Hier loop ik warm van

The Hotstepper goes Dutch

Lopen langs de lijn – etappe 3

with 3 comments

Eigentijds wonen op het platteland > Etappe 3 Houten / Houten Castellum (5km)

Vijfentwintig jaar geleden was deze tocht niet mogelijk geweest zonder polsstok. Nu wonen hier duizenden mensen. Allemaal wonen ze op het platteland. Dicht op elkaar in architectonisch verantwoorde woningen: de één nog eigentijdser dan de ander. (…)

Lourens Vellinga – LLdL

14 april 2011 – Het is donderdagmiddag. Ik heb vandaag op kantoor doorgewerkt zonder pauze te nemen, zodat ik iets eerder weg kan. Ik werk in Utrecht, dus vlak bij Houten en deze etappe is zo kort, dat ik het zonde vind om er speciaal voor deze kant op te komen. Bovendien, wat gaat er boven een wandeling na een dag hard werken. Het is tenslotte niet zo dat ik zwaar fysiek werk doe. Het zijn meer de radertjes in de bovenkamer die moeten draaien. ’s Zien of we die bovenkamer even kunnen luchten.

Het is tien voor half vier als ik het station van Houten uit- en het centrum van Houten inloop. Ik verwacht ongeveer een uurtje over deze etappe te doen.

Ik heb net winkelcentrum het rond achter me gelaten en ik loop nu door een woonwijk met huizen uit de jaren ’80, begin ’90. Het wijkje is an sich niet oninteressant, maar ik maak liever een foto van deze oude Eend, dan van de woningen die hier staan.

De bloeiende bloesem in de bomen motiveert me om de komende dagen door te zetten en zo veel mogelijk te wandelen, voordat ik op vakantie ga naar Portugal. Die kleuren, die geuren! Als ik terugkom, loop ik het risico dat veel bomen zijn uitgebloeid. Maar genoeg vooruit gekeken.

Hoewel Houten een zeer fietsvriendelijke gemeente is met mooie fietspaden – ze profileren zich volgens mij zelfs als Fietsstad van Nederland – vind je er ook vreemde elementen in de buurt van scholen om fietsers te ontmoedigen er (te) hard te rijden. Ik vind het persoonlijk nogal een draconische maatregel.

Ik heb de aaneenschakeling van wandelingen van Utrecht naar Den Bosch al eerder de ‘tunneltocht’ genoemd en ook hier doet de route die naam eer aan. Voor de zoveelste keer duik ik een tunnel in.

Na 1650 meter verlaat ik het bebouwde gebied en kom volgens mij buiten de bebouwde kom. Zo ziet het er althans uit, hoewel ik geen bord ‘Einde bebouwde kom’ heb gezien.

Even verderop liggen de koeien in het gras onder de boomgaard van een grote boerderij. Nog steeds ben ik geen bord tegengekomen, die mij het einde van de bebouwde kom aanduidde, maar voor mijn stadse ogen ziet dit er toch behoorlijk ruraal uit.

De wandeling stemt mij rustig en tevreden. De bomen zijn versierd met bloesem, de akkers zijn geploegd en het ruikt lekker landelijk, ondanks dat even verderop auto’s op de ringweg rond Houten hun uitlaatgassen zonder gêne uitbraken.

Terwijl ik aan de hand van de fotootjes en de beschrijving erbij in ‘Lopen Lanngs de Lijn’ probeer uit te rekenen hoever ik op de route ik ben, zegt mijn gevoel me dat ik even moet narekenen of de 5 km die Lourens Vellinga noemt voor deze etappe wel klopt. Ik heb sterk het vermoeden dat het aantal kilometers dat de route bedraag meer richting de 5,5 km loopt. Ik zal dat in de trein is haarfijn narekenen.

Ik loop nu langs Hofstede Overkamp uit de veertiende eeuw, 1357 om precies te zijn. Zo te zien is het gebouw wat er nu staat niet die tijd. Ik had graag het pad ernaartoe gevolgd, maar in plaats daarvan loop ik op een slingerend asfaltweggetje om de hofstede heen.

In het akkerland zie ik een vogel waarvan ik het vermoeden heb dat het een kievit is. Hoewel ik in een Vogelaarwijk woon, ben ik zelf geen vogelaar, dus ik moet het doen met mijn beperkte kennis van deze gevederde wezens.  Maar ik heb onlangs in de krant gelezen, dat het eerste kievitsei al is gevonden, dus ik ga niet verder op onderzoek uit en laat het beestje lekker met rust.

Terwijl de hemel aan het zicht wordt onttrokken door grijze wolken, doet de zon toch haar best om de aarde te verwarmen en dat is goed te merken. Ik word omgeven door dolenthousiaste, dartelende insecten, die de zonnestralen en de bijbehorende warmte verwelkomen met uitbundige dansjes. In de verte zie ik echter donkere wolken, die mij niet aanstaan. Het voelt ook een beetje vochtig, klam. Dat zou natuurlijk ook gewoon het zweet op mijn voorhoofd en schouders kunnen zijn, maar het zou me niets verbazen als er vandaag ergens een bui losbarst. Terwijl ik langs de hofstede kom, hoop ik dat dit niet binnen een uur tussen Houten en Houten Castellum is…

Behalve de eerder genoemde kievit, zie ik allerlei vogels vreemde capriolen uithalen. Dansen zij met de insecten, of willen ze op deze manier hun vriendjes of potentiële partner imponeren? Ben ik getuige van frivole paringsdans? Ze stoten soms ook van die kreten uit… Glimlachend denk ik aan de sketch van Toon Hermans uit 1980 over de Kroet en de Polifinario. De roep van de Kroet luidt poelifinario. De vogel wordt daarom vaak verward met een soortgenoot: de eveneens aan de fantasie van Hermans ontsproten Poelifinario. (ook wel: Polifinario)

1200 meter blijkt sneller gelopen dan ik dacht, terwijl ik genietend van het uitzicht en mijmerend over humor uit lang vervlogen tijden, bijna mijn afslag voorbij loop. Gelukkig ben ik net op tijd alert en herken in de verte een deel van de volgende foto.

Om weer in de door mensen bewoonde wereld te komen, moet ik wederom gebruik maken van een tunneltje onder een viaduct. Lang leve de tunneltocht!

Ik loop nu langs straten met namen als Grindmeer, Stuwmeer, Bosmeer en Duinmeer. Er is zelfs een kunstmatig meer aangelegd. Nederlanders zijn waterlanders en ook in Houten, ver onder NAP, willen mensen in het water wonen.

Dankzij dit soort markante huizen is het niet eenvoudig om de weg kwijt te raken. Nou is dat eigenlijk ook niet de bedoeling natuurlijk, en daarom Hulde! aan Lourens Vellinga, wiens foto, nummer 14,  op pagina 45 ik hier ‘live’  heb gekopieerd.

Hoewel deze wandeling door voornamelijk door dichtbevolkt gebied gaat, heel veel nieuwbouwwijken, is het wel een aangename wandeling. De stukken die je hier moet lopen zijn vrij lang, dus je hebt het boekje maar weinig nodig. Op geen enkel punt is de route onduidelijk en hoewel de wandeling langer is dan aangegeven, heb ik daarvan geen spijt.

Dan zie ik het station Houten Castellum liggen. Deze keer sluit mijn aankomst beter aan bij het vertrek van de trein terug naar Utrecht dan op de vorige wandelingen. Ik heb nog net tijd voor een fotootje.

Op het perron is er wat onduidelijkheid over waar de trein zal aankomen en vertrekken. Verschillende mensen verwijzen me naar spoor 2, terwijl op de dienstregeling van NS sprake is van spoor 1. Dit spoor is overigens nergens te bekennen. Houten Castellum heeft  spoor 2 en spoor 3 en daar houdt het mee op. Ik besluit om mij er niet druk over te maken.

Houten – Houten Castellum : 5 km / Nog 76 km te gaan…

Zie ook https://dewarmloper.wordpress.com/2011/04/02/lopen-langs-de-lijn-aanleiding/

en https://dewarmloper.wordpress.com/2011/04/13/lopen-langs-de-lijn-etappe-1/

en  https://dewarmloper.wordpress.com/2011/04/16/lopen-langs-de-lijn-etappe-2/

en https://dewarmloper.wordpress.com/2011/04/23/lopen-langs-de-lijn-etappe-4/

en https://dewarmloper.wordpress.com/2011/04/23/lopen-langs-de-lijn-etappe-5/

en https://dewarmloper.wordpress.com/2011/05/15/lopen-langs-de-lijn-etappe-6/

en https://dewarmloper.wordpress.com/2011/06/12/lopen-langs-de-lijn-etappe-7/

3 Reacties

Subscribe to comments with RSS.

  1. […] Lopen langs de lijn – etappe 3 […]


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: