Hier loop ik warm van

The Hotstepper goes Dutch

Tom Tom en het harder rijden

leave a comment »

Enige tijd geleden kreeg ik een afgedankte Tom Tom cadeau. Het is nog zo’n mooie ouderwetse met beeldbuis. De reden waarom het apparaat uit de gratie was, is mij ontschoten, maar ik heb er dit weekend dankbaar gebruik van gemaakt en ik ben om. Hoewel digitale navigatie hulpmiddelen al jaren door grote groepen als heel gewoon wordt gevonden, heb ik er altijd een hekel aan gehad. Ik vond het maar Stom Stom.

Mij bekroop hetzelfde gevoel als met de introductie van de Euro. Reizen wordt zo wel heel gemakkelijk gemaakt. Een deel van de charme was toch het moeten voorbereiden, het (hoofd)rekenen van wisselkoersen en of nog af te leggen kilometers en creatief omgaan met tegenslagen als openingstijden van banken en wegomleggingen.

Inmiddels ben ik natuurlijk allang gewend aan de Euro en hoewel ik het nog steeds charmant vind om mijn boodschapjes met een voor mij onbekende munt te betalen, betrap ik me er wel eens op dat ik het soms ook wel lastig vind dat ik niet direct door heb hoeveel iets kost. Iets soortgelijks overkwam mij met het gebruik van de Tom Tom dit weekend.

Omdat wij maar drie dagen vakantie vierden, had ik niet de tijd om mij de omgeving eigen te maken. De voordelen van de Tom Tom werden zo wel heel evident. Zo hadden wij een suggestie voor een restaurant van vrienden gekregen; adres invoeren en hupsakee, we reden er feilloos naar toe. Idem dito voor het adresje van de wijnboer met die overheerlijke wijnen. Ik kan mij nog goed herinneren hoe ik jaren geleden rondjes heb gereden in de buurt van en zelfs om het huis van een andere wijnboer, zonder het te vinden. Kortom, ik ben om. Helemaal omdat het apparaat ook niet foutloos is.

Ik heb me bijvoorbeeld suf gelachen toen ik het erf van een Duits boertje op werd gestuurd of toen ik midden tussen de weilanden links af werd gestuurd, zonder dat er een weg te bekennen was, laat staan een opening in het kreupelhout, dat diende als grens tussen de openbare weg en het graasland. Kijk, daar kwam het toch aan op mijn gezonde verstand om de juiste weg te vinden. Ik werd dus niet, waar ik altijd bang voor was, gedegradeerd tot hulpmiddel om mijn voertuig op de plaats van bestemming te krijgen. Een verlengstuk van de Tom Tom, omdat het apparaat wel kan navigeren, maar niet kan sturen en schakelen. (Ik mag althans hopen dat een zodanig geavanceerd navigatiesysteem niet in de maak is!)

Ten slotte is er ook een nadeel te noemen van de Tom Tom. Ik ben inmiddels een dagje ouder. Ouder, en wijzer. De wilde haren heb ik verloren. Als ik op vakantie ga, wil ik daarom graag geloven dat mijn vakantie begint als ik in mijn auto stap en de straat uitrijd. Ik wil dan ook ongehaast naar het eindstation en mij onderweg keurig houden aan de verordonneerde snelheid.

Dankzij mijn Tom Tom rijd ik echter harder dan ooit naar mijn reisdoel. Het toestel laat mij immers fijntjes zien dat mijn kilometerteller niet de correcte snelheid aangeeft. Verbonden met zeven satellieten rekent het machientje perfect mijn werkelijke snelheid uit. Daarom rijd ik tegenwoordig in plaats van 120 km per uur (op de teller) nu met 120 km per uur (op de Tom Tom) Dit scheelt mij al gauw tien tot twaalf kilometer per uur. Mooi voor mij, maar laat de milieulobby er geen lucht van krijgen! Stel je voor dat de Tom Tom, net nu ik eraan begin te wennen, als milieuverbeterende maatregel wordt verboden?

Written by thehotstepper

maart 15, 2010 bij 1:37 pm

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: