkige schrijver ziet ook stapels boeken uit dat magazijn verdwijnen richting de winkels en de consument. Andere boeken blijven daar liggen om na verloop van tijd als Ramsj te worden verkocht.

Ik zou daar binnen best wel eens een kijkje willen nemen. Maar dat is nu niet aan de orde, want ik loop lekker buiten en dat is ook prachtig.

Na een tijdje mag ik linksaf slaan naar een natuurgebied, Mariënwaerdt, en ga ik verder op een onverhard pad tussen de bomen. Het is meteen een stuk koeler dan op de asfaltweg en dat voelt niet onaangenaam. Ik ben blij dat ik vandaag op tijd ben vertrokken en dat ik niet weer start rond het middaguur als de zon op haar hoogst staat. Aan de andere kant, ga ik nu aankomen rond die tijd en dan heb ik wel 15 km in mijn benen.

De Mariënwaerdt is een Heerlijkheid. Weer een woord dat ik moet opzoeken. Zo’n wandeltocht is best leerzaam. Het blijkt een bestuursvorm uit de Middeleeuwen te betreffen. Een Heerlijkheid was een zelfstandig gebied met eigen wetten en rechtspraak. De landsheer bezat ook het recht om lijfstraffen uit te delen en zelfs het halsrecht, het recht om misdadigers ter dood te veroordelen en te laten executeren. Gelukkig is mijn blazoen onbezoedeld en weet ik van de Prins geen kwaad, dus kan ik hier onbezorgd wandelen.

In de Heerlijkheid kom ik langs een vreemd bankje. Het blijkt een inundatiebank te zijn. Inundatie is een duur woord voor onderwaterzetting. Langs de gehele Nieuwe Hollandse Waterlinie zijn dergelijke bankjes geplaatst.

Ze bieden, behalve de mogelijkheid om uit te rusten, informatie over de geschiedenis van de Waterlinie en de hoogte van het water bij inundatie. De bankjes zijn zo neergezet, dat de wandelaar een beeld krijgt van de inundatiehoogte.

Even verderop zie ik een huis op een terp. Dat geeft goed aan in wat voor soort gebied ik loop. Als het onderwater zou moeten worden gezet, zouden die mensen in ieder geval droge voeten houden, want het huis is op een heuveltje van zo’n twee meter hoogte gebouwd.

Hoewel het gebied gelukkig niet onder water is gezet, is het er vochtig genoeg voor deze paddestoelen of zijn het zwammen? Voor mij maakt het weinig verschil. Waarschijnlijk zijn het synoniemen.

Na een kilometer of vijf te hebben gelopen, verlaat ik het onverharde pad en ga ik verder op asfalt. Toch loop ik nog steeds in de Heerlijkheid Mariënwaerdt. Ik moet zeggen dat de naam de lading dekt. Het is hier heerlijk wandelen.

Als ik de spoorweg oversteek, realiseer ik me dat ik sinds ik ben overgevaren met de pont naar Culemborg niet langer in de provincie Utrecht maar in Gelderland loop. Als ik klaar ben met deze wandeling heb ik niet alleen 100 km gelopen, maar ben ik ook drie provincies doorkruist.

Op weg naar Brabant denk ik ‘Het leven is goed in het Gelderlandse land’. Het landschap en de  doorkijkjes zijn prachtig.

Onderweg naar het riviertje de Linge kom ik langs een pittoresk wit huisje. In de tuin staat een grote gastank. Waarschijnlijk is het huisje niet aangesloten op de gasleiding en komen ze eens in de zoveel tijd met een tankwagen langs om de voorraad aan te vullen. Zo werkte het vroeger en zo kan het kennelijk nog steeds.

Bijna op de  helft kom ik op een punt waar ik even moet opletten, omdat ik de juiste route moet bepalen. Op één van de straatnaambordjes staat ‘Biersteeg’. Helaas moet ik die niet volgen, maar het spreekt voor zich dat ik even in dubio was.

Naarmate het later op de dag wordt kom ik meer mensen tegen die op pad zijn. Veel mensen zijn aan het fietsen, ik heb een paar paardrijders gezien, en voor mij loopt een stel dat zo te zien een stuk zwaarder is bepakt dan ik. Ze hebben slaapzakrollen bij zich. Die zijn duidelijk een Paasweekendje aan de wandel.

Omdat ik regelmatig een slok water neem uit mijn Camelbag moet ik eigenlijk inmiddels wel heel nodig plassen. Wat dat betreft is het wel jammer dat er nu meer mensen op pad zijn. Het is nu niet eenvoudig om een plekje te vinden waar ik op mijn gemak kan ontlasten. Uiteindelijk lukt het met uitzicht op een mooie molen.

Daar bij die molen, die mooie molen
Daar woont ’t meisje waar ik zoveel van hou
Daar bij die molen, die mooie molen
Daar wil ik wonen, als zij eens wordt m’n vrouw

Johnny & Mary

Als ik bij de Linge aankom, ben ik ongeveer op de helft van de route. Over niet al te lange tijd loop ik op de Appeldijk, een deel van de Bloesemtocht.

Op de Appeldijk leer ik dat Appelbomen witte bloesems hebben, tenzij iemand met een vreemd gevoel voor humor Perenbomen langs de Appeldijk heeft geplant, maar daar ga ik niet van uit.

Het is bijna twaalf uur. De zon staat hoog aan een strak blauwe lucht en de bloesems in de Appelbomen geuren heerlijk zoet.

Het uitzicht tussen de Appelbomen door op het kronkelende riviertje de Linge is feeëriek.

De wandeling langs de Linge roept herinneringen op aan de tijd dat ik met mijn ouders en mijn broertje aan de Lingestraat 48 in Bolnes woonde. Ik vroeg me destijds af wat de Linge was, totdat mijn ouders vertelden dat het een riviertje is. Volgens mij ben ik sinds die tijd nooit gaan kijken naar de Linge maar nu loop ik er dan toch. Een mens is nooit te oud om te leren.

Ik ben bijna in Tricht en mijn benen voelen inmiddels aan als stiefbenen. Als dat zo blijft, heb ik geluk, want dan kan ik ze misschien op 7 mei verkopen op de Stiefbeenmarkt.

Fruitbedrijf de Hoenderik maakt het makkelijk voor mij door plaatjes van de vruchten die aan de bomen groeien bij de bomen te plaatsen. Ik ben natuurlijk een leek, ik kom uit de stad, maar ik heb inmiddels Appelbomen en Kersenbomen gezien en ik weet nu ook het verschil.

Hoewel de verleiding groot is om een Betuws Kaatje te proberen, ben ik sterker dan mijn eigen verlangen om zelfgestookte alcohol te proeven. Ik loop dus verder. Mijn idee is dat je een wandeling in één keer af moet maken en dat je daarna kan rusten en genieten van een welverdiende maaltijd.

Inmiddels begint het wel een beetje te rommelen in mijn maag, maar als ik het goed heb gezien hoef ik nog een kleine twee kilometer af te leggen en dan ben ik in Tricht, waar diverse restaurantjes zijn. Nog even geduld en genieten van de schilderachtige dijkhuisjes.

Vlak voorbij de afslag waar ik de Lingespoorbrug moet oversteken zie ik een restaurantje. Ik wijk hier daarom even van de route af loop  een klein stukje door voor een lunch op het terras van bistro De Lachende Gans.

Mijn keuze valt op bruin brood met Van Dobben croquetten (ja zo sjiek, dat het geen kroket mag heten) en een Triple van Grimbergen om ze weg te spoelen.  Terwijl ik zit te eten geniet ik van het uitzicht over de Linge. Zelfs een voorbijdenderende goederentrein kan de goede sfeer op het terras niet bederven.

Na de lunch is het nog een klein stukje lopen naar het stationnetje van Geldermalsen. Het stationsgebouw stamt uit 1884 en doet nostalgisch aan.

Het contrast met de moderne snufjes in de Sprinters, zoals displays die allerhande informatie aan de treinreizigers verschaffen is groot. Ik ontspan me en laat mij lekker naar huis vervoeren.

Vandaag ben ik over de helft van de totale wandeling.

Culemborg – Geldermalsen : 15 km / Nog 46 km te gaan…

Zie ook https://dewarmloper.wordpress.com/2011/04/02/lopen-langs-de-lijn-aanleiding/

en https://dewarmloper.wordpress.com/2011/04/13/lopen-langs-de-lijn-etappe-1/

en  https://dewarmloper.wordpress.com/2011/04/16/lopen-langs-de-lijn-etappe-2/

en https://dewarmloper.wordpress.com/2011/04/18/lopen-langs-de-lijn-etappe-3/

en https://dewarmloper.wordpress.com/2011/04/23/lopen-langs-de-lijn-etappe-4/

en https://dewarmloper.wordpress.com/2011/05/15/lopen-langs-de-lijn-etappe-6/

en https://dewarmloper.wordpress.com/2011/06/12/lopen-langs-de-lijn-etappe-7/

6 Reacties

Subscribe to comments with RSS.

  1. […] Lopen langs de lijn – etappe 5 « Hier loop ik warm van […]

  2. […] Lopen langs de lijn – etappe 5 « Hier loop ik warm van […]

  3. […] Lopen langs de lijn – etappe 5 […]

  4. […] in ExitAmsterdam (Brouwerij 't IJ)Kaartjes voor Prince op NSJLopen langs de lijn – etappe 2Lopen langs de lijn – etappe 5Space Invaders – Waar zijn ze gebleven?Dineren op een bijzondere […]


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: