Hier loop ik warm van

The Hotstepper goes Dutch

Een Tien voor tiende editie van tinyMusic

leave a comment »

Opgetogen wandelen we over de Erasmusbrug. Er staat een klein briesje en de zachte avond geurt naar lente. Het weer stemt ons gelukkig. Het belooft een mooie avond te worden. De laatste keren dat we naar een tinyMusic concertje gingen was het ijzig koud. In december bij Jan-Willem en Floor kon de halve band van Grizzly Adams niet eens komen, omdat de treinen niet reden vanwege de sneeuw. In januari toen tiny in het zakkendragershuisje werd georganiseerd was het zo guur dat ik onderweg mijn handen niet uit mijn zakken durfde te halen, omdat ik bang was dat mijn vingers eraf zouden vriezen. Met een strak gezicht arriveerde ik, waar ik snel ontdooide dankzij Jack Marks en Jadea Kelly. En bij Chris Ripken was het ook binnen, in het atelier, zo koud, dat de bezoekers hun jas aanhielden tijdens de concerten van Politics en Face Tomorrow. Het mocht allemaal de pret niet drukken. tinyMusic avonden zijn altijd een genot om bij te wonen en ze roepen warme gevoelens op. Het komt dus niet alleen door zachte weer dat we uitgelaten onderweg zijn.

Vanavond is weer een bijzondere locatie het podium voor tinyMusic: Hostel Room Rotterdam. Het is gevestigd in een monumentaal pand om de hoek van de Veerhaven en het blijkt een fijne locatie. Behalve dat het uitzicht geweldig is (het ligt naast het prachtige Atlantic huis dat door Buskens in de jaren ’20 is ontworpen als bedrijfsverzamelgebouw en onlangs in authentieke staat is gerenoveerd), hangt er een ongedwongen sfeer. We zijn te gast bij Lexie in de woonkamer van het hostel. De mascotte van Room woont natuurlijk zelf ook de concerten bij. Ze is duidelijk gewend aan drukte en stoort zich niet aan de tientallen bezoekers.

Op het programma staan twee optredens. Om het internationale karakter van het hostel te onderstrepen is naast de uit Nederland afkomstige Marten de Paepe ook de in het Zwitserse Zürich wonende en uit Canada afkomstige Christina Maria geprogrammeerd. Behalve dat ze erg mooi kan zingen, is ze ook nog eens prachtig fotogeniek, dus ik ben blij dat ik mijn camera heb meegebracht.

Rond half negen opent Marten het podium. De slanke singer-songwriter doet me qua uiterlijk denken aan wijlen Rick Wright van Pink Floyd, maar dit compleet terzijde. Marten de Paepe is gezegend met een mooi strot. Moeiteloos vult hij de ruimte met zijn stem, daarbij ondersteund met niet meer dan een gitaar. Hij babbelt de nummers aan elkaar met korte anekdotes, vandaar dat ik nu weet dat hij van jaren-80-auto’s houdt. Omdat ze zo lekker vierkant zijn.

Marten (links) en Rick (rechts)

Na een korte pauze kondigt Maurice op inmiddels bekende wijze Christina Maria aan. Met zachte stem, één hand in zijn zij en de andere in zijn nek vertelt hij kort iets over de artiest in kwestie. Het is duidelijk dat hij niet zo nodig in de schijnwerpers hoeft te staan. Zijn bescheidenheid siert hem, maar het mag worden vermeld, dat hij en zijn collega’s van tinyMusic een geweldige tiende editie voor elkaar hebben gebokst. Chapeau!

Christina Maria heeft een prachtige stem en net als Marten past haar muziek perfect in het tinyMusic concept. Op het raakvlak van folk en pop, weet ze eenvoudig te overtuigen. Gelukkig is ze zelf ook gemakkelijk over te halen, want één kreet ‘Encore’ is genoeg om haar direct na het verlaten van de het podium te doen terugkeren op haar schreden en ons te trakteren op een toegift. Van mij had ze nog wel even mogen doorgaan, maar ook aan mooie dingen moet helaas een einde komen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: